ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੀ

میں نہیں مڑدی،

ملݨا ماہی زرور۔

ماہی ساڈا رنگ رنگیلا،

دوہیں جہانی خاص وسیلا،

رہے دلاں دے حضور۔

رہو ماہی کچھ آکھ نا مینوں،

ایس گلّوں کی حاصل تینوں،

مڑ نا کفر قصور۔

میں جہیاں لکّھ ہیراں ہوئیاں،

ملدا نہیں بن لتّھیاں لوئیاں،

وانگ میاں منسور۔

جاں ایہہ چاک سیالوں آیا،

ذرا حسن ماہی دا پایا،

میں جل گئی وانگ کوہتور۔

میراں شاہ چل حال سناواں،

دین دنی دا مطلب پاواں،

بھیکھ پیا دے حضور۔

ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੀ,

ਮਿਲਣਾ ਮਾਹੀ ਜ਼ਰੂਰ।

ਮਾਹੀ ਸਾਡਾ ਰੰਗ ਰੰਗੀਲਾ,

ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀ ਖ਼ਾਸ ਵਸੀਲਾ,

ਰਹੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ੂਰ।

ਰਹੋ ਮਾਹੀ ਕੁਛ ਆਖ ਨਾ ਮੈਨੂੰ,

ਐਸ ਗੱਲੋਂ ਕੀ ਹਾਸਲ ਤੈਨੂੰ,

ਮੁੜ ਨਾ ਕੁਫ਼ਰ ਕਸੂਰ।

ਮੈਂ ਜਹੀਆਂ ਲੱਖ ਹੀਰਾਂ ਹੋਈਆਂ,

ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ ਬਿਨ ਲੱਥਿਆਂ ਲੋਈਆਂ,

ਵਾਂਗ ਮੀਆਂ ਮਨਸੂਰ।

ਜਾਂ ਇਹ ਚਾਕ ਸਿਆਲੋਂ ਆਇਆ,

ਜਰਾ ਹੁਸਨ ਮਾਹੀ ਦਾ ਪਾਇਆ,

ਮੈਂ ਜਲ ਗਈ ਵਾਂਗ ਕੋਹਤੂਰ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਚਲ ਹਾਲ ਸੁਨਾਵਾਂ,

ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪਾਵਾਂ,

ਭੀਖ ਪੀਆ ਦੇ ਹਜ਼ੂਰ।

main nahin murradi,

milana mahi zarur.

mahi sada rang rangila,

dohin jahani khas vasila,

rahe dilan de hazur.

raho mahi kuchh aakh na mainun,

ais gallon ki hasal tainun,

murr na kufar kasur.

main jahiaan lakkh hiran hoeeaan,

milada nahin bin latthiaan loeeaan,

vang miaan manasur.

jan ih chak siaalon aaiaa,

jara husan mahi da paiaa,

main jal gee vang kohatur.

miran shah chal hal sunavan,

din duni da matalab pavan,

bhikh piaa de hazur.