ਬੰਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ

بندے آپ نوں پچھاݨ۔

جے تیں آپدا آپ پچھاتا،

سائیں دا ملݨ اسان۔رہاؤ۔

سوئنے دے کوٹ رپہری چھجّے،

ہر بن جاݨ مساݨ۔1۔

تیرے سر تے جم ساجش کردا،

بھاویں توں جاݨ ن جاݨ۔2۔

ساڈھے تن ہتھ ملکھ تساڈی،

ایڈے توں تاݨے نا تاݨ۔3۔

سوئنا رپا تے مال خزینا،

ہوئے رہیا مہمان۔4۔

کہے حسین فقیر نماݨا،

چھڈّ دے خودی گمان۔5۔

ਬੰਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ।

ਜੇ ਤੈਂ ਆਪਦਾ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ,

ਸਾਈਂ ਦਾ ਮਿਲਣ ਅਸਾਨੁ।ਰਹਾਉ।

ਸੋਇਨੇ ਦੇ ਕੋਟੁ ਰੁਪਹਿਰੀ ਛੱਜੇ,

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜਾਣਿ ਮਸਾਣੁ।1।

ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਮੁ ਸਾਜਸ਼ ਕਰਦਾ,

ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਜਾਣ ਨ ਜਾਣ।2।

ਸਾਢੇ ਤਿਨ ਹਥਿ ਮਿਲਖ ਤੁਸਾਡੀ,

ਏਡੇ ਤੂੰ ਤਾਣੇ ਨਾ ਤਾਣੁ।3।

ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਤੇ ਮਾਲੁ ਖ਼ਜ਼ੀਨਾ,

ਹੋਇ ਰਹਿਆ ਮਹਿਮਾਨੁ।4।

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਛੱਡਿ ਦੇ ਖ਼ੁਦੀ ਗੁਮਾਨੁ।5।

bande aap nun pachhan.

je tain aapada aapu pachhata,

saeen da milan asanu.rahau.

soine de kotu rupahiri chhajje,

hari binu jani masanu.1.

tere sir te jamu sajash karada,

bhaven tun jan n jan.2.

sadhe tin hathi milakh tusadi,

ede tun tane na tanu.3.

suina rupa te malu khazina,

hoi rahiaa mahimanu.4.

kahai husain fakir nimana,

chhaddi de khudi gumanu.5.