ਹੀਰ ਦਾ ਮਿਹਰਵਾਨ ਹੋਣਾ

کوکے مار ہی مار تے پکڑ چھمکاں، پری آدمی تے کہروان ہوئی۔

رانجھے اٹھ کے آکھیا 'واہ سجّݨ'، ہیر ہسّ کے تے مہربان ہوئی۔

کچّھے ونجھلی کنّاں دے وچّ والے، زلف مکھڑے تے پریشان ہوئی۔

بھنّے وال چوݨے متّھے چند رانجھا، نیݨیں کجّلے دی گھمسان ہوئی۔

صورت یوسف دی ویکھ تیموس بیٹی، سݨے مالکے بہت ہیران ہوئی۔

نیݨ مست کلیجڑے وچّ دھاݨے، جویں تکّھڑی نوک سنان ہوئی۔

آئے بغل وچّ بیٹھ کے کرے گلّاں، جویں وچّ کربان کمان ہوئی۔

بھلا ہویا میں تینوں نا مار بیٹھی، کائی نہیں سی گلّ بیشان ہوئی۔

روپ جٹّ دا ویکھ کے جاگ لدھی، ہیر گھول گھتّی قربان ہوئی۔

وارث شاہ نا تھاؤں دم مارنے، دی چار چشم دی جدوں گھمسان ہوئی۔

ਕੂਕੇ ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਤੇ ਪਕੜ ਛਮਕਾਂ, ਪਰੀ ਆਦਮੀ ਤੇ ਕਹਿਰਵਾਨ ਹੋਈ।

ਰਾਂਝੇ ਉਠ ਕੇ ਆਖਿਆ 'ਵਾਹ ਸੱਜਣ', ਹੀਰ ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਈ।

ਕੱਛੇ ਵੰਝਲੀ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਲੇ, ਜ਼ੁਲਫ਼ ਮੁਖੜੇ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ।

ਭਿੰਨੇ ਵਾਲ ਚੂਣੇ ਮੱਥੇ ਚੰਦ ਰਾਂਝਾ, ਨੈਣੀਂ ਕੱਜਲੇ ਦੀ ਘਮਸਾਨ ਹੋਈ।

ਸੂਰਤ ਯੂਸਫ਼ ਦੀ ਵੇਖ ਤੈਮੂਸ ਬੇਟੀ, ਸਣੇ ਮਾਲਕੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ।

ਨੈਣ ਮਸਤ ਕਲੇਜੜੇ ਵਿੱਚ ਧਾਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੱਖੜੀ ਨੋਕ ਸਨਾਨ ਹੋਈ।

ਆਇ ਬਗ਼ਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕਰੇ ਗੱਲਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਬਾਨ ਕਮਾਨ ਹੋਈ।

ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ ਬੈਠੀ, ਕਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗੱਲ ਬੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ।

ਰੂਪ ਜੱਟ ਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਗ ਲਧੀ, ਹੀਰ ਘੋਲ ਘੱਤੀ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਥਾਉਂ ਦਮ ਮਾਰਨੇ, ਦੀ ਚਾਰ ਚਸ਼ਮ ਦੀ ਜਦੋਂ ਘਮਸਾਨ ਹੋਈ।

kuke mar hi mar te pakarr chhamakan, pari aadami te kahiravan hoee.

ranjhe uth ke aakhiaa 'vah sajjan', hir hass ke te miharaban hoee.

kacchhe vanjhali kannan de vicch vale, zulaf mukharre te pareshan hoee.

bhinne val chune matthe chand ranjha, nainin kajjale di ghamasan hoee.

surat yusaf di vekh taimus beti, sane malake bahut hairan hoee.

nain masat kalejarre vicch dhane, jiven tikkharri nok sanan hoee.

aai baghal vicch baith ke kare gallan, jiven vicch kiraban kaman hoee.

bhala hoiaa main tainun na mar baithi, kaee nahin si gall beshan hoee.

rup jatt da vekh ke jag ladhi, hir ghol ghatti kuraban hoee.

varis shah na thaun dam marane, di char chasham di jadon ghamasan hoee.