ਜਿਸ ਲਗਦਾ ਇਸ਼ਕ ਤਮਾਚਾ ਹੈ

جس لگدا عشق تماچا ہے،

اوس رہندی خبر نا کائی رے۔

سبھ تن من جل بل خاک ہویا،

پھر ہسّدی دیکھ لکائی رے۔

جو عشق تماچا سہندا ہے،

اوہ وچ حضوری ہوندا ہے،

بن سم بکم بہندا ہے،

نا رہیا چوں چرائی رے۔

جو عشق صنم منزور ہویا،

اوہ وچ درگاہ پھگفور ہویا،

بیزام وصل مخمور ہویا،

اس ہستی مار گوائی رے۔

سݨ قاضی مسلے کردا ہے،

سر بند دو جائیں دھردا ہے،

کیوں ہرس تمھاں وچ مردا ہے،

کیہی غفلت موت بھلائی رے۔

ساڈا شیشا رانجھا ماہی ہے،

وچ درشن ذات الٰہی ہے،

ال انسان خبر دکھائی ہے،

جاں دیکھاں ہدیس گواہی رے۔

جس دن دا رانجھا یار ہویا،

وا فیان فکم ازہار ہویا،

دو جگ وچّ دلدار ہویا،

ہݨ شادی غمی نا کائی رے۔

سانوں آپݨا اصل ہسول ہویا،

جاں ماہی وسول ہویا،

وچ زامن آپ رسول ہویا،

جن رانجھے نال نکائی رے۔

جد کونّ دی ہوئی منادی ہے،

اوس دن دا رانجھا ہادی ہے،

ساڈی پریت دوہاں دی آدی ہے،

جد مرلی آݨ بجائی رے۔

چل میراں شاہ ازہار کراں،

اتھے تن من تے سر وار کراں،

در صابر دے دیدار کراں،

جس منّدی کل خدائی رے۔

ਜਿਸ ਲਗਦਾ ਇਸ਼ਕ ਤਮਾਚਾ ਹੈ,

ਉਸ ਰਹਿੰਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ ਰੇ।

ਸਭ ਤਨ ਮਨ ਜਲ ਬਲ ਖ਼ਾਕ ਹੋਇਆ,

ਫਿਰ ਹੱਸਦੀ ਦੇਖ ਲੁਕਾਈ ਰੇ।

ਜੋ ਇਸ਼ਕ ਤਮਾਚਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ,

ਉਹ ਵਿਚ ਹਜ਼ੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,

ਬਨ ਸਮ ਬੁਕਮ ਬਹਿੰਦਾ ਹੈ,

ਨਾ ਰਹੀਆ ਚੂੰ ਚਰਾਈ ਰੇ।

ਜੋ ਇਸ਼ਕ ਸਨਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਇਆ,

ਉਹ ਵਿਚ ਦਰਗਾਹ ਫਗਫ਼ੂਰ ਹੋਇਆ,

ਬੇਜ਼ਾਮ ਵਸਲ ਮਖ਼ਮੂਰ ਹੋਇਆ,

ਇਸ ਹਸਤੀ ਮਾਰ ਗਵਾਈ ਰੇ।

ਸੁਣ ਕਾਜ਼ੀ ਮਸਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਸਿਰ ਬੰਦ ਦੋ ਜਾਈਂ ਧਰਦਾ ਹੈ,

ਕਿਉਂ ਹਿਰਸ ਤਮ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਰਦਾ ਹੈ,

ਕੇਹੀ ਗ਼ਫ਼ਲਤ ਮੌਤ ਭੁਲਾਈ ਰੇ।

ਸਾਡਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਰਾਂਝਾ ਮਾਹੀ ਹੈ,

ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਤ ਇਲਾਹੀ ਹੈ,

ਅਲ ਇਨਸਾਨ ਖ਼ਬਰ ਦਿਖਾਈ ਹੈ,

ਜਾਂ ਦੇਖਾਂ ਹਦੀਸ ਗਵਾਹੀ ਰੇ।

ਜਿਸ ਦਿਨ ਦਾ ਰਾਂਝਾ ਯਾਰ ਹੋਇਆ,

ਵਾ ਫ਼ੀਅਨ ਫ਼ਕਮ ਇਜ਼ਹਾਰ ਹੋਇਆ,

ਦੋ ਜਗ ਵਿੱਚ ਦਿਲਦਾਰ ਹੋਇਆ,

ਹੁਣ ਸ਼ਾਦੀ ਗ਼ਮੀ ਨਾ ਕਾਈ ਰੇ।

ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਹਸੂਲ ਹੋਇਆ,

ਜਾਂ ਮਾਹੀ ਵਸੂਲ ਹੋਇਆ,

ਵਿਚ ਜ਼ਾਮਨ ਆਪ ਰਸੂਲ ਹੋਇਆ,

ਜਿਨ ਰਾਂਝੇ ਨਾਲ ਨਕਾਈ ਰੇ।

ਜਦ ਕੁੰਨ ਦੀ ਹੋਈ ਮਨਾਦੀ ਹੈ,

ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਰਾਂਝਾ ਹਾਦੀ ਹੈ,

ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਆਦੀ ਹੈ,

ਜਦ ਮੁਰਲੀ ਆਣ ਬਜਾਈ ਰੇ।

ਚਲ ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਾਂ,

ਉਥੇ ਤਨ ਮਨ ਤੇ ਸਿਰ ਵਾਰ ਕਰਾਂ,

ਦਰ ਸਾਬਰ ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਕਰਾਂ,

ਜਿਸ ਮੰਨਦੀ ਕੁਲ ਖ਼ੁਦਾਈ ਰੇ।

jis lagada ishak tamacha hai,

us rahindi khabar na kaee re.

sabh tan man jal bal khak hoiaa,

phir hassadi dekh lukaee re.

jo ishak tamacha sahinda hai,

uh vich hazuri hunda hai,

ban sam bukam bahinda hai,

na rahiaa chun charaee re.

jo ishak sanam manazur hoiaa,

uh vich daragah phagafur hoiaa,

bezam vasal makhamur hoiaa,

is hasati mar gavaee re.

sun kazi masale karada hai,

sir band do jaeen dharada hai,

kiun hiras tamhan vich marada hai,

kehi ghafalat maut bhulaee re.

sada shisha ranjha mahi hai,

vich darashan jat ilahi hai,

al inasan khabar dikhaee hai,

jan dekhan hadis gavahi re.

jis din da ranjha yar hoiaa,

va fian fakam izahar hoiaa,

do jag vicch diladar hoiaa,

hun shadi ghami na kaee re.

sanun aapana asal hasul hoiaa,

jan mahi vasul hoiaa,

vich zaman aap rasul hoiaa,

jin ranjhe nal nakaee re.

jad kunn di hoee manadi hai,

us din da ranjha hadi hai,

sadi prit dohan di aadi hai,

jad murali aan bajaee re.

chal miran shah izahar karan,

uthe tan man te sir var karan,

dar sabar de didar karan,

jis mannadi kul khudaee re.