ਅਲਫ਼-ਇਹ ਤਨ ਰੱਬ ਸੱਚੇ ਦਾ ਹੁਜਰਾ

الف-ایہہ تن رب سچّے دا حجرہ،

وچ پا فقیراں جھاتی ہو ۔

نا کر منت خواجہ کھزر دی،

تینے اندر آبہیاتی ہو ۔

شوق دا دیوا بال اندھیرے،

متاں لبھے وست کھڑاتی ہو ۔

مرن تھیں مر رہے اگّے باہو،

جنھاں حق دی رمز پچھاتی ہو ۔

ਅਲਫ਼-ਇਹ ਤਨ ਰੱਬ ਸੱਚੇ ਦਾ ਹੁਜਰਾ,

ਵਿਚ ਪਾ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਝਾਤੀ ਹੂ ।

ਨਾ ਕਰ ਮਿਨਤ ਖਵਾਜ਼ਾ ਖਿਜ਼ਰ ਦੀ,

ਤੈਂੇ ਅੰਦਰ ਆਬਹਯਾਤੀ ਹੂ ।

ਸ਼ੌਕ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਅੰਧੇਰੇ,

ਮਤਾਂ ਲਭੇ ਵਸਤ ਖੜਾਤੀ ਹੂ ।

ਮਰਨ ਥੀਂ ਮਰ ਰਹੇ ਅੱਗੇ ਬਾਹੂ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੱਕ ਦੀ ਰਮਜ਼ ਪਛਾਤੀ ਹੂ ।

alaf-ih tan rabb sacche da hujara,

vich pa fakiran jhati hu .

na kar minat khavaza khizar di,

taine andar aabahayati hu .

shauk da diva bal andhere,

matan labhe vasat kharrati hu .

maran thin mar rahe agge bahu,

jinhan hakk di ramaz pachhati hu .