ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਇਤਬਾਰ ਉਸ ਯਾਰ ਦਾ

کوئی نہیں اتبار اوس یار دا،

کدیمی بیپرواہ۔

اکنا ناز ادا دکھلاوے،

اکنا ہسّکے درس دکھاوے،

سوئیو کردا جو من بھاوے،

اکنا وچ جدائیاں ماردا۔

دیکھو سئیو واہ شہ دے کارے،

اکنا ملدا اکنا لارے،

مل مل بہندا آپے سارے،

لبّھدا بہت(کھوج) نہیں دلدار دا۔

شاہ سمش دا پوش لہاویں،

سرمد دا سر چاا کٹواویں،

آپ انلہکّ بول سݨاویں،

شاہ منسور سولی پر چاڑھدا۔

شاہ حسین دا کرب ودھایا،

کربلا دے وچ قتل کرایا،

کترے پاݨی توں ترسایا،

امّت دی اوہ نزات پکاردا۔

دیکھو سئیو کیہے دیندا دھوکھے،

کتے چشتی کتے قادری ہوکے،

گھر گھر فیز دیندا من موہکے،

لک چھپ سانگ نیݨاں دے ماردا۔

نال موسے پھرون لڑایا،

ابراہیم کھچّ وچ پایا،

زکریا آرے ہیٹھ چرایا،

کرے کی اتبار پیار دا۔

میراں شاہ کجھ انت نا آوے،

جو سر دیوے سوئیو پاوے،

نہوں لاوے تاں سو غم کھاوے،

جیت اوسدی جو کوئی ہاردا۔

ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਇਤਬਾਰ ਉਸ ਯਾਰ ਦਾ,

ਕਦੀਮੀ ਬੇਪਰਵਾਹ।

ਇਕਨਾ ਨਾਜ਼ ਅਦਾ ਦਿਖਲਾਵੇ,

ਇਕਨਾ ਹੱਸਕੇ ਦਰਸ ਦਿਖਾਵੇ,

ਸੋਈਓ ਕਰਦਾ ਜੋ ਮਨ ਭਾਵੇ,

ਇਕਨਾ ਵਿਚ ਜੁਦਾਈਆਂ ਮਾਰਦਾ।

ਦੇਖੋ ਸਈਓ ਵਾਹ ਸ਼ਹੁ ਦੇ ਕਾਰੇ,

ਇਕਨਾ ਮਿਲਦਾ ਇਕਨਾ ਲਾਰੇ,

ਮਿਲ ਮਿਲ ਬਹਿੰਦਾ ਆਪੇ ਸਾਰੇ,

ਲੱਭਦਾ ਬਹੁਤ(ਖੋਜ) ਨਹੀਂ ਦਿਲਦਾਰ ਦਾ।

ਸ਼ਾਹ ਸਮਸ਼ ਦਾ ਪੋਸ਼ ਲੁਹਾਵੇਂ,

ਸਰਮਦ ਦਾ ਸਿਰ ਚਾਅ ਕਟਵਾਵੇਂ,

ਆਪ ਅਨਲਹੱਕ ਬੋਲ ਸੁਣਾਵੇਂ,

ਸ਼ਾਹ ਮਨਸੂਰ ਸੂਲੀ ਪਰ ਚਾੜ੍ਹਦਾ।

ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਦਾ ਕੁਰਬ ਵਧਾਇਆ,

ਕਰਬਲਾ ਦੇ ਵਿਚ ਕਤਲ ਕਰਾਇਆ,

ਕਤਰੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਤਰਸਾਇਆ,

ਉੱਮਤ ਦੀ ਉਹ ਨਿਜ਼ਾਤ ਪੁਕਾਰਦਾ।

ਦੇਖੋ ਸਈਓ ਕੇਹੇ ਦੇਂਦਾ ਧੋਖੇ,

ਕਿਤੇ ਚਿਸ਼ਤੀ ਕਿਤੇ ਕਾਦਰੀ ਹੋਕੇ,

ਘਰ ਘਰ ਫ਼ੈਜ਼ ਦੇਂਦਾ ਮਨ ਮੋਹਕੇ,

ਲੁਕ ਛਿਪ ਸਾਂਗ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਮਾਰਦਾ।

ਨਾਲ ਮੂਸੇ ਫਿਰਔਨ ਲੜਾਇਆ,

ਇਬਰਾਹੀਮ ਖਿੱਚ ਵਿਚ ਪਾਇਆ,

ਜ਼ਕਰੀਆ ਆਰੇ ਹੇਠ ਚਰਾਇਆ,

ਕਰੇ ਕੀ ਇਤਬਾਰ ਪਿਆਰ ਦਾ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਕੁਝ ਅੰਤ ਨਾ ਆਵੇ,

ਜੋ ਸਿਰ ਦੇਵੇ ਸੋਈਓ ਪਾਵੇ,

ਨਿਹੁੰ ਲਾਵੇ ਤਾਂ ਸੌ ਗ਼ਮ ਖਾਵੇ,

ਜੀਤ ਉਸਦੀ ਜੋ ਕੋਈ ਹਾਰਦਾ।

koee nahin itabar us yar da,

kadimi beparavah.

ikana naz ada dikhalave,

ikana hassake daras dikhave,

soeeo karada jo man bhave,

ikana vich judaeeaan marada.

dekho seeo vah shahu de kare,

ikana milada ikana lare,

mil mil bahinda aape sare,

labbhada bahut(khoj) nahin diladar da.

shah samash da posh luhaven,

saramad da sir chaa katavaven,

aap analahakk bol sunaven,

shah manasur suli par charrhada.

shah husain da kurab vadhaiaa,

karabala de vich katal karaiaa,

katare pani ton tarasaiaa,

ummat di uh nizat pukarada.

dekho seeo kehe denda dhokhe,

kite chishati kite kadari hoke,

ghar ghar faiz denda man mohake,

luk chhip sang nainan de marada.

nal muse phiraun larraiaa,

ibarahim khicch vich paiaa,

zakariaa aare heth charaiaa,

kare ki itabar piaar da.

miran shah kujh ant na aave,

jo sir deve soeeo pave,

nihun lave tan sau gham khave,

jit usadi jo koee harada.