ਰਾਂਝਾ ਸਾਡਾ ਪੀਰ ਨੀਂ

رانجھا ساڈا پیر نیں

کیوں چاک کہیندا۔

سکھیو نیں سکھیو اوس رانجھے نوں

چاک نا کہیو،

ہو رہے دامنگیر نیں،

کیوں چاک کہیندا۔

تخت ہزارے دا محرم سائیں،

اوہدے جیہا مینوں دسدا ناہیں،

میں نپٹ کمینی ہیر نیں،

کیوں چاک کہیندا۔

اوہ اوسدا کرب کمالی،

ذات سفاتوں رتبا آلی،

دیکھو لا- نزیر نیں،

کیوں چاک کہیندا۔

میں اس مٹّھیاں پہلی گھاتوں،

کس گلّ توں ایہہ وچھڑیا ساتوں،

سانوں مواف کریں تقصیر نیں،

کیوں چاک کہیندا۔

پہلاں سی ایہہ چپ چپاتا،

جاں گر پھڑیا تاں میں ذاتا،

چشتی اہل فقیر نیں،

کیوں چاک کہیندا۔

میراں شاہ تن من بلہارے،

باجھ رنجھیٹے یار پیارے،

کوݨ بنّاوے دھیر نیں،

کیوں چاک کہیندا۔

رانجھا ساڈا پیر نیں…

ਰਾਂਝਾ ਸਾਡਾ ਪੀਰ ਨੀਂ

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਸਖੀਓ ਨੀਂ ਸਖੀਓ ਉਸ ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ

ਚਾਕ ਨਾ ਕਹੀਓ,

ਹੋ ਰਹੇ ਦਾਮਨਗੀਰ ਨੀਂ,

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਮਹਿਰਮ ਸਾਈਂ,

ਉਹਦੇ ਜੇਹਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਨਾਹੀਂ,

ਮੈਂ ਨਿਪਟ ਕਮੀਨੀ ਹੀਰ ਨੀਂ,

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਉਹ ਉਸਦਾ ਕੁਰਬ ਕਮਾਲੀ,

ਜ਼ਾਤ ਸਫ਼ਾਤੋਂ ਰੁਤਬਾ ਆਲੀ,

ਦੇਖੋ ਲਾ- ਨਜ਼ੀਰ ਨੀਂ,

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਮੈਂ ਇਸ ਮੁੱਠੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਘਾਤੋਂ,

ਕਿਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਇਹ ਵਿਛੜਿਆ ਸਾਤੋਂ,

ਸਾਨੂੰ ਮੁਆਫ਼ ਕਰੀਂ ਤਕਸੀਰ ਨੀਂ,

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਇਹ ਚੁਪ ਚੁਪਾਤਾ,

ਜਾਂ ਗੁਰ ਫੜਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਤਾ,

ਚਿਸ਼ਤੀ ਅਹਿਲ ਫ਼ਕੀਰ ਨੀਂ,

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਤਨ ਮਨ ਬਲਿਹਾਰੇ,

ਬਾਝ ਰੰਝੇਟੇ ਯਾਰ ਪਿਆਰੇ,

ਕੌਣ ਬੰਨਾਵੇ ਧੀਰ ਨੀਂ,

ਕਿਉਂ ਚਾਕ ਕਹੀਂਦਾ।

ਰਾਂਝਾ ਸਾਡਾ ਪੀਰ ਨੀਂ…

ranjha sada pir nin

kiun chak kahinda.

sakhio nin sakhio us ranjhe nun

chak na kahio,

ho rahe damanagir nin,

kiun chak kahinda.

takhat hazare da mahiram saeen,

uhade jeha mainun disada nahin,

main nipat kamini hir nin,

kiun chak kahinda.

uh usada kurab kamali,

zat safaton rutaba aali,

dekho la- nazir nin,

kiun chak kahinda.

main is mutthiaan pahili ghaton,

kis gall ton ih vichharriaa saton,

sanun muaaf karin takasir nin,

kiun chak kahinda.

pahilan si ih chup chupata,

jan gur pharriaa tan main jata,

chishati ahil fakir nin,

kiun chak kahinda.

miran shah tan man balihare,

bajh ranjhete yar piaare,

kaun bannave dhir nin,

kiun chak kahinda.

ranjha sada pir nin...