ਮੁੱਦਤਾਂ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈਆਂ

مدّتاں گزر گئیاں،

آویں محرم یار۔

برہوں جلی نوں نا جلاویں،

آݨ اساں نوں درس دکھاویں،

جان کراں بلہار۔

عشق تیرے نے پھوک جلایا،

میں تتّڑی نا گل لایا،

کرساں یتن ہزار۔

اوگݨہاری نوں لے گل لاویں،

اہد کدیمی پیت نبھاویں،

تیری ذات ستار۔

ہورنا نال توں ہسّدا رسدا،

نپّٹ کمینی توں کتّ نسّدا،

روواں زارو زار۔

میراں شاہ چل سیس نوائیئے،

حال دلاں دا آکھ سݨائیئے،

صابر دے دربار۔

ਮੁੱਦਤਾਂ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈਆਂ,

ਆਵੀਂ ਮਹਿਰਮ ਯਾਰ।

ਬਿਰਹੋਂ ਜਲੀ ਨੂੰ ਨਾ ਜਲਾਵੀਂ,

ਆਣ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ ਦਿਖਾਵੀਂ,

ਜਾਨ ਕਰਾਂ ਬਲਿਹਾਰ।

ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਨੇ ਫੂਕ ਜਲਾਇਆ,

ਮੈਂ ਤੱਤੜੀ ਨਾ ਗਲ ਲਾਇਆ,

ਕਰਸਾਂ ਯਤਨ ਹਜ਼ਾਰ।

ਔਗੁਣਹਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਲ ਲਾਵੀਂ,

ਅਹਿਦ ਕਦੀਮੀ ਪੀਤ ਨਿਭਾਵੀਂ,

ਤੇਰੀ ਜਾਤ ਸਤਾਰ।

ਹੋਰਨਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹੱਸਦਾ ਰਸਦਾ,

ਨਿੱਪਟ ਕਮੀਨੀ ਤੋਂ ਕਿੱਤ ਨੱਸਦਾ,

ਰੋਵਾਂ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਚਲ ਸੀਸ ਨਿਵਾਈਏ,

ਹਾਲ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਆਖ ਸੁਣਾਈਏ,

ਸਾਬਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ।

muddatan guzar geeaan,

aavin mahiram yar.

birahon jali nun na jalavin,

aan asan nun daras dikhavin,

jan karan balihar.

ishak tere ne phuk jalaiaa,

main tattarri na gal laiaa,

karasan yatan hazar.

augunahari nun lai gal lavin,

ahid kadimi pit nibhavin,

teri jat satar.

horana nal tun hassada rasada,

nippat kamini ton kitt nassada,

rovan zaro zar.

miran shah chal sis nivaeee,

hal dilan da aakh sunaeee,

sabar de darabar.