ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਸਰਾਪ

رانجھے ہتّھ اٹھا دعا منگی، تیرا نام کہار جبّار سائیں۔

توں تاں اپݨے ناؤں نیاؤں پچّھے، ایس دیس تے غیب دا غضب پائی۔

سارا شہر اجاڑکے ساڑ سائیاں، کویں مجھ غریب تھے داد پائیں۔

ساڈی شرم رہسی کرامات جاگے، بنّے بیڑیاں ساڈیاں چا لائیں۔

وارث شاہ پیرا سݨی کوک ساڈی، اجّے راجے دے شہر نوں اگّ لائیں۔

ਰਾਂਝੇ ਹੱਥ ਉਠਾ ਦੁਆ ਮੰਗੀ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕਹਾਰ ਜੱਬਾਰ ਸਾਈਂ।

ਤੂੰ ਤਾਂ ਅਪਣੇ ਨਾਉਂ ਨਿਆਉਂ ਪਿੱਛੇ, ਏਸ ਦੇਸ ਤੇ ਗ਼ੈਬ ਦਾ ਗ਼ਜ਼ਬ ਪਾਈ।

ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਜਾੜਕੇ ਸਾੜ ਸਾਈਆਂ, ਕਿਵੇਂ ਮੁਝ ਗ਼ਰੀਬ ਥੇ ਦਾਦ ਪਾਈਂ।

ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਮ ਰਹਿਸੀ ਕਰਾਮਾਤ ਜਾਗੇ, ਬੰਨੇ ਬੇੜੀਆਂ ਸਾਡੀਆਂ ਚਾ ਲਾਈਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਪੀਰਾ ਸੁਣੀ ਕੂਕ ਸਾਡੀ, ਅੱਜੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈਂ।

ranjhe hatth utha duaa mangi, tera nam kahar jabbar saeen.

tun tan apane naun niaaun picchhe, es des te ghaib da ghazab paee.

sara shahir ujarrake sarr saeeaan, kiven mujh gharib the dad paeen.

sadi sharam rahisi karamat jage, banne berriaan sadiaan cha laeen.

varis shah pira suni kuk sadi, ajje raje de shahir nun agg laeen.