ਕਾਫ-ਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬੁੱਤ ਦੂਰ ਗਿਆ

قاف-کیا ہویا بتّ دور گیا،

دل ہرگز دور نا تھیوے ہو ۔

سیاں کوہاں تے وسدا مرشد،

مینوں وچ حضور دسیوے ہو ۔

جیندے اندر عشق دی رتّی،

اوہ بن شرابوں کھیوے ہو ۔

نام فقیر تنھاں دا باہو،

قبر جنھاں دی جیوے ہو ۔

ਕਾਫ-ਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬੁੱਤ ਦੂਰ ਗਿਆ,

ਦਿਲ ਹਰਗਿਜ਼ ਦੂਰ ਨਾ ਥੀਵੇ ਹੂ ।

ਸੈਆਂ ਕੋਹਾਂ ਤੇ ਵਸਦਾ ਮੁਰਸ਼ਦ,

ਮੈਨੂੰ ਵਿਚ ਹਜ਼ੂਰ ਦਿਸੀਵੇ ਹੂ ।

ਜੈਂਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਰੱਤੀ,

ਉਹ ਬਿਨ ਸ਼ਰਾਬੋਂ ਖੀਵੇ ਹੂ ।

ਨਾਮ ਫ਼ਕੀਰ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਾਹੂ,

ਕਬਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵੇ ਹੂ ।

kaph-kiaa hoiaa butt dur giaa,

dil haragiz dur na thive hu .

saiaan kohan te vasada murashad,

mainun vich hazur disive hu .

jainde andar ishak di ratti,

uh bin sharabon khive hu .

nam fakir tinhan da bahu,

kabar jinhan di jive hu .