ਬਣ ਜੋਗੀ ਆਇਆ ਚਾਕ

بݨ جوگی آیا چاک،

مینڈی سکدی جند نتّ درس نوں،

پھیر سلیٹی دے بھاگ۔

دیکھو اوسدی خاص نشانی،

ببھوت رمایا اللہ نشانی،

سر پر تاج لولاک۔

پاک منزلے ذات سفاتوں،

میں دتّیا ہر گجّھڑی کھاتو،

مینڈا کدیماں دا ساک۔

واہ واہ اوسدا پریم نیارا،

ہر گھر دیندا آپ نظارہ،

سمجھو چتر چلاک۔

میراں شاہ میں گھول گھمائی،

خواجہ پیر دے دامن لائی،

کیوں ہوواں غمناک۔

ਬਣ ਜੋਗੀ ਆਇਆ ਚਾਕ,

ਮੈਂਡੀ ਸਿਕਦੀ ਜਿੰਦ ਨਿੱਤ ਦਰਸ ਨੂੰ,

ਫੇਰ ਸਲੇਟੀ ਦੇ ਭਾਗ।

ਦੇਖੋ ਉਸਦੀ ਖ਼ਾਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀ,

ਬਭੂਤ ਰਮਾਇਆ ਅੱਲਾਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ,

ਸਿਰ ਪਰ ਤਾਜ ਲੌਲਾਕ।

ਪਾਕ ਮੰਜ਼ਲੇ ਜ਼ਾਤ ਸਫ਼ਾਤੋਂ,

ਮੈਂ ਦਿੱਤੀਆ ਹਰ ਗੁੱਝੜੀ ਖਾਤੋ,

ਮੈਂਡਾ ਕਦੀਮਾਂ ਦਾ ਸਾਕ।

ਵਾਹ ਵਾਹ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਆਰਾ,

ਹਰ ਘਰ ਦੇਂਦਾ ਆਪ ਨਜ਼ਾਰਾ,

ਸਮਝੋ ਚਤਰ ਚਲਾਕ।

ਮੀਰਾਂ ਸ਼ਾਹ ਮੈਂ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈ,

ਖ਼ਵਾਜਾ ਪੀਰ ਦੇ ਦਾਮਨ ਲਾਈ,

ਕਿਉਂ ਹੋਵਾਂ ਗ਼ਮਨਾਕ।

ban jogi aaiaa chak,

maindi sikadi jind nitt daras nun,

pher saleti de bhag.

dekho usadi khas nishani,

babhut ramaiaa allah nishani,

sir par taj laulak.

pak manzale zat safaton,

main dittiaa har gujjharri khato,

mainda kadiman da sak.

vah vah usada prem niaara,

har ghar denda aap nazara,

samajho chatar chalak.

miran shah main ghol ghumaee,

khavaja pir de daman laee,

kiun hovan ghamanak.