ਰਾਂਝਾ

مان متیے روپ گمان بھرئیے، اٹھکیلیئے رنگ رنگیلئیے نی۔

عاشق بھور فقیر تے ناگ کالے، باجھ منتراں مُول نہ کیلیئیے نی۔

ایہہ جوبنا ٹھگ بازار دا ای، ٹونے ہارئیے چھیل چھبیلئیے نی۔

تیرے پلنگ دا رنگ نہ وپ گھٹیا، نہ کر شہدیاں نال بخیلئیے نی۔

وارث شاہ بِن کاردوں ذبح کرئیے، بول نال زبان رسیلئیے نی۔

ਮਾਨ-ਮੱਤੀਏ ਰੂਪ ਗੁਮਾਨ ਭਰੀਏ, ਅਠਖੇਲੀਏ ਰੰਗ ਰੰਗੀਲੀਏ ਨੀ।

ਆਸ਼ਕ ਭੌਰ ਫ਼ਕੀਰ ਤੇ ਨਾਗ ਕਾਲੇ, ਬਾਝ ਮੰਤਰੋਂ ਮੂਲ ਨਾ ਕੀਲੀਏ ਨੀ।

ਏਹ ਜੋਬਨਾ ਠਗ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਈ, ਟੂਣੇ-ਹਾਰੀਏ ਛੈਲ ਛਬੀਲੀਏ ਨੀ।

ਤੇਰੇ ਪਲੰਘ ਦਾ ਰੰਗ ਨਾ ਰੂਪ ਘਟਿਆ, ਨਾ ਕਰ ਸ਼ੁਹਦਿਆਂ ਨਾਲ ਬਖ਼ੀਲੀਏ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਬਿਨ ਕਾਰਦੋਂ ਜ਼ਿਬ੍ਹਾ ਕਰੀਏ, ਬੋਲ ਨਾਲ ਜ਼ਬਾਨ ਰਸੀਲੀਏ ਨੀ।

man-mattie rup guman bharie, athakhelie rang rangilie ni.

aashak bhaur fakir te nag kale, bajh mantaron mul na kilie ni.

eh jobana thag bazar da ee, tune-harie chhail chhabilie ni.

tere palangh da rang na rup ghatiaa, na kar shuhadiaan nal bakhilie ni.

varis shah bin karadon zibha karie, bol nal zaban rasilie ni.