ਅਲਿਫ਼-ਅਹਦ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂ ਆਣ ਵਿਖਾਲੀ

الف-اہد دتّی جاں آݨ وکھالی،

از خود ہویا فانی ہو ۔

کرب وسال مکام نا منزل،

اوتھے جسم نا جانی ہو ۔

نا اوتھے عشق محبت کائی،

نا اوتھے کون-مکانی ہو ۔

عینو عین تھیوسے باہو،

سد وحدت سبحانی ہو ۔

ਅਲਿਫ਼-ਅਹਦ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂ ਆਣ ਵਿਖਾਲੀ,

ਅਜ਼ ਖੁਦ ਹੋਇਆ ਫ਼ਾਨੀ ਹੂ ।

ਕੁਰਬ ਵਿਸਾਲ ਮਕਾਮ ਨਾ ਮੰਜ਼ਿਲ,

ਓਥੇ ਜਿਸਮ ਨਾ ਜਾਨੀ ਹੂ ।

ਨਾ ਓਥੇ ਇਸ਼ਕ ਮੁਹੱਬਤ ਕਾਈ,

ਨਾ ਓਥੇ ਕੌਨ-ਮਕਾਨੀ ਹੂ ।

ਐਨੋ ਐਨ ਥੀਓਸੇ ਬਾਹੂ,

ਸਦ ਵਹਦਤ ਸੁਬਹਾਨੀ ਹੂ ।

alif-ahad ditti jan aan vikhali,

az khud hoiaa fani hu .

kurab visal makam na manzil,

othe jisam na jani hu .

na othe ishak muhabbat kaee,

na othe kaun-makani hu .

aino ain thiose bahu,

sad vahadat subahani hu .