ਰਾਂਝਾ

رانجھا آکھدا ایہہ جہان سفنا، مر جاوݨا ایں متوالیئے نی۔

تساں جہیاں پیاریاں ایہہ لازم، آئے گئے مساپھراں پالیئے نی۔

ایڈا حسن دا نا گمان کیجے، ایہہ لے پلنگھ ہئی سݨے نہالیئے نی۔

اساں رب دا آسرا رکّھیا اے، اٹّھ جواناں ایں نیݨاں والیئے نی۔

وارث شاہ دے مگر نا پئیں موئیئے، ایس بھیڑے دی گلّ نوں ٹالیئے نی۔

ਰਾਂਝਾ ਆਖਦਾ ਇਹ ਜਹਾਨ ਸੁਫ਼ਨਾ, ਮਰ ਜਾਵਣਾ ਈਂ ਮਤਵਾਲੀਏ ਨੀ।

ਤੁਸਾਂ ਜਿਹਿਆਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮ, ਆਏ ਗਏ ਮੁਸਾਫਰਾਂ ਪਾਲੀਏ ਨੀ।

ਏਡਾ ਹੁਸਨ ਦਾ ਨਾ ਗੁਮਾਨ ਕੀਜੇ, ਇਹ ਲੈ ਪਲੰਘ ਹਈ ਸਣੇ ਨਿਹਾਲੀਏ ਨੀ।

ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਦਾ ਆਸਰਾ ਰੱਖਿਆ ਏ, ਉੱਠ ਜਵਾਨਾਂ ਈਂ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀਏ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਮਗਰ ਨਾ ਪਈਂ ਮੋਈਏ, ਏਸ ਭੈੜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਟਾਲੀਏ ਨੀ।

ranjha aakhada ih jahan sufana, mar javana een matavalie ni.

tusan jihiaan piaariaan ih lazam, aae ge musapharan palie ni.

eda husan da na guman kije, ih lai palangh hee sane nihalie ni.

asan rabb da aasara rakkhiaa e, utth javanan een nainan valie ni.

varis shah de magar na peen moeee, es bhairre di gall nun talie ni.