ਅਲਫ਼-ਅੱਖੀਂ ਸੁਰਖ ਮੂੰਹ ਪਰ ਜ਼ਰਦੀ

الف-اکّھیں سرکھ مونہ پر زردی،

ہر ولوں دل آہیں ہو ۔

مہاں مہاڑ خشبوئی والا،

پہونتا ونج کداہیں ہو ۔

عشق مشک نا چھپے رہندے،

ظاہر تھیݨ اتھاہیں ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

جنھاں لامکانی جاہیں ہو ۔

ਅਲਫ਼-ਅੱਖੀਂ ਸੁਰਖ ਮੂੰਹ ਪਰ ਜ਼ਰਦੀ,

ਹਰ ਵਲੋਂ ਦਿਲ ਆਹੀਂ ਹੂ ।

ਮਹਾਂ ਮੁਹਾੜ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋਈ ਵਾਲਾ,

ਪਹੁੰਤਾ ਵੰਜ ਕਿਦਾਹੀਂ ਹੂ ।

ਇਸ਼ਕ ਮੁਸ਼ਕ ਨਾ ਛੁਪੇ ਰਹਿੰਦੇ,

ਜ਼ਾਹਰ ਥੀਣ ਉਥਾਹੀਂ ਹੂ ।

ਨਾਮ ਫ਼ਕੀਰ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਾਹੂ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਾਮਕਾਨੀ ਜਾਹੀਂ ਹੂ ।

alaf-akkhin surakh munh par zaradi,

har valon dil aahin hu .

mahan muharr khushaboee vala,

pahunta vanj kidahin hu .

ishak mushak na chhupe rahinde,

zahar thin uthahin hu .

nam fakir tinhan da bahu,

jinhan lamakani jahin hu .