ਵਾਕ ਕਵੀ

حکم من کے سجناں پیاریاں دا، قصہ عجب بہار دا جوڑیا اے۔

فقرہ جوڑ کے خوب درست کیتا، نواں پھل گلاب دا توڑیا اے۔

بہت جیو دے وچ تدبیر کر کے، فرہاد پہاڑ نوں پھوڑیا اے۔

سبھا وین کے زیب بنا دتا، جیہا عطر گلاب نچوڑیا اے۔

ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ ਸੱਜਣਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦਾ, ਕਿੱਸਾ ਅਜਬ ਬਹਾਰ ਦਾ ਜੋੜਿਆ ਏ।

ਫ਼ਿਕਰਾ ਜੋੜ ਕੇ ਖ਼ੂਬ ਦਰੁਸਤ ਕੀਤਾ, ਨਵਾਂ ਫੁਲ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਤੋੜਿਆ ਏ।

ਬਹੁਤ ਜੀਉ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤਦਬੀਰ ਕਰਕੇ, ਫ਼ਰਹਾਦ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਏ।

ਸੱਭਾ ਵੀਣ ਕੇ ਜ਼ੇਬ ਬਣਾਇ ਦਿੱਤਾ, ਜੇਹਾ ਇਤਰ ਗੁਲਾਬ ਨਚੋੜਿਆ ਏ।

hukam mann ke sajjanan piaariaan da, kissa ajab bahar da jorriaa e.

fikara jorr ke khub darusat kita, navan phul gulab da torriaa e.

bahut jiu de vicch tadabir karake, farahad paharr nun torriaa e.

sabbha vin ke zeb banai ditta, jeha itar gulab nachorriaa e.