Kalam Sultan Bahu

الف-اللہ چنبے دی بوٹی،

مرشد من وچ لائی ہو ۔

نپھی اسبات دا پاݨی ملیا،

ہر رگے ہر جائی ہو ۔

اندر بوٹی مشک مچایا،

جاں پھلّݨ تے آئی ہو ۔

جیوے مرشد کامل باہو ،

جیں ایہہ بوٹی لائی ہو ۔

الف-اللہ چنبے دی بوٹی،

مرشد من وچ لاندا ہو ۔

جس گت اتے سوہݨا راضی،

اوہو گت سکھاندا ہو ۔

ہر دم یاد رکّھیں ہر ویلے،

سوہݨا اٹھدا بانہدا ہو ۔

آپے سمجھ سمجھیندا باہو،

اوہ آپ آپے بݨ جاندا ہو ۔

الف-اللہ پڑھیوں پڑھ حافظ ہویوں،

ن گیا ہجابنو پردہ ہو ۔

پڑھ پڑھ آلم پھازل ہویوں،

اجے بھی طالب زر دا ہو ۔

لکّھ ہزار کتاباں پڑھیاں،

پر زالم نفس نا مردا ہو ۔

باجھ فقیراں کسے نا ماریا،

باہو ایہو چور اندر دا ہو ۔

الف-اہد دتّی جاں آݨ وکھالی،

از خود ہویا فانی ہو ۔

کرب وسال مکام نا منزل،

اوتھے جسم نا جانی ہو ۔

نا اوتھے عشق محبت کائی،

نا اوتھے کون-مکانی ہو ۔

عینو عین تھیوسے باہو،

سد وحدت سبحانی ہو ۔

الف-ازل ابد نوں صحیح کیتوس،

ویکھ تماشے گزرے ہو ۔

چوداں تبک دلے دے اندر،

آتش لائے ہجرے ہو ۔

جنھاں حق نا حاصل کیتا،

اوہ دوہیں جہانی اجڑے ہو ۔

عاشق گرک ہووے وچ وحدت،

باہو ویکھ تنھاں دے مجرے ہو ۔

الف-اندر ہو تے باہر ہو،

وت باہر کتھے لبھیندا ہو ۔

جتھے ہو کرے رشنائی،

اوتھوں توڑ ہنیرا ویندا ہو ۔

ہو دا داگ محبت والا،

دم دم نال سڑیندا ہو ۔

دوویں جگّ گلام اوس باہو،

جو ہو صحیح کریندا ہو ۔

الف-الست سݨیا دل میرے،

جند بلا کوکیندی ہو ۔

ہب وطن دی گالب ہوئی،

ہکّ پل سوݨ ن دیندی ہو ۔

قہر پوے ایہہ رہزن دنیاں،

حق دا راہ مریندی ہو ۔

عاشق مول قبول ن باہو،

زارو زار روویندی ہو ۔

الف-اندر بھی ہو باہر بھی ہو،

باہو کتّھاں لبھیوے ہو ۔

سے ریازتاں کر کراہاں،

خون جگر دا پیوے ہو ۔

لکّھ ہزار کتاباں پڑھ کے،

دانشمند سدیوے ہو ۔

نام فقیر تہیں دا باہو،

قبر جنھاں دی جیوے ہو ۔

الف-ادّھی لاانت دنیاں تائیں،

ساری دنیاں داراں ہو ۔

جے راہ صاحب دے کھرچ نا کیتی،

پیݨ غضب دیاں ماراں ہو ۔

پیواں کولوں پتّ کہاوے،

بھٹھ دنیاں مکّاراں ہو ۔

جنھاں چھوڑی دنیاں باہو،

لیسݨ باغ بہاراں ہو ۔

الف-ایہہ دنیاں زن ہیز پلیتی،

ہرگز پاک ن تھیوے ہو ۔

جے فقر گھر دنیاں ہووے،

لاانت تس دے جیوے ہو ۔

ہبّ دنیاوی رب تھیں موڑے،

ویلے فقر کچیوے ہو ۔

ایہہ دنیاں نوں تنّ تلاکاں،

جے باہو سچّ پچھیوے ہو ۔

الف-ایہہ دنیاں زن ہیز پلیتی،

کیتی مل مل دھوندے ہو ۔

دنیاں کارن آلم پھازل،

گوشے بہ بہ روندے ہو ۔

دنیاں کارن کھلکت ساری،

ہک پل سکھ ن سوندے ہو ۔

جنھاں چھڈّی دنیاں باہو،

اوہ کندھی چڑھ کھلوندے ہو ۔

الف-ایمان سلامت ہر کوئی منگے،

عشق سلامت کوئی ہو ۔

جس منزل نوں عشق پچاوے ،

ایمانے خبر ن کوئی ہو ۔

منگݨ ایمان شرماوݨ عشقوں،

دل نوں گیرت ہوئی ہو ۔

عشق سلامت رکّھیں باہو،

دیاں ایمان دھروئی ہو ۔

الف-اندر وچ نماز اساڈی،

ہکسے جا نتیوے ہو ۔

نال کیام رکوا سجودے،

کر تکرار پڑھیوے ہو ۔

ایہہ دل ہزر فراکوں سڑدا،

ایہہ دم مرے ن جیوے ہو ۔

سچّا راہ محمد والا باہو،

جیں وچ رب لبھیوے ہو ۔

الف-ایہہ تن میرا چشماں ہووے،

میں مرشد ویکھ ن رجّاں ہو ۔

لوں لوں دے مڈھ لکّھ لکّھ چشماں،

ہکّ کھولھاں ہکّ کجّاں ہو ۔

اتنا ڈٹّھیاں صبر ن میں دل،

ہور کتے ول بھجّاں ہو ۔

مرشد دا دیدار جو باہو،

مینوں لکّھ کروڑاں ہجّاں ہو ۔

الف-اللہ صحیح کیتوس،

جد چمکیا عشق اگوہاں ہو ۔

رات دہاں دے تاا تکھیرے،

نت کرے اگوہاں سوہاں ہو ۔

اندر بھاہیں اندر بالݨ،

اندر دے وچ دھوناں ہو ۔

باہو شاہرگ تھیں رب نیڑے لدّھا،

جدوں عشق کیتا سی سونہاں ہو ۔

الف-اکّھیں سرکھ مونہ پر زردی،

ہر ولوں دل آہیں ہو ۔

مہاں مہاڑ خشبوئی والا،

پہونتا ونج کداہیں ہو ۔

عشق مشک نا چھپے رہندے،

ظاہر تھیݨ اتھاہیں ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

جنھاں لامکانی جاہیں ہو ۔

الف-اندر قلماں کلکل کردا،

عشق سکھایا قلماں ہو ۔

چوداں تبک قلمے دے اندر،

چھڈّ کتاباں علماں ہو ۔

کانے کپّ کپّ قلم بناوݨ،

لکھ نا سکݨ قلماں ہو ۔

باہو کلمہ مینوں پیر پڑھایا،

ذرا نا رہیاں الماں ہو ۔

الف-اک دم سجݨ تے لکھ دم ویری،

اک دم دے مارے مردے ہو ۔

اک دم پچھے جنم گوایا،

چور بݨے گھر گھر دے ہو ۔

لائیاں دی اوہ کدر کی جانݨ،

جیہڑے مہرم ناہیں سر دے ہو ۔

سو کیوں دھکّے کھاوݨ باہو،

جیہڑے طالب سچّے در دے ہو ۔

الف-ایہہ تن رب سچّے دا حجرہ،

کھڑیاں باغ بہاراں ہو ۔

وچے کوجے وچے مسلّے،

وچے سجدے دیاں ہزاراں ہو ۔

وچے کاابا وچے کبلا،

وچے ال للّا پکاراں ہو ۔

کامل مرشد ملیا باہو،

اوہ آپے لیسی ساراں ہو ۔

الف-ایہہ تن رب سچّے دا حجرہ،

وچ پا فقیراں جھاتی ہو ۔

نا کر منت خواجہ کھزر دی،

تینے اندر آبہیاتی ہو ۔

شوق دا دیوا بال اندھیرے،

متاں لبھے وست کھڑاتی ہو ۔

مرن تھیں مر رہے اگّے باہو،

جنھاں حق دی رمز پچھاتی ہو ۔

الف-اوجھڑ جھل تے مارو بیلے،

جتھے جالݨ آئی ہو ۔

جس کندھی نوں ڈھاہ ہمیشہ،

اج ڈھٹھی کل ڈھائی ہو ۔

نیں جنھاں دی وہے سرھاندی،

اوہ سکھ ن سوندے راہی ہو ۔

ریت پاݨی جتّھے ہوݨ اکٹّھے باہو،

اتّھے بنّی ن بجھدی کائی ہو ۔

الف-آپ ن طالب ہین کہیں دے،

لوکاں طالب کردے ہو ۔

چاوݨ کھیپاں کردے سیپاں،

ن رب دے قہروں ڈردے ہو ۔

عشق مجازی تلکݨ بازی،

پیر اولّے دھردے ہو ۔

اوہ شرمندے ہوسن باہو،

اندر روز ہشر دے ہو ۔

الف-اوہو نپھس اساڈا بیلی،

جو نال اساڈے سدّھا ہو ۔

جو کوئی اوس دی کرے سواری،

اوس نام اللہ دا لدّھا ہو ۔

ایہہ زاہد آبد چا نوائے،

جتھے ٹکڑا ویکھے تھندھا ہو ۔

راہ فقر دا مشکل باہو،

گھر ماں نا سیرا ردّھا ہو ۔

عین-علمے باجھوں فقر کماوے،

کافر مرے دیوانا ہو ۔

سے ورھیاں دی کرے عبادت،

اللہ تھیں بیگانا ہو ۔

غفلت تھیں ن کھلسن پڑدے،

دل جاہل بتکھانا ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں ملیا یار یگانا ہو ۔

عین-عاشق ہوویں تے عشق کماویں،

دل رکھیں وانگ پہاڑاں ہو ۔

لکّھ لکّھ تاانے جھلّیں سر تے،

تے لیویں باغ بہاراں ہو ۔

منسور جیہے چا سولی دتّے،

جیڑھے واکپھ کلّ اسراراں ہو ۔

سجدوں سر نا چائے باہو،

توڑے کافر کہݨ ہزاراں ہو ۔

عین-عاشق راز ماہی دے کولوں،

کدی نا تھیندے واندے ہو ۔

نیند ہرام تنھاں تے جہڑے،

ذاتی اسم پکاندے ہو ۔

ہک پل مول آرام نا آوے،

دن رات پھرن کرلاندے ہو ۔

جنھاں الف صحیح کر پڑھیا باہو،

واہ نصیب تنھاں دے ہو ۔

عین-عاشق راز ماہی دے کولوں،

پھرن ہمیشہ کھیوے ہو ۔

جنھاں جیندے جان ماہی نوں ڈتّی،

دوہیں جہانی جیوے ہو ۔

شمھاں چراگ جنھاں دل روشن،

سو کیوں بالݨ دیوے ہو ۔

عقل فکر دی پہونچ نا باہو،

اوتھے پھانی پھہم کچیوے ہو ۔

عین-عاشق سوئی حقیقی جہڑے،

قتل معشوق دے منّے ہو ۔

عشق ن چھوڑے مکّھ ن موڑے،

توڑے تلواراں کھنّے ہو ۔

جت ول ویکھے راز ماہی دا،

جاوے اوسے بنّے ہو ۔

سچّا عشق حسین دا باہو،

سر دیوے راز ن بھنّے ہو ۔

عین-عاشقاں دل موم برابر،

معشوقاں دل کاہلی ہو ۔

تواما دیکھے تر تر تکّے،

جیوں بازاں دے چالی ہو ۔

باز وچارا کیوں کر اڈّے،

پیریں پیوس دوالی ہو ۔

جیں دل عشق ن ہووے باہو،

گئے جہانوں خالی ہو ۔

عین-عشق دی بھاہ ہڈّاں دا بالݨ،

عاشق بہ سکیندے ہو ۔

گھتّ کے جان جگر وچ آرا،

ویکھ کباب تلیندے ہو ۔

سرگرداں پھرن ہر ویلے،

خون جگر دا پیندے ہو ۔

ہوئے ہزاراں عاشق باہو،

عشق نصیب کہیندے ہو ۔

عین-عشق دی بازی ہر جا کھیڈی،

شاہ گدا سلطانا ہو ۔

آلم پھازل آکل دانا،

کردا چا ہیرانا ہو ۔

تنبو ٹھوک بیٹھا وچ دل دے،

لایوس کھلوت-کھانا ہو ۔

عشق فقیر منیندے باہو،

مانے کوݨ بیگانا ہو ۔

عین-عشق حقیقی پایا،

مونہوں ن کجھ الاوݨ ہو ۔

دم دم دے وچ آکھݨ مولا،

دل نوں قید لگاوݨ ہو ۔

سروری قادری ہنپھی اکھپھی،

سرّی ذکر کماوݨ ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جو ہک نگھا وچ آوݨ ہو ۔

عین-عشق محبت دریا دے وچ،

تھی مردانا تریئے ہو ۔

جتھے پوݨ غضب دیاں لہراں،

قدم اتھائیں دھریئے ہو ۔

اوجھڑ جھنگ بلائیں بیلے،

ویکھ ویکھ نا ڈریئے ہو ۔

نام فقیر تد تھیندا باہو،

جے وچ طلب دے مریئے ہو ۔

عین-عاشقاں ہک وزو جو کیتا،

روز قیامت تائیں ہو ۔

وچ نماز، رکوا سجودے،

رہندے سنجھ سباہیں ہو ۔

ایتھے اوتھے دوہیں جہانیں،

سبھ فقر دیاں جائیں ہو ۔

عرشاں توں سے منزل اگّے باہو،

ونج پیا کمّ تناہیں ہو ۔

عین-عشق ماہی دے لائیاں اگّیں،

لگّیاں کوݨ بجھاوے ہو ۔

میں کی جاݨا ذات عشق دی،

جو در در جا جھکاوے ہو ۔

نا خود سوویں نا سووݨ دیوے،

ستیاں آݨ جگاوے ہو ۔

میں قربان تنھاں دے باہو،

جہڑا وچھڑے یار ملاوے ہو ۔

عین-عشق دی گلّ اولّی،

جہڑی شرا تھیں دور ہٹاوے ہو ۔

قاضی چھوڑ کزائی جاوݨ،

جنھاں عشق تماچا لاوے ہو ۔

لوک ایاݨے متّیں دیوݨ،

عاشقاں متّ نا بھاوے ہو ۔

مڑن مہال تنھاں نوں باہو،

جنھاں صاحب آپ بلاوے ہو ۔

عین-عشق شہ دے دل کھڑایا،

آپ بھی نالے کھڑیا ہو ۔

کھڑیا کھڑیا ولیا ناہیں،

سنگ مہبوباں رلیا ہو ۔

عقل فکر دیاں سبھ بھلّ گئیاں،

عشقے نال جاں ملیا ہو ۔

میں قربان تنھاں تھوں باہو،

جنھاں عشق جوانی چڑھیا ہو ۔

عین-عشق اساں نوں لسیاں ذاتا،

لتّھا ملّ مہاڑی ہو ۔

نا سوویں نا سووݨ دیوے،

جیویں بال رہاڑی ہو ۔

پوہ ماگھیں منگے کھربوزے،

میں کتّھوں لیساں واڑی ہو ۔

عقل فکر دیاں سبھ بھل گئیاں باہو،

جد عشق وجائی تاڑی ہو ۔

عین-عشق اساں نوں لسیاں ذاتا،

کر کر آوے دھائی ہو ۔

جت ول ویکھاں عشق دسیوے،

کھالی جا نا کائی ہو ۔

مرشد کامل ایسا ملیا،

جس دل دی طاقی لاہی ہو ۔

میں قربان مرشد توں باہو،

جس دسّیا بھیت الٰہی ہو ۔

عین-عشق اساں نوں لسیاں ذاتا،

بیٹھا مار پتھلّا ہو ۔

وچ جگر دے سنّھ لائس،

کیتس کمّ اولّا ہو ۔

جاں اندر وڑ جھاتی پائیس،

ڈٹّھا یار اکلّا ہو ۔

باجھوں مرشد کامل باہو،

ہوندی نہیں تسلّا ہو ۔

عین-عقل فکر دی جا نا کائی،

جتھے وحدت سر سبحانی ہو ۔

نا اوتھے ملاں پنڈت جوشی،

نا اوتھے علم قرآنی ہو ۔

جد احمد اہد وکھالی دتّی،

تاں کل ہووے پھانی ہو ۔

علم تمام کیتو نے حاصل باہو،

کتاباں نپّ اسمانی ہو ۔

عین-عشق چلایا ول اسماناں،

فرشوں عرش دکھایا ہو ۔

رہ نی دنیاں ٹھگّ نا سانوں،

ساڈا اگّے جی گھبرایا ہو ۔

اسیں مساپھر وطن دراڈا،

ایویں کوڑا لالچ لایا ہو ۔

باہو مر گئے جو مرنے تھیں پہلے،

تنھاں رب نوں پایا ہو ۔

عین-عشق جنھاں دی ہڈّیں رچیا،

رہݨ اوہ چپ چپاتے ہو ۔

لوں لوں دے وچ لکّھ زباناں،

کرن اوہ گونگی باتیں ہو ۔

کردے وزو اسم آزم دا،

جہڑے دریا وحدت نھاتے ہو ۔

تد تھین قبول نمازاں باہو،

جد یاراں یار پچھاتے ہو ۔

عین-عاشق نیک سلاہیں لگدے،

کیوں اجاڑدے گھر نوں ہو ۔

بال مواتا برہوں والا،

ن لاندے جان جگر نوں ہو ۔

جان جہاں سبھ بھل گیو نے،

لٹّی ہوش صبر نوں ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں خون دتّا دلبر نوں ہو ۔

عین-عشق سموندر چڑھ گیا فلکیں،

کت ول جہاز گھتیوے ہو ۔

عقل فکر دے ڈولے نوں چا،

پہلے پور بوڈیوے ہو ۔

کڑکݨ کپّر پوݨ لہریں،

جداں وحدت وچ وڑیوے ہو ۔

جس مرنے تھیں کھلکت ڈردی باہو،

عاشق مر کے جیوے ہو ۔

عین-عشق موازّن دتّیاں بانگاں،

کنّیں بلیل پئیوسی ہو ۔

خون جگر دا کڈّھ کراہاں،

کر وزو صاف کیتوسی ہو ۔

سݨ تکبیر پھنھا پھلّا دی،

مڑن مہال تھیوسی ہو ۔

پڑھ تکبیر تھیوسی واسل باہو،

تاہیں شکر کیتوسی ہو ۔

عین-عاشق پڑھن نماز پرم دی،

جیں وچ ہرپھ ن کوئی ہو ۔

جیہا کیہا نیت ن سکّے،

اوتھے دردمنداں دل ڈھوئی ہو ۔

اکھیں نیر تے خون جگر دا،

وزو پاک کیتوئی ہو ۔

جیبھ تے ہوٹھ ن ہلݨ باہو،

خاص نمازی سوئی ہو ۔

بے-باہو باغ بہاراں کھڑیاں،

نرگس ناز شرم دا ہو ۔

دل وچ کاابا صحیح کیتوس،

پاکو پاک ہرم دا ہو ۔

طالب طلب تواف تمامی،

ہب حضور ہرم دا ہو،

گیا ہجاب تمامی باہو،

بکھسیوس راہ کرم دا ہو ۔

بے-بغداد شہر دی کیا نشانی،

اچّیاں لمّیاں چیڑاں ہو ۔

تن من میرا پرزے پرزے،

جیوں درزی دیاں لیراں ہو ۔

لیراں دی گل کپھنی پا کے،

رلساں سنگ فقیراں ہو ۔

شہر بغداد دے ٹکڑے منگساں باہو،

کرساں میراں میراں ہو ۔

بے-بے تے پڑھ کے پھازل ہوئے،

الف نا پڑھیا کسّے ہو ۔

جیں پڑھیا تیں شہ ن لدّھا،

جاں پڑھیا کجھ تسّے ہو ۔

چوداں تبک کرن رشنائی،

انّھیاں کجھ ن دسّے ہو ۔

باجھ وسال اللہ دے باہو،

سبھ کہاݨی کسّے ہو ۔

بے-بیادباں ن سار ادب دی،

نال غیراں دے سانجھے ہو ۔

جہڑے ہوݨ مٹّی دے بھانڈے،

کدی ن تھیوݨ کانجے ہو ۔

جہڑے مڈھ کدیم دے کھیڑے،

کدی ن ہوندے رانجھے ہو ۔

جیں حضور ن منگیا باہو،

دوہیں جہانی وانجھے ہو ۔

بے-بزرگی نوں وہݨ لڑائیئے،

کریئے رجّ مکالا ہو ۔

لا الّا گل گہݨا مڑھیا،

مزھب کیہ لگدا سالا ہو ۔

الّ اللہ گھر میرے آیا،

آݨ لہایا پالا ہو،

اساں پیالا کھزروں پیتا باہو،

آب-حیاتی والا ہو ۔

بے-بسملّا اسم اللہ دا،

ایہہ بھی گیہنا بھارا ہو ۔

نال سپھائت سرور عالم،

چھٹسی عالم سارا ہو ۔

حدوں بیہدّ درود نبی نوں،

جسدا ایڈ پسارا ہو ۔

میں قربان تنھاں تھیں باہو،

جنھاں ملیا نبی سہارا ہو ۔

بے-بنّھ چلایا طرف زمیں دے،

عرشوں فرش ٹکایا ہو ۔

گھر تھیں ملیا دیش نکالا،

لکھیا جھولی پایا ہو ۔

رہ نی دنیاں ن کر جھیڑا،

ساڈا دل گھبرایا ہو ۔

اسیں پردیسی وطن دراڈا باہو،

دم-دم الم سوایا ہو ۔

بے-باجھ حضوری نہیں منزوری،

توڑے پڑھن بانگ سلاتاں ہو ۔

روزے نپھل نماز گزارن،

جاگن ساریاں راتاں ہو ۔

باجھوں کلب حضور ن ہووے،

کڈھݨ سے زکاتاں ہو ۔

باہو باجھ پھنا رب حاصل ناہیں،

ن تاسیر جماعتاں ہو ۔

بے-بہتی میں اوگݨہاری،

لاج پئی گل اوسدے ہو ۔

پڑھ پڑھ علم کرن تکبّر،

شیطان جیہے اتھے مسدے ہو ۔

لکّھاں نوں بھو دوزخ والا،

ہکّ بہشتوں رسدے ہو ۔

عاشقاں دے گل چھری ہمیشہ باہو،

اگّے مہبوباں کسدے ہو ۔

بے-بغداد شریفے ونج کراہاں،

سودا نیہوں کیتوسے ہو ۔

رتی عقل دی کراہاں،

بھار غماں دا گھدوسے ہو ۔

بھار بھریرا منزل چوکھیری،

اوڑک ونج پہونتیوسے ہو ۔

ذات سفات صحیح کیتوسے باہو،

تاں جمال لدھوسے ہو ۔

ہے-ہکّ ہکّ پیڑ توں عالم کوکے،

لکّھ عاشق پیڑ سہیڑی ہو ۔

ڈھہݨ رڑھن جتّھے خترا ہووے،

کوݨ چڑھے اوس بیڑی ہو ۔

عاشق چڑھدے نال خوشی دے،

تار کپّر وچ بھیڑی ہو ۔

عشق تلیندا نال رتّی دے باہو،

عاشق لزت نکھیڑی ہو ۔

چے-چڑھ چنّاں تے کر رشنائی،

ذکر کریندے تارے ہو ۔

گلیاں دے وچ پھرن نماݨے،

لالاں دے وݨجارے ہو ۔

شالا مسافر کوئی ن تھیوے،

ککّھ جنھاں توں بھارے ہو ۔

تاڑی مار اڈا ن باہو،

اسیں آپے اڈݨہارے ہو ۔

چے-چڑھ چنّاں تے کر رشنائی،

تارے ذکر کریندے تیرا ہو ۔

تیرے جہے چنّ کئی سے چڑھدے،

سانوں سجݨاں باجھ ہنیرا ہو ۔

جتّھے چنّ اساڈا چڑھدا،

اتھے کدر نہیں کجھ تیرا ہو ۔

جس دے کارن جنم گوایا باہو،

یار ملے اک ویرا ہو ۔

چے-چار مسلّے پنج امام،

کہنوں سجدا کرے ہو ۔

چار مہلّ تے پنج بہاری،

کنّو حاصل بھرے ہو ۔

دوویں جہان غلام تنھاں دے،

جیہڑے رب صحیح کرے ہو ۔

چار پیراں چوداں کھنوادی باہو،

کس ول دیواں سرے ہو ۔

دال-دردمنداں دا خون جو پیندا،

برہوں باز مریلا ہو ۔

چھاتی دے وچ کیتوس ڈیرا،

شیر بیٹھا ملّ بیلا ہو ۔

ہاتھی مست سندھورے وانگوں،

کردا پیلا پیلا ہو ۔

پیلے دا وشواس نا باہو،

پیلے باجھ نا میلا ہو ۔

دال-دل دریا سموندروں ڈونگھے،

کوݨ دلاں دیاں جاݨے ہو ۔

وچے بیڑے وچے جھیڑے،

وچے ونجھ مہاݨے ہو ۔

چوداں تبک دلے دے اندر،

تنبو وانگوں تاݨے ہو ۔

دل دا محرم ہووے باہو،

سوئی رب پچھاݨے ہو ۔

دال-دلے وچ دل جو آکھیں،

سو دل دور دلیلوں ہو ۔

دل دا دور اگوہاں کیچے،

کسرت کرنوں کلیلوں ہو ۔

کلب کمال جمالوں جسموں،

جوہر جاہ جلیلوں ہو ۔

کبلا کلب منوّر باہو،

خلوت خاص خلیلوں ہو ۔

دال-دین تے دنیاں سکیاں بھیݨاں،

عقل نہیں سمجھیندا ہو ۔

دوویں اکس نکاہ وچ آوݨ،

شرھا نہیں پھرمیندا ہو ۔

جویں اگّ تے پاݨی تھاں اکو وچ،

واسا نہیں کریندا ہو ۔

دوہیں جہانی مٹّھے باہو،

جنھاں دعوا میں دا ہو ۔

دال-دنیاں زن گھر مناپھک،

یا گھر کافر دے سوہندی ہو ۔

نقش نگار کرے بہتیرے،

زن خوباں سبھ موہندی ہو ۔

بجلی وانگ کرے لشکارے،

سر دے اتوں چھہندی ہو ۔

ایسا دی سل وانگوں باہو،

راہ ویندیاں نوں کوہندی ہو ۔

دال-دل دریا سموندروں ڈونگھا،

گوتا مار گواسی ہو ۔

جیں دریا ونج نوش ن کیتا،

رہسی جان پیاسی ہو ۔

ہردم نال اللہ دے رکھݨ،

ذکر فکر کی آسی ہو ۔

اوس مرشد تھیں زن بیہتر باہو،

جو پھندھ پھریب لباسی ہو ۔

دال-دل کالے کنوں مونہ کالا چنگا،

جے کوئی اسنوں جاݨے ہو ۔

مونہ کالا دل اچّھا ہووے،

تاں دل یار پچھاݨے ہو ۔

ایہہ دل یار دے پچّھے ہووے،

متاں یار سنجاݨے ہو ۔

سے عالم چھوڑ مسیتاں نٹّھے باہو،

جد لگّے دل ٹکاݨے ہو ۔

دال-دل تے دپھتر وحدت والا،

دائم کریں متالیا ہو ۔

ساری عمرا پڑھدیاں گزری،

جھلّاں دے وچ جالیا ہو ۔

اکو اسم اللہ دا رکّھیں،

ایہو سبک کمالیا ہو ۔

دوویں جہان غلام تنھاں دے باہو،

جیں دل اللہ سنبھالیا ہو ۔

دال-دردمنداں دے دھونئیں دھکھدے،

ڈردا کوئی نا سیکے ہو ۔

انھاں دھونیاں دے تاا تکھیرے،

محرم ہووے تاں سیکے ہو ۔

چھکّ شمشیر کھڑا ہے سر تے،

ترس پوس تاں تھیکے ہو ۔

سرپر سہرے وننݨاں باہو،

سدا نا رہݨا پیکے ہو ۔

دال-دردمنداں دیاں آہیں کولوں،

پتّھر پہاڑ دے جھڑدے ہو ۔

دردمنداں دیاں آہیں کولوں،

بھجّ ناگ زمیں وچ وڑدے ہو ۔

دردمنداں دیاں آہیں کولوں،

اسمانوں تارے جھڑدے ہو ۔

دردمنداں دیاں آہیں کولوں باہو،

عاشق مول نا ڈردے ہو ۔

دال-دنیاں ڈھونڈݨ والے کتّے،

در در پھرن ہیرانی ہو ۔

ہڈّی اتّے ہوڑ تنھاں دی،

لڑدیاں عمر وہاݨی ہو ۔

عقل دے کوتاہ سمجھ نا جانݨ،

پیوݨ لوڑݨ پاݨی ہو ۔

باجھوں ذکر ربّانے باہو،

کوڑی رام کہاݨی ہو ۔

دال-دل دریا خواجہ دیاں لہراں،

گھومّݨ گھیر ہزاراں ہو ۔

وہݨ دلیلاں وچ فکر دے،

بیہدّ بیشماراں ہو ۔

ہکّ پردیسی دوجا نیہوں لگّا،

ترییا بیسمجھی دیاں ہاراں ہو ۔

ہسّݨ کھیڈݨ بھلیا باہو،

عشق چونگھائیاں دھاراں ہو ۔

دال-درد اندر دا اندر ساڑے،

باہر کراں تاں گھائل ہو ۔

حال اساڈا کویں اوہ جانݨ،

جو دنیاں تے مائل ہو ۔

بہر سموندر عشقے والا،

ہردم وہندا ہائل ہو ۔

پہونچ حضور اساں نا باہو،

نام تیرے دے سائل ہو ۔

دال-ددّھ دہیں تے ہر کوئی رڑکے،

عاشق بھاہ رڑکیندے ہو ۔

تن چٹورا من مندھاݨی،

آہیں نال ہلیندے ہو ۔

دکھ دا نیترا کڈّھے لشکارے،

ہنجھو پاݨی پویندے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

ہڈّوں مکّھݨ کڈھیندے ہو ۔

دال-دلیلاں چھوڑ وزودوں،

ہو ہشیار فقیرا ہو ۔

بنّھ توکّل پنچھی اڈدے،

پلّے کھرچ نا زیرا ہو ۔

روزی روز اڈ کھاݨ ہمیشہ،

کردے نہیں زکھیرا ہو ۔

مولا رزک پچاوے باہو،

جو پتّھر وچ کیڑا ہو ۔

دال-دل بازار تے مونہ دروازا،

سینا شہر ڈسیندا ہو ۔

روح سوداگر، نپھس ہے راہزن،

حق دا راہ مریندا ہو ۔

جاں توڑیں ایہہ نپھس نا ماریں،

تاں ایہہ وقت کھڑیندا ہو ۔

کردا زایا ویلا باہو،

جاں جاں طاق مریندا ہو ۔

پھے-پھجری ویلے وقت سویلے،

آݨ کرن مزدوری ہو ۔

کاواں الّھاں ہکسے گلّاں،

تریجی رلی چنڈوری ہو ۔

مارن چونجھاں کرن مشکّت،

پٹ پٹ کڈّھݨ انگوری ہو ۔

عمر پٹیندیاں گزری باہو،

کدی نا پئیا پوری ہو ۔

پھے-فکر کنو کر ذکر ہمیشہ،

لفظ تکّھا تلواروں ہو ۔

زاکر سو جو ذکر کماوݨ،

پلک نا پھارگ یاروں ہو ۔

عشق دا پٹّیا کوئی نا چھٹیا،

پٹّیا مڈّھ پہاڑوں ہو ۔

حق دا کلمہ عاشق پڑھدے باہو،

رکھیں فقر دی ماروں ہو ۔

گین-گوس قطب نے ارے اریرے،

عاشق جاݨ اگیرے ہو ۔

جہڑی منزل عاشق پہونچݨ،

گوس نا پاوݨ پھیرے ہو ۔

عاشق وچ وسال دے رہندے،

لامکانی ڈیرے ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں ذاتو ذات بسیرے ہو ۔

گاپھ-گجھے سائے صاحب والے،

کجھ کھبر نہیں اصل دی ہو ۔

گندم داݨا بہتا چگیا،

گل پئی ڈور ازل دی ہو ۔

پھاہی دے وچ میں پئی تڑپھاں،

بلبل باغ مسل دی ہو ۔

غیر دلے تھیں سٹّ کے باہو،

رکّھ امید فضل دی ہو ۔

گاپھ-گوڑھ زلمات اندھیر گباراں،

اگّے راہ نے کھوپھ کھتر دے ہو ۔

لکّھ آبہیات منوّر چشمے،

سائے زلپھ انبر دے ہو ۔

مکھ مہبوب دا خانا کاابا،

عاشق سجدا کردے ہو ۔

دو زلپھاں وچ نیݨ مسلّے،

چار مزھب جتّھ ملدے ہو ۔

مسل سکندر ڈھونڈݨ عاشق،

اک پلک آرام نا کردے ہو ۔

کھزر نصیب جنھاں دے باہو،

اوہ جا گھٹّ اوتھے بھردے ہو ۔

گاپھ-گودڑیاں وچ لال جنھاں دی،

راتیں جاگݨ ادّھیاں ہو ۔

سکّ ماہی دی ٹکݨ نا دیندی،

لوک انّھے دیندے بدیاں ہو ۔

اندر میرا حق تپایا،

کھلیاں راتیں کڈّھیاں ہو ۔

تن تھیں ماس جدا ہویا باہو،

سوکھ جھلارے ہڈّیاں ہو ۔

گاپھ-گیا ایمان عشقے دے پاروں،

ہو کے کاپھر رہیئے ہو ۔

گھتّ زنار کفر دا گل وچ،

بتخانے وچ بہیئے ہو ۔

جس جا جانی نظر ن آوے،

سجدا مول ن دئیئے ہو ۔

جانی نظر ن آوے باہو،

کلمہ مول ن کہیئے ہو ۔

گاپھ-گھڑی گھڑی وچ حاضر کردا،

پل پل دے وچ دیری ہو ۔

دل وچ کھوپھ رزا ربے دا باہو،

رب کرے نا ٹیری ہو ۔

کھوپھ رزا وچ دل دے کریئے،

رب وچ میری ہو ۔

جنھاں کھوپھ ربے دا باہو،

اوہناں وݨج بدھے نی سیری ہو ۔

ہے-حافظ پڑھ پڑھ کرن تکبّر،

ملّاں کرن وڈیائی ہو ۔

ساوݨ ماہ دے بدّلاں وانگوں،

پھرن کتاباں چائی ہو ۔

جتھے ویکھݨ چنگا چوکھا،

پڑھن کلام سوائی ہو ۔

دوہیں جہانیں مٹّھے باہو،

جنھاں کھادھی ویچ کمائی ہو ۔

ہے-ہو دا جاما پہن کراہاں،

اسم کماوݨ ذاتی ہو ۔

کفر اسلام مکام ن منزل،

ن اوتھے موت حیاتی ہو ۔

ن اوتھے مشرک ن اوتھے مغرب،

ن اوتھے دن تے راتی ہو ۔

شاہ رگ تھیں نزدیک لدھوس،

پا اندرونی جھاتی ہو ۔

اوہ اساں وچ اسیں اوہناں وچ،

دور رہی کرباتی ہو ۔

ہے-ہادی سانوں سبک پڑھایا،

بن پڑھیا پیا پڑھیوے ہو ۔

سر کنّاں وچ وس رہیو سی،

بن سݨیا پیا سݨیوے ہو ۔

نیݨ نیݨاں ول تر تر تکݨ،

بن ڈٹھیاں پیا دسیوے ہو ۔

رووݨ جھکݨ گالی دیوݨ نال ڈھول باہو،

کوڑی طرحاں وٹیوے ہو ۔

ہے-ہردم شرم دی تند تروڑے،

جاں ایہہ چھوڈ کبلّے ہو ۔

کچرک بالاں عقل دا دیوا،

برہوں ہنھیری جھلے ہو ۔

اجڑ گیاں دے بھیت نیارے،

لال جواہر رلّے ہو ۔

باہو دھوتیاں داگ ن لہندے،

جتّھے رنگ مجیٹھی ڈلھے ہو ۔

ہے-ہسّݨ دے کے رووݨ لیوئی،

دتّا کس دلاسا ہو ۔

عمر بندے دے اویں وہاݨی،

جیوں پاݨی وچ پتاسا ہو ۔

سوڑی سامی سٹّ گھتّیس،

پلٹ ن سکیں پاسا ہو ۔

صاحب لیکھا منگسی باہو،

رتّی گھٹّ ن ماسا ہو ۔

ہے-ہور دوا ن دل دی کاری،

کلمہ دل دی کاری ہو ۔

کلمہ دور زنگار کریندا،

قلمے میل اتاری ہو ۔

کلمہ ہیرے لال جواہر،

کلمہ ہٹّ پساری ہو ۔

ایتھے اوتھے دوہیں جہانیں باہو،

کلمہ دولت ساری ہو ۔

ہے-ہکّ جاگݨ ہکّ جاگ ن جانݨ،

ہکّ جاگدیاں ہی ستّے ہو ۔

ہکّ ستیاں جا وسال ہوئے،

ہکّ جاگدیاں ہی مٹّھے ہو ۔

کی ہویا جے گھگو جاگے،

جو لیندا ساہ اپٹّھے ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں کھوہ پریم دے جتّے ہو ۔

ہے-ہو سوداگری سودا ایہو

دنیاں چار دہاڑی ہو ۔

جاں جاں دل وچ موجاں ماݨے،

موت مریندی تاری ہو ۔

کر کجھ مہنت حاصل ہووے،

جوں جوں ہتّھ پساری ہو ۔

رل چوراں نے پر چڑھایا،

رب صحیح سلامت جاری ہو ۔

چل بازار کجھ کریئے باہو،

دشمݨ ہتّھ کٹاری ہو ۔

جیم-جو دل منگے ہووے ناہیں،

ہووݨ رہا پریرے ہو ۔

دوست ن دیوے دل دا دارو،

عشق ن واگاں پھیرے ہو ۔

اس میدان محبت والے،

ملدے تاا تکھیرے ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں رکھیا قدم اگیرے ہو ۔

جیم-جے توں چاہیں وحدت رب دی،

مل مرشد دیاں تلیاں ہو ۔

مرشد لتفوں کرے نظارہ،

گل تھیوݨ سبھ کلیاں ہو ۔

اوہناں کلیاں وچ ہک لالا ہوسی،

گل نازک کل پھلیاں ہو ۔

دوہیں جہانی مٹّھے باہو،

جنھاں سنگ کیتا دو ولیاں ہو ۔

جیم-جنھاں الف متالیا کیتا،

بے دا باب ن پڑھدا ہو ۔

چھوڑ سفاتی جس لدھیوس ذاتی،

آمی نال ن رلدا ہو ۔

نفس امّارا کتڑا جاݨے،

ناز نیاز ن دھردا ہو ۔

کیا پرواہ تنھاں نوں باہو،

جنھاں گھاڑو لدّھا گھردا ہو ۔

جیم-جس دل عشق کھرید ن کیتا،

سو دل بخت نبختی ہو ۔

استاد ازل دے سبک پڑھایا،

ہتّھ دتّس دل تختی ہو ۔

برسر آیا دمّ ن ماریں،

جاں سر آوے سختی ہو ۔

پڑھ توہید ہو واسل باہو،

سبک پڑھیوے وقتی ہو ۔

جیم-جیں دل عشق کھرید ن کیتا،

سو دل درد ن جاݨے ہو ۔

کھنسے کھسرے ہر کوئی آکھے،

کوݨ کہے مردانے ہو ۔

گلیاں وچ پھرن ہر ویلے،

جویں جنگل ڈھور دیوانے ہو ۔

مرد نمرد تاہیں کھلسن باہو،

جد عاشق بنّھسن گانے ہو ۔

جیم-جتّھے رتّی عشق وکاوے،

اوتھے مل ایمان دیویوے ہو ۔

قطب کتاباں ورد وزیفے،

ایہہ بھی اتر کچیوے ہو ۔

باجھوں مرشد کجھ ن حاصل،

توڑے راتیں جاگ پڑھیوے ہو ۔

مریئے مرن تھیں اگّے باہو،

تاں رب حاصل تھیوے ہو ۔

جیم-جنگل دے وچ شیر مریلا،

باز پوے وچ گھر دے ہو ۔

عشق جہا اسراپھ ن کوئی،

کج ن چھوڑے زر دے ہو ۔

عاشقاں نیندر بھکّھ ن کوئی،

عاشق مول ن مردے ہو ۔

عاشق جیوندے تداں باہو،

جد رب اگّے سر دھردے ہو ۔

جیم-جنھاں عشق حقیقی پایا،

مونہوں ن کجھ الاون ہو ۔

ذکر فکر وچ رہݨ ہمیشہ،

دم نوں قید لگاون ہو ۔

نپھسی کلبی روحی سرّی،

اخپھی خفی کماون ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جہڑے ہکس نگاہ جگاوݨ ہو ۔

جیم-جیوندے کی جانݨ سار مویاں دی،

سو جاݨے جو مردا ہو ۔

قبراں دے وچ انّ ن پاݨی،

کھرچ لوڑیندا گھر دا ہو ۔

اک وچھوڑا ماں پیو بھائیاں،

بیا عذاب قبر دا ہو ۔

واہ نصیب اہندا باہو،

جیہڑا وچ حیاتی مردا ہو ۔

جیم-جیں دل عشق کھرید ن کیتا،

سو دل درد نا پھٹّی ہو ۔

اوس دل تھیں سنگ پتّھر چنگے،

جو دل غپھلت اٹّی ہو ۔

جیں دل عشق حضور نا منگیا،

سو درگاہوں سٹّی ہو ۔

ملیا دوست نا باہو جنھاں،

چوڑ نا کیتی ترٹّی ہو ۔

جیم-جو پاکی بن پاک ماہی دے،

سو پاکی جاݨ پلیتی ہو ۔

ہکّ بتخانے واسل ہوئے،

ہکّ کھالی رہے مسیتی ہو ۔

عشق دی بازی لائی جنھاں،

سر دیندیاں ڈھل نا کیتی ہو ۔

ہرگز دوست نا ملدا باہو،

جنھاں ترٹّی چوڑ نا کیتی ہو ۔

جیم-جیں ڈینہ دا میں در تینڈے تے،

سجدا صحیح ونج کیتا ہو ۔

اوس ڈینہ دا سر فدا اتھائیں،

میں بیا دربار نا لیتا ہو ۔

سر دیوݨ سر آکھݨ ناہیں،

شوق پیالا پیتا ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں عشق سلامت کیتا ہو ۔

جیم-جنھاں شوہ الف تھیں پایا،

پھول قرآن نا پڑھدے ہو ۔

اوہ مارن دم محبت والا،

دور ہوئے نے پردے ہو ۔

دوزکھ بہشت غلام تنھاں دے،

چا کیتو نے بردے ہو ۔

میں قربان تنھاں دے باہو،

جیہڑے وحدت دے وچ وڑدے ہو ۔

جیم-جب لگ خودی کریں خود نفسوں،

تب لگ رب نا پاویں ہوں ۔

شرت پھنھا نوں جاݨیں ناہیں،

نام فقیر رکھاویں ہوں ۔

موئے باجھ نا سوہندی الپھی،

ایویں گل وچ پاویں ہو ۔

نام فقیر تداں سوہندا باہو،

جے جیوندیاں مر جاویں ہو ۔

جیم-جو دم گافل سو دم کافر،

مرشد ایہہ پڑھایا ہو ۔

سݨیاں سکھن گئیاں کھلھ اکّھیں،

چت مولا ول لایا ہو ۔

کیتی جان ہوالے رب دے،

ایسا عشق کمایا ہو ۔

مرن تھیں اگّے مر گئے باہو،

تاں مطلب نوں پایا ہو ۔

جیم-جیوندیاں مر رہݨا ہووے،

تاں ویس فقیراں بہیئے ہو ۔

جے کوئی سٹّے گدڑ کوڑا،

وانگ اروڑی سہیئے ہو ۔

جے کوئی دیوے گالھاں مہݨے،

اوس نوں جی جی کہیئے ہو ۔

گلا الھاماں بھنڈی کھواری،

یار دے پاروں سہیئے ہو ۔

قادر دے ہتّھ ڈور اساڈی باہو،

جیوں رکّھے تیوں رہیئے ہو ۔

جیم-جیکر دین علم وچ ہوندا،

سر نیزے کیوں چڑھدے ہو ۔

اٹھاراں ہزار جو عالم آہا،

اگّے حسین دے مردے ہو ۔

جے ملاہجا سرور کردے،

کھیمے تنبو کیوں سڑدے ہو ۔

جیکر منّدے بیت رسولی،

پاݨی کیوں بند کردے ہو ۔

صادق دین تنھاں دا باہو،

جو سر قربانی کردے ہو ۔

جیم-جد دا مرشد کاسا دتّا،

تد دی بیپرواہی ہو ۔

کی ہویا جے راتیں جاگے،

مرشد جاگ نا لائی ہو ۔

راتیں جاگیں کریں عبادت،

دینہ نندیا کریں پرائی ہو ۔

کوڑا تکھت دنیاں دا باہو،

فکّر سچّی پاتشاہی ہو ۔

جیم-جے رب نھاتیاں دھوتیاں ملدا،

ملدا ڈڈّواں مچّھیاں ہو ۔

جے رب ملدا مون منایاں،

ملدا بھیڈاں سسّیاں ہو ۔

جے رب راتیں جاگیاں ملدا،

ملدا کال-کڑچّھیاں ہو ۔

جے رب جتیاں ستیاں ملدا،

ملدا ڈانڈاں کھسّیاں ہو ۔

رب اوہناں نوں ملدا باہو،

نیتاں جنھاں اچّھیاں ہو ۔

جیم-جال جلیندیاں جنگل بھوندیاں،

ہکّا گلّ نا پکّی ہو ۔

چلّے چلّیئے ہجّ گزاریاں،

دل دی دوڑ نا ڈکّی ہو ۔

تریہے روزے پنج نمازاں،

ایہہ بھی پڑھ پڑھ تھکّی ہو ۔

سبھے مراداں حاصل باہو،

جاں نظر مہر دی تکّی ہو ۔

جیم-جاں جاں ذات نا تھیوے باہو،

تاں کمزات سدیوے ہو ۔

ذاتی نال سپھاتی ناہیں،

تاں تاں حق لبھیوے ہو ۔

اندر بھی ہو باہر بھی ہو،

باہو کتّھ لبھیوے ہو ۔

جیں اندر ہبّ دنیاں باہو،

اوہ مول فقیر نا تھیوے ہو ۔

جیم-جس دل اسم اللہ دا چمکے،

عشق بھی کردا ہلّے ہو ۔

بھاہ کستوری چھپدی ناہیں،

دے رکّھیئے سے پلّے ہو ۔

انگلی پچھے دینہ نا چھپدا،

دریا نا رہندے ٹھلّے ہو ۔

اسیں اوس وچ اوہ اساں وچ باہو،

یاراں یار سولّے ہو ۔

قاف-کلب ہلیا تاں کیا ہویا،

کیا ہویا ذکر زبانی ہو ۔

روحی کلبی مخپھی سرّی،

سبّھے راہ ہیرانی ہو ۔

شاہ رگ توں نزدیک جو رہندا،

یار نا ملیا جانی ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

جہڑے وسدے لامکانی ہو ۔

قاف-کر محبت کجھ حاصل ہووے،

عمر ایہہ چار دہاڑے ہو ۔

تھی سوداگر کر لے سودا،

جاں جاں ہٹّ نا تاڑے ہو ۔

جے جانے دل ذوق منیسی،

موت مریندی دھاڑے ہو ۔

چوراں سادھاں پور بھرایا باہو،

رب یار سلامت چاڑھے ہو ۔

قاف-قلمے دی کل تداں پیوسے،

جد کل قلمے ونج کھولی ہو ۔

کلمہ عاشق اوتھے پڑھدے،

جتّھے نور نبی دی ہولی ہو ۔

چوداں تبّک قلمے دے اندر،

کی جاݨے خلکت بھولی ہو ۔

کلمہ پیر پڑھایا باہو،

جند جان اوسے توں گھولی ہو ۔

قاف-قلمے دی کل تداں پیوسے،

جد قلمے دل پھڑیا ہو ۔

بیدرداں نوں کھبر نا کوئی،

دردمنداں گل مڑھیا ہو ۔

کپھر اسلام دا پتا لگّا،

جد بھنّ جگر وچ وڑیا ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں کلمہ صحیح کر پڑھیا ہو ۔

قاف-کن پھیکون جدوں پھرمایاس،

اساں بھی کولے ہاسے ہو ۔

ہکّے ذات سپھات ربے دی،

ہکّے جگ ڈھونڈیاسے ہو ۔

ہکّے لامکان اساڈا،

ہکّے آݨ بتّاں وچ پھاسے ہو ۔

نپھس پلیت پلیتی باہو،

اصل پلیت تاں ناسے ہو ۔

قاف-کیا ہویا بتّ دور گیا،

دل ہرگز دور نا تھیوے ہو ۔

سیاں کوہاں تے وسدا مرشد،

مینوں وچ حضور دسیوے ہو ۔

جیندے اندر عشق دی رتّی،

اوہ بن شرابوں کھیوے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

قبر جنھاں دی جیوے ہو ۔

قاف-کر عبادت پچھوتاسیں،

تینڈی جایا گئی جوانی ہو ۔

آرپھ دی گلّ آرپھ جانے،

کیا جانے نفسانی ہو ۔

راتیں رتّی نیند نا آوے،

دہاں پھراں ہیرانی ہو ۔

واہ نصیب تنھاں دے باہو،

جنھاں ملیا پیر جیلانی ہو ۔

قاف-کوک دلا متّ رب سݨے چا،

دردمنداں دیاں آہیں ہو ۔

سینا میرا دردیں بھریا،

اندر بھڑکݨ بھاہیں ہو ۔

تیلاں باجھ نا بلݨ مسالاں،

درداں باجھ نا آہیں ہو ۔

آتش نال یرانا لا کے باہو،

پھر اوہ سڑن کہ ناہیں ہو ۔

قاف-کامل مرشد ایسا ہووے،

جہڑا دھوبی وانگوں چھٹّے ہو ۔

نال نگاہ دے پاک کرے،

سجّی سابݨ نا گھتّے ہو ۔

میلیاں نوں کر دیوے چٹّا،

ذرا میل نا رکّھے ہو ۔

ایسا مرشد ہووے باہو،

لوں لوں دے وچ وسّے ہو ۔

قاف-قلمے دی کل تداں پیوسے،

جد مرشد کلمہ دسیا ہو ۔

ساری عمر وچ کفر دے جالی،

بن مرشد دے وسیا ہو ۔

شاہ الی شیر بہادر وانگݨ،

وڈّھ کفر نوں سٹیا ہو ۔

دل صافی تاں ہووے باہو،

جاں قلماں لوں لوں رسیا ہو ۔

قاف-قلمے نال میں نھاتی دھوتی،

قلمے نال ویاہی ہو ۔

قلمے میرا پڑھیا جنازا،

قلمے گور سہائی ہو ۔

قلمے نال بہشتی جاݨا،

کلمہ کرے سپھائی ہو ۔

مڑن مہال تنھاں نوں باہو،

جنھاں صاحب آپ بلائی ہو ۔

قاف-قلمے لکّھ کروڑاں تارے،

ولی کیتے سے راہیں ہو ۔

قلمے نال بجھائے دوزکھ،

جتّھے اگّ بلے ازگاہیں ہو ۔

قلمے نال بہشتی جاݨا،

جتّھے نیامت سنجھ سباہیں ہو ۔

قلمے جیہی کوئی نیامت نا باہو،

اندر دوہیں سرائیں ہو ۔

قاف-کل کابل کویشر کہندے،

کارن درد بہر دے ہو ۔

شش زمیں تے شش فلک تے،

شش پاݨی تے تردے ہو ۔

چھیاں ہرفاں وچ سکھن اٹھاراں،

دو دو معنی دھردے ہو ۔

باہو حق پچھاݨن ناہیں،

پہلے ہرف ستر دے ہو ۔

خے-خام کی جانݨ سار فقر دی،

محرم ناہیں دل دے ہو ۔

آب مٹّی تھیں پیدا ہوئے،

خامی بھانڈے گلّ دے ہو ۔

کدر کی جانݨ لال جواہراں،

جو سوداگر بل دے ہو ۔

اوہ کھڑھن ایمان سلامت باہو،

جیہڑے بھجّ فقیراں ملدے ہو ۔

لام-لایوہتاج جنھاں نوں ہویا،

فکر تنھاں نوں سارا ہو ۔

نظر جنھاں دی کیمییا ہووے،

اوہ کیوں مارن پارا ہو ۔

دوست جنھاں دا حاضر ہووے،

دشمݨ لیݨ نا وارا ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں ملیا نبی سہارا ہو ۔

لام-لکھݨ سکھیوں لکھ نا ذاتا،

کاگز کیتوئی زایا ہو ۔

کت قلم نوں مار نا جاݨیں،

کاتب نام دھرایا ہو ۔

سبھ اسلاہ تیری ہوسی کھوٹی،

جاں کاتب ہتّھ آیا ہو ۔

صحیح سلاہ تنھاں دی باہو،

جنھاں الف تے میم پکایا ہو ۔

لام-لام لاہ-ہو غیری دھندے،

ہکّ پل مول نا رہندے ہو ۔

عشق نے پٹے رکّھ جڑھاں تھیں،

ہکّ دم ہول نا سہندے ہو ۔

جیہڑے پتّھر وانگ پہاڑاں،

لوݨ وانگ گل وہندے ہو ۔

جے عشق سکھالا ہوندا باہو،

سبھ عاشق بݨ بہندے ہو ۔

لام-لوک قبر دا کرسن چارا،

لہد بݨاون ڈیرا ہو ۔

چٹکی بھر مٹّی دی پاسݨ،

کرسن ڈھیر اچیرا ہو ۔

دے درود گھراں نوں ونجݨ،

کوکݨ شیرا شیرا ہو ۔

وچ درگاہ ن عملاں باجھوں،

باہو ہوگ نبیڑا ہو ۔

لام-لوہا ہوویں پیا کٹیویں،

تاں تلوار سدیویں ہو ۔

کنگھی وانگوں پیا چریویں،

زلپھ مہبوب بھریویں ہو ۔

مہندی وانگوں پیا گھٹیویں،

تلی مہبوب رنگیویں ہو ۔

وانگ کپاہ پیا پنجیویں،

تاں دستار سدیویں ہو ۔

عاشق سادک ہوویں باہو،

تاں رس پریم دا پیویں ہو ۔

میم-مال جان سبھ کھرچ کراہاں،

کریئے کھرید فقیری ہو ۔

فقر کنو رب حاصل ہووے،

کیوں کیچے دلگیری ہو ۔

دنیاں کارݨ دین ونجاوݨ،

کوڑی شیکھی پیری ہو ۔

ترک دنیاں تھیں کیتی باہو،

شاہ میراں دی میری ہو ۔

میم-موتو والی موت نا ملسی،

جیں وچ عشق حیاتی ہو ۔

موت وسال تھیوسے ہکّو،

جداں اسم پڑھیوے ذاتی ہو ۔

عین دے وچ عین تھیوسے،

دور ہوئی کرباتی ہو ۔

ہو ذکر ہمیش سڑیندا باہو،

دیہاں سکھ نا راتی ہو ۔

میم-مرشد وانگ سنیارے ہووے،

گھتّ کٹھالی گالے ہو ۔

جاں کٹھالیوں باہر کڈّھے،

بوندے گھڑے جاں والے ہو ۔

کنّیں خوباں تدوں سہاون،

جداں کٹّھے آ اجالے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

جیڑھا دمدم دوست سنبھالے ہو ۔

میم-مرشد مکّا، طالب ہاجی،

کاابا عشق بݨایا ہو ۔

وچ حضور سدا ہر ویلے،

کریئے ہجّ سوایا ہو ۔

ہکّ دم میتھوں جدا نا ہووے،

دل ملݨے تے آیا ہو ۔

مرشد عین حیاتی باہو،

لوں لوں وچ سمایا ہو ۔

میم-مرشد اوہ سہیڑیئے،

جہڑا دو جگّ خوشی وکھاوے ہو ۔

پہلے غم ٹکڑے دا میٹے،

وتّ رب دا راہ سجھاوے ہو ۔

کلّر والی کندھی نوں چا،

چاندی خاص بݨاوے ہو ۔

جیں مرشد ایتھے کجھ نا کیتا باہو،

کوڑے لارے لاوے ہو ۔

میم-مرشد باجھوں فقر کماوے،

وچ کفر دے بڈّے ہو ۔

شیکھ مشائکھ ہو بہندے ہجرے،

گوس قطب بݨ وڈّے ہو ۔

رات اندھاری مشکل پینڈا،

سے سے آوݨ ٹھڈّے ہو ۔

تسبیہاں نپّ بہݨ مسیتیں باہو،

جویں موش بہے وڑ کھڈّے ہو ۔

میم-میں کوجھی میرا دلبر سوہݨا،

کیوں کر اوس نوں بھاواں ہو ۔

وہڑے ساڈے وڑدا ناہیں،

لکّھ وسیلے پاواں ہو ۔

نا سوہݨی نا دولت پلّے،

کیوں کر یار مناواں ہو ۔

ایہہ دکھ ہمیشہ رہسی باہو،

روندڑی ہی مر جاواں ہو ۔

میم-مرشد مینوں ہجّ مکّے دا،

رحمت دا دروازا ہو ۔

کراں تواپھ دوالے بلے،

ہجّ ہووے نت تازا ہو ۔

کن پھیکون جدوں دا سݨیا،

ڈٹّھا اللہ دا دروازا ہو ۔

مرشد سدا حیاتی والا باہو،

اوہو کھزر کھوازا ہو ۔

میم-مرشد میرا شہباز الٰہی،

رلیا سنگ ہبیباں ہو ۔

تقدیر الٰہی چھکّیاں ڈوراں،

ملسی نال نصیباں ہو ۔

کوہڑیاں دے دکھ دور کریندا،

کرے شپھا گریباں ہو ۔

ہر مرز دا دارو توں ہیں باہو،

کیوں گھتّنا ایں وسّ طبیباں ہو ۔

میم-مرشد وسّے سے کوہاں تے،

مینوں دسّے نیڑے ہو ۔

کی ہویا بتّ اوہلے ہویا،

اوہ وسّے وچ میرے ہو ۔

الف دی ذات صحیح جس کیتی،

اوہ رکّھے قدم اگیرے ہو ۔

نہن-اکرب لبھیوس باہو،

جھگڑے کل نبیڑے ہو ۔

میم-مزھباں دے دروازے اچے،

راہ ربّانا میری ہو ۔

پنڈت تے ملواݨیاں کولوں،

چھپ چھپ لنگھیئے چوری ہو ۔

اڈّیاں مارن کرن بکھیڑے،

دردمنداں دے کھوری ہو ۔

باہو چل اتھائیں وسّیئے،

جتّھے دااوا نا کسے ہوری ہو ۔

میم-مرشد ہادی سبک پڑھایا،

پڑھیوں بناں پڑھیوے ہو ۔

انگلیاں کنّاں وچ دتّیاں،

سݨیوں بناں سݨیوے ہو ۔

نیݨ نیݨاں ول تر تر تکدے،

ڈٹھیوں بناں ڈسیوے ہو ۔

ہر خانے وچ جانی باہو،

کون سر اوہ رکھیوے ہو ۔

میم-میں شاہباز کراں پروازاں،

وچ اپھلاک کرم دے ہو ۔

زباں تاں میری کونّ برابر،

موڑاں کمّ قلم دے ہو ۔

اپھلاتون ارستو ورگے،

میں اگّے کس کمّ دے ہو ۔

ہاتم ورگے لکّھ کروڑاں،

در باہو دے منگدے ہو ۔

نون-نال کسنگی سنگ نا کریئے،

کل نوں لاج نا لائیئے ہو ۔

تومّے مول تربوز نا ہوندے،

توڑ مکّے لے جائیئے ہو ۔

کاں دے بچّے ہنس نا تھیندے،

پئے موتی چوگ چگائیئے ہو ۔

کوڑے کھوہ نا مٹّھے ہوندے باہو،

سے مݨاں کھنڈ پائیئے ہو ۔

نون-نا میں عالم نا میں پھازل،

نا میں مپھتی قاضی ہو ۔

نا میرا دل دوزکھ منگے،

نا شوق بہشتی راضی ہو ۔

نا میں تریہے روزے رکّھے،

نا میں پاک نمازی ہو ۔

باجھ وسال اللہ دے باہو،

دنیاں کوڑی بازی ہو ۔

نون- نا اوہ ہندو نا اوہ مومن،

نا سجدا دیݨ مسیتی ہو ۔

دم دم دے وچ مولا ویکھݨ،

جنھاں کزا نا کیتی ہو ۔

آہے دانے بݨے دیوانے،

جنھاں ذات صحیح ونج کیتی ہو ۔

میں قربان تنھاں توں باہو،

جنھاں عشق بازی چݨ لیتی ہو ۔

نون-نتّ اساڈے کھلّے کھاندی،

ایہا دنیاں زشتی ہو ۔

جیں دے کارݨ بہ بہ رووݨ،

شیکھ مشائکھ چشتی ہو ۔

جیندے دل وچ ہبّ دنیاوی،

غرک تنھاں دی کشتی ہو ۔

ترک دنیاں تھیں کر توں باہو،

خاصا راہ بہشتی ہو ۔

نون-نا کوئی مرشد نا کوئی طالب،

سبھ دلاسے مٹّھے ہو ۔

راہ فقر دا پرے پریرے،

ہرس دنیاں دی کٹّھے ہو ۔

شوق الٰہی غالب ہویا،

جند مرن توں اٹّھے ہو ۔

جیں تن بھاہ برہوں دی باہو،

مرن ترہائے بھکّھے ہو ۔

نون-نا رب عرش موالّا اتے،

نا رب خانے کاابے ہو ۔

نا رب علم کتابی لبّھا،

نا رب وچ مہرابے ہو ۔

گنگا تیرتھ مول نا ملیا،

پینڈے بیہسابے ہو ۔

جد دا مرشد پھڑیا باہو،

چھٹّے سبھ عذابے ہو ۔

نون-نپھل نمازاں کمّ زناناں،

روزے سرپھا روٹی ہو ۔

مکّے دے ول سوئی جاندے،

گھروں جنھاں تروٹی ہو ۔

اچیاں بانگاں سوئی دیوݨ،

نیت جنھاں دی کھوٹی ہو ۔

کی پرواہ تنھاں نوں باہو،

جنھاں گھر وچ لدّھی بوٹی ہو ۔

نون-نا میں جوگی نا میں جنگم،

نا میں چلا کمایا ہو ۔

نا میں بھجّ مسیتیں وڑیا،

نا تسبا کھڑکایا ہو ۔

جو دم گاپھل سو دم کافر،

مرشد ایہہ پھرمایا ہو ۔

مرشد سوہݨی کیتی باہو،

پل وچ جا پہونچایا ہو ۔

نون-نہیں فقیری جلّیاں مارن،

ستیاں لوک جگاوݨ ہو ۔

نہیں فقیری وہندیاں ندیاں،

سکیاں پرا لنگھاوݨ ہو ۔

نہیں فقیری وچ ہوا دے،

مسلّا پا ٹھہراوݨ ہو ۔

نام فقیری تنھاں دا باہو،

دل وچ دوست ٹکاوݨ ہو ۔

نون-نا میں سونّی نا میں شیا،

دوہاں توں دل سڑیا ہو ۔

مک گئے سبھ کھشکی پینڈے،

جد دریا رحمت وڑیا ہو ۔

کئی منتارے تر تر ہارے،

کوئی کنارے چڑھیا ہو ۔

صحیح سلامت پار گئے باہو،

جن مرشد دا لڑ پھڑیا ہو ۔

نون-نا میں سیر نا پاا چھٹاکی،

ن پوری سرساہی ہو ۔

ن میں تولا نا میں ماسا،

گلّ رتّیاں تے آئی ہو ۔

رتّی ہوواں رتّیاں تلّاں،

اوہ وی پوری ناہیں ہو ۔

تول پورا ونج ہوسی باہو،

ہوسی فضل الٰہی ہو ۔

نون-نیڑے وسّے دور دسیوے،

وہڑے ناہیں وڑدے ہو ۔

اندروں ڈھونڈݨ ولّ نا آیا،

باہر ڈھونڈݨ چڑھدے ہو ۔

دور گیاں کجھ حاصل ناہیں،

شوہ لبّھے وچ گھر دے ہو ۔

دل کر شیشے وانگوں باہو،

دور تھیون کلّ پردے ہو ۔

پے-پڑھ پڑھ علم ملوک رجھاون،

کیا ہویا اس پڑھیاں ہو ۔

ہرگز مکّھݨ مول نا آوے،

پھٹّے ددّھ دے کڑھیاں ہو ۔

آکھ چنڈورا ہتّھ کی آیا،

ایس انگوری پھڑیاں ہو ۔

دل کھستا راضی رکّھیں باہو،

لئیں عبادت ورھیاں ہو ۔

پے-پاک پلیت نا ہوندے ہرگز،

جو رہندے وچ پلیتی ہو ۔

وہدت دے دریا اچھلّے،

ہکّ دل صحیح نا کیتی ہو ۔

ہکّ بتکھانے واسل ہوئے،

ہکّ پڑھ پڑھ رہے مسیتی ہو ۔

پھازل چھوڈ پھزیلت بیٹھے باہو،

عشق بازی جن نیتی ہو ۔

پے-پیر ملیاں جے پیڑ نا جاوے،

اوس نوں پیر کی دھرنا ہو ۔

مرشد ملیاں ارشاد نا من نوں،

اوہ مرشد کی کرنا ہو ۔

جس ہادی تھیں ہدائت ناہیں،

اوہ ہادی کی پھڑنا ہو ۔

سر دتّیاں حق راضی ہووے باہو،

موتوں مول نا ڈرنا ہو ۔

پے-پڑھ پڑھ عالم کرن تکبّر،

ملاں کرن وڈیائی ہو ۔

گلیاں دے وچ پھرن نماݨے،

بغل کتاباں چائی ہو ۔

جتّھے ویکھݨ چنگا چوکھا،

پڑھن کلام سوائی ہو ۔

دوہیں جہانی مٹّھے باہو،

جنھاں کھادھی ویچ کمائی ہو ۔

پے-پڑھ پڑھ علم مشائکھ سداوݨ،

کرن عبادت دوہری ہو ۔

اندر جھگی پئی لٹیوے،

تن من کھبر نا موری ہو ۔

مولا والی سدا سکھالی،

دل توں لاہ تکوری ہو ۔

رب تنھاں نوں حاصل باہو،

جنھاں جگ نا کیتی چوری ہو ۔

پے-پڑھ پڑھ علم ہزار کتاباں،

عالم ہوئے بھارے ہو ۔

ہرپھ اک عشق دا پڑھ نا جانݨ،

بھلے پھرن وچارے ہو ۔

اک نگاہ جے عاشق ویکھے،

لکّھ ہزاراں تارے ہو ۔

لکّھ نگاہ جے عالم ویکھے،

کہیں نا کدھرے چاڑھے ہو،

عشق شرھا وچ منجل بھاری،

سیاں کوہاں دے پاڑے ہو ۔

جنھاں عشق کھرید نا کیتا باہو،

دوہیں جہانی مارے ہو ۔

پے-پنج مہل پنجاں وچ چانݨ،

دیوا کت ول دھریئے ہو ۔

پنجے مہر پنجے پٹواری،

حاصل کتول بھریئے ہو ۔

پنج امام تے پنجے کبلے،

سجدا کتول کریئے ہو ۔

جے صاحب سر منگے باہو،

ہرگز ڈھلّ نا کریئے ہو ۔

پے-پڑھیا علم تے ودھی مغروری،

عقل بھی گیا تلوہاں ہو ۔

بھلّا راہ ہدائت والا،

نفا نا کیتا دوہاں ہو ۔

سر دتّیاں جے سر ہتّھ آوے،

سودا ہار نا توہاں ہو ۔

وڑیں بازار محبت باہو،

رہبر لے کے سوہاں ہو ۔

پے-پاٹا دامن ہویا پراݨا،

کچرک سیوے درزی ہو ۔

حال دا محرم کوئی نا ملیا،

جو ملیا سو گرزی ہو ۔

باجھ مربّی کسے نا لدّھی،

گجّھی رمز اندر دی ہو ۔

اوسے راہ ول جائیئے باہو،

جس تھیں خلکت ڈردی ہو ۔

رے-راہ فقر دا پرے پریرے،

اوڑک کوئی نا دسّے ہو ۔

نا اتھے پڑھݨ پڑھاوݨ کوئی،

نا اتھے مسلے کسّے ہو ۔

ایہہ دنیاں ہے بتّ-پرستی،

مت کوئی اس تے وسّے ہو ۔

موت فقیری جیں سر باہو،

ماالم تھیوے تسّے ہو ۔

رے-راتیں کھاب نا اوہناں،

جیہڑے اللہ والے ہو ۔

باغاں والے بوٹے وانگوں،

طالب نتّ سنبھالے ہو ۔

نال نظارے رحمت والے،

کھڑھا حضوروں پالے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

جو کھڑھا ہیٹھاں یار وکھالے ہو ۔

رے-راتیں رتّی نیند نا آوے،

دہاں رہے ہیرانی ہو ۔

آرف دی گلّ آرف جاݨے،

کیا جاݨے نفسانی ہو ۔

کر عبادت پچھوتاسیں،

زایا گئی جوانی ہو ۔

حق حضور تنھاں نوں باہو،

جنھاں ملیا پیر جلانی ہو ۔

رے-روزے نپھل نمازاں تکوا،

سبّھے کمّ ہیرانی ہو ۔

اینی گلّیں رب حاصل ناہیں،

خود کھوانی خود دانی ہو ۔

کدیم ہمیش جلیندا ملیو،

ملیوس یار نا جانی ہو ۔

ورد وجیپھے تھیں چھٹّ رہسی،

باہو ہوسی جد پھانی ہو ۔

رے-رحمت اوس گھر وچ وسّے،

جتھے بلدے دیوے ہو ۔

عشق ہوائی چڑھ گئی فلکیں،

کتھے جہاز گھتیوے ہو ۔

عقل فکر دی بیڑی نوں چا،

پہلے پور بڈیوے ہو ۔

ہر جا جانی دسّے باہو،

جت ول نظر کچیوے ہو ۔

رے-راتیں نیݨ رتّ ہنجھو رووݨ،

دیہاں غمزا غم دا ہو ۔

پڑھ توہید وڑیا تن اندر،

سکھ آرام نا دم دا ہو ۔

سر سولی تے چا ٹنگیو نے،

ایہو راز پرم دا ہو ۔

سدّھا ہو کوہیوے باہو،

کترا رہے نا غم دا ہو ۔

رے-رات ہنیری کالی دے وچ،

عشق چراگ جلاندا ہو ۔

جیندی سکّ کنو دل نیویں،

نہیں آواز سݨاندا ہو ۔

اوجھڑ جھلّ تے مارو بیلے،

دم دم کھوپھ شیہاں دا ہو ۔

جل تھل جنگل جھگیندے باہو،

کامل نیہوں جنھاں دا ہو ۔

رے-راہ فقر دا تد لدھوسی،

جد ہتّھ پھڑیوس کاسا ہو ۔

ترک دنیاں توں تداں تھیوسیں،

جد فقر ملیوس خاصا ہو ۔

دریا وحدت دا نوش کیتوس،

اجاں بھی جی پیاسا ہو ۔

راہ فقیری رتّ رووݨ باہو،

لوکاں بھاݨے ہاسا ہو ۔

سے-ثابت صدق تے قدم اگاہاں،

تانہی رب لبھیوے ہو ۔

لوں لوں دے وچ ذکر اللہ دا،

ہردم پیا پڑھیوے ہو ۔

ظاہر باتن عین اانی،

ہو ہو پیا دسیوے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

قبر جنھاں دی جیوے ہو ۔

سے-ثابت عشق تنھاں نے لدّھا،

جنھاں ترٹّی چوڑ چا کیتی ہو ۔

نا اوہ سوفی نا اوہ بھنگی،

نا سجدا کرن مسیتیں ہو ۔

کھالس نیل پراݨے اتے،

نہیں چڑھدا رنگ مجیٹھی ہو ۔

قاضی آݨ شرہ ول باہو،

کدے عشق نماز نا کیتی ہو ۔

سین-سوز کنوں تن سڑیا سارا،

دکھاں ڈیرے لائے ہو ۔

کوئل وانگ کوکیندی وتّاں،

مولا مینہ وسائے ہو ۔

بول پپیہیا ساوݨ آیا،

ونجے نا دن اجائیں ہو ۔

ثابت صدق تے قدم اگاہاں باہو،

ایہہ گلّ یار ملائے ہو ۔

سین-سے روزے سے نپھل نمازاں،

سے سجدے کر تھکّے ہو ۔

سے واری مکّے ہجّ گزاراں،

دل دی دوڑ نا مکّے ہو ۔

چلھے چلیئے جنگل بھوݨا،

گلّ نا اس تھیں پکّے ہو ۔

سبّھ مطلب حاصل ہوندے باہو،

جد پیر نظر اک تکّے ہو ۔

سین-سبک سفائی سوئی پڑھدے،

جو وت ہیݨے ذاتی ہو ۔

علموں علم اوہناں نوں ہویا،

اصلی تے اسباتی ہو ۔

نال محبت نپھس کٹھو نے،

کڈّھ کزا دی کاتی ہو ۔

بہرا خاص اوہناں نوں باہو،

جنھاں لدّھا آب-حیاتی ہو ۔

سین-سبھ تعریفاں کوئی بشر کردے،

کارن درد بہر دے ہو ۔

شش فلک تے شش زمیناں،

شش پاݨی تے تردے ہو ۔

چھیاں ہرفاں دے سکھن اٹھاراں،

اتھے رو رو ماانے دھردے ہو ۔

پر باہو حق پچھاݨیو ناہیں،

پہلے ہرف ستر دے ہو ۔

سین-سݨ پھریاد پیراں دیا پیرا،

میں آکھ سݨاواں کینوں ہو ۔

تیرے جہا مینوں ہور نا کوئی،

میں جیہیاں لکّھ تینوں ہو ۔

پھول نا کاگز بدیاں والے،

در توں دھکّ نا مینوں ہو ۔

میں وچ ایڈ گناہ نا ہوندے باہو،

توں بکھشیندوں کینوں ہو ۔

سین-سݨ پھریاد پیراں دیا پیرا،

عرض سݨیں کنّ دھرکے ہو ۔

بیڑا اڑیا وچ کپراں دے،

جتّھے مچّھ نا بہندے ڈرکے ہو ۔

شاہ جلانی مہبوب سبھانی،

کھبر لیو جھٹّ کرکے ہو ۔

پیر جنھاں دا میراں باہو،

سوئی کندھی لگدے ترکے ہو ۔

سین-سے ہزار تنھاں توں صدقے،

جو نا بولݨ پھکّا ہو ۔

لکّھ ہزار تنھاں توں صدقے،

جو گلّ کردے ہکّا ہو ۔

لکّھ کروڑ تنھاں توں صدقے،

نپھس رکھیندے جھکّا ہو ۔

نیل پدم تنھاں توں صدقے باہو،

سون سداوݨ سکّا ہو ۔

سین-سینے وچ مکام ہے کیندا،

مرشد گلّ سمجھائی ہو ۔

ایہو ساہ جو آوے جاوے،

ہور نہیں شے کائی ہو ۔

اسنوں اسم ال آزم آکھݨ،

ایہو سر الٰہی ہو ۔

ایہو موت حیاتی باہو،

ایہو بھیت الٰہی ہو ۔

شین-شہر تے رحمت وسّے،

جتّھے باہو دن جالے ہو ۔

باگبان دے بوٹے وانگوں،

طالب نت سنبھالے ہو ۔

نال نظارے رحمت والے،

کھڑا حضوروں پالے ہو ۔

نام فقیر تسے دا باہو،

جیڑھا گھر وچ یار وکھالے ہو ۔

سواد-سپھت سنائیں مول نا پڑھدے،

جیڑھے پہتے ذاتی ہو ۔

علموں عمل اوہناں وچ ہووے،

اصلی تے اسباتی ہو ۔

نال محبت نپھس کٹھو نے،

گھن رزا دی کاتی ہو ۔

چوداں تبکاں دل وچ باہو،

پا اندر دی جھاتی ہو ۔

سواد-صورت نپھس امّارے دی،

کوئی کتّا گلّر کالا ہو ۔

کوکے نوکے لہو پیوے،

منگے چرب نوالا ہو ۔

کھبّے پاسیوں اندر بیٹھا،

دل دے نال سنبھالا ہو ۔

ایہہ بد بخت ہے بھکّھا باہو،

اللہ کرسی ٹالا ہو ۔

تے-ترک دنیاں دی تائیں ہوسی،

جد فقر ملیسی خاصا ہو ۔

تارک دنیاں تائیں ہوہی،

جد ہتّھ پکڑیسی کاسا ہو ۔

دریا وحدت نوش کیتوسے،

اجاں بھی جی پیاسا ہو ۔

راہ فقر رتّ ہنجھو روون باہو،

لوکاں بھاݨے ہاسا ہو ۔

تے-تلھا بنّھ توکّل والا،

تھی مردانا تریئے ہو ۔

جس دکھ تھیں سکھ حاصل ہووے،

اوس دکھ تھیں نا ڈریئے ہو ۔

'ان م 'ال' اسر یسرا' آیا،

چتّ اوسے ولّ دھریئے ہو ۔

بیپرواہ درگاہ اوہ باہو،

رو رو حاصل بھریئے ہو ۔

تے-توڑے تنگ پراݨے ہووݨ،

گجھے رہݨ نا تازی ہو ۔

مار نکارا دل وچ وڑیا،

کھیڈ گیا اک بازی ہو ۔

مار دلاں نوں جول دتو نے،

جد تکّے نیݨ نیازی ہو ۔

اوہناں نال کی تھیا باہو،

جنھاں یار نا رکّھیا راضی ہو ۔

تے-تن میں یار دا شہر بݨایا،

دل وچ خاص مہلّا ہو ۔

آݨ الف دل وسوں کیتی،

میری ہوئی خوب تسلّا ہو ۔

سبھ کجھ مینوں پیا سݨیوے،

جو بولے سو اللہ ہو ۔

دردمنداں ایہہ رمز پچھاتی باہو،

بیدرداں سر کھلّا ہو ۔

تے-تسبیہ دا توں کسبی ہویوں،

ماریں دمّ ولیاں ہو ۔

دل دا مݨکا اک نا پھیریں،

گل پائے پنج ویہاں ہو ۔

دیݨ گیاں گل گھوٹو آوے،

لیݨ گیاں جھٹ شیہاں ہو ۔

پتّھر چتّ جنھاں دے باہو،

اوتھے زایا وسݨا مینہاں ہو ۔

تے-توں تاں جاگ نا جاگ فقیرا،

انت نوں لوڑ جگایا ہو،

اکھیں میٹیاں نا دل جاگے،

جاگے مطلب پایا ہو ۔

ایہہ نکتا جد پکھتا کیتا،

ظاہر آکھ سݨایا ہو ۔

میں تاں بھلّی ویندی باہو،

مرشد راہ وکھایا ہو ۔

تے-تدوں فقیر شتابی بݨدا،

جد جان عشق وچ ہارے ہو ۔

عاشق شیشا تے نپھس مربّی،

جان جاناں توں وارے ہو ۔

خود-نفسی چھڈّ ہستی جھیڑے،

لاہ سروں سبھ بھارے ہو ۔

مویاں باجھ نہیں حاصل باہو،

سے سے سانگ اتارے ہو ۔

تے-تسبیہ پھیری دل نا پھریا،

کی لیݨا اس پھڑ کے ہو ۔

پڑھیا علم ادب نا سکھیا،

کی لیݨا اس پڑھ کے ہو ۔

چلّا کٹّیا کجھ نا کھٹّیا،

کی لیا چلّے وڑ کے ہو ۔

جاگ بناں ددّھ جمّدے نا باہو،

لال ہووݨ کڑھ کڑھ کے ہو ۔

توئے-طالب گوس ال آزم والے،

کدے نا ہووݨ ماندے ہو ۔

جیندے اندر عشق دی رتّی،

رہݨ سدا کرلاندے ہو ۔

جینوں شوق ملݨ دا ہووے،

لے خوشیاں نت آندے ہو ۔

دوویں جگّ نصیب اوہناں باہو،

جہڑے ذکر کماندے ہو ۔

توئے-طالب بݨ کے طالب ہوئیں،

اوسے نوں پیا گانویں ہو ۔

لڑ سچّے ہادی دا پھڑ کے،

اوہو توں ہو جاویں ہو،

قلمے دا توں ذکر کماویں،

قلمے نال نہاویں ہو ۔

اللہ تینوں پاک کریسی باہو،

جے ذاتی اسم کماویں توں ۔

واؤ-وحدت دے دریا اچھلّے،

جل تھل جنگل ریݨے ہو ۔

عشق دی ذات منیندی ناہیں،

سانگاں جھل پتیݨے ہو ۔

انگ ببھوت ملیندے ڈٹّھے،

سے جوان لکھیݨے ہو ۔

میں قربان تنھاں تھوں باہو،

جہڑے ہوندی ہمّت ہیݨے ہو ۔

واؤ-وحدت دے دریا اچھلّے،

ہک دل صحیح نا کیتی ہو ۔

ہکّ بتّکھانے واسل تھیئے،

ہکّ پڑھ پڑھ رہے مسیتی ہو ۔

پھازل چھڈّ پھزیلت بیٹھے،

عشق بازی جن لیتی ہو ۔

ہرگز رب نا ملدا باہو،

جنھاں ترٹّی چوڑ نا کیتی ہو ۔

واؤ-وحدت دا دریا الٰہی،

عاشق لیندے تاری ہو ۔

مارن ٹبھیاں کڈّھݨ موتی،

آپو آپݨی واری ہو ۔

در یتیم لئے لشکارے،

جیوں چنّ لاٹ ماری ہو ۔

سو کیوں نہیں حاصل بھردے باہو،

جہڑے نوکر نے سرکاری ہو ۔

واؤ-وہ وہ ندیاں تارو ہوئیاں،

بنبل چھوڑے کاہاں ہو ۔

یار اساڈا رنگ مہلّیں،

در تے کھڑے سکاہاں ہو ۔

نا کوئی آوے، نا کوئی جاوے،

کیں ہتّھ لکھ مونجاہاں ہو ۔

جے کھبر جانی دی آوے باہو،

کلیوں پھلّ تھیواہاں ہو ۔

واؤ-ونجݨ سر تے فرض ہے مینوں،

قول کالو بلا کرکے ہو ۔

لوک جاݨے متپھکّر ہوئیاں،

وچ وحدت دے وڑکے ہو ۔

شوہ دیاں ماراں شوہ ونج لہساں،

عشق تلّا سر دھرکے ہو ۔

جینودیاں شوہ کسے نا پایا باہو،

جیں لدّھا تیں مرکے ہو ۔

یے-یار یگانا ملسی تاں،

جے سر دی بازی لائیں ہو ۔

عشق اللہ وچ ہو مستانا،

ہو ہو سدا الائیں ہو ۔

نال تسوّر اسم اللہ دے،

دم نوں قید لگائیں ہو ۔

ذاتی نال جے ذاتی رلیا،

تد باہو نام سدائیں ہو ۔

زال-ذاتی نال نا ذاتی رلیا،

سو کمزات سدیوے ہو ۔

نپھس کتّے نوں بنّھ کراہاں،

کیما کیما کچیوے ہو ۔

ذات سپھاتوں مہݨا آوے،

ذاتی شوق نا پیوے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

قبر جنھاں دی جیوے ہو ۔

زال-ذکر فکر سبھ ارے aریرے،

جاں جان پھدا نا پھانی ہو ۔

فدا پھانی تنھاں نوں حاصل،

جو وسݨ لامکانی ہو ۔

فدا پھانی ہن اوہی جنھاں،

چکّھی عشق دی کانی ہو ۔

باہو ذکر سڑیندا ہردم،

یار نا ملیا جانی ہو ۔

زال-ذکر کنوں کر فکر ہمیشہ،

ایہہ لفظ تکھا تلواروں ہو ۔

کڈّھݨ آہیں جان جلاوݨ،

فکر کرن اسراروں ہو ۔

پھکر دا پھٹیا کوئی نا جیوے،

پٹّے مڈّھ پہاڑوں ہو ۔

حق دا کلمہ آکھیں باہو،

رب رکّھے پھکر دی ماروں ہو ۔

زے-زاہد زہد کماندے تھکّے،

روزے نپھل نمازاں ہو ۔

عاشق غرک ہوئے وچ وحدت،

نال محبت رازاں ہو ۔

مکّھی قید شہد وچ ہوئی،

کی اڈسی نال شاہبازاں ہو ۔

جنھاں مجلس نال نبی دے باہو،

اوہ صاحب ناز نوازاں ہو ۔

زے-زبانی کلمہ ہر کوئی پڑھدا،

دل دا پڑھدا کوئی ہو ۔

جنھاں کلمہ دل دا پڑھیا،

تنھاں نوں ملدی ڈھوئی ہو ۔

دل دا کلمہ اشک پڑھدے،

کی جانݨ یار گلوئی ہو ۔

مینوں کلمہ پیر پڑھایا باہو،

سدا سوہاگݨ ہوئی ہو ۔

زوئے-ظاہر ویکھاں جانی تائیں،

نالے اندر سینے ہو ۔

برہوں ماری نتّ پھراں میں،

ہسّݨ لوک نابینے ہو ۔

میں دل وچوں ہے شہ پایا،

جاوݨ لوک مدینے ہو ۔

کہے فقیر میراں دا باہو،

اندر دلاں خجینے ہو ۔

زواد-زروری نفس کتّے نوں،

کیما کیما کچیوے ہو ۔

نال محبت ذکر اللہ دا،

دم دم پیا پڑھیوے ہو ۔

ذکر کنوں حق حاصل ہوندا،

ذاتو ذات دسیوے ہو ۔

دوویں جہان گلام اوہناں دے باہو،

جنھاں ذات لبھیوے ہو ۔