ਤਥਾ

بر وقت جے فضل دا مینہ وسّے، برا کوݨ منانودا وٹّھیاں نوں۔

لب یار دے آب-حیات باجھوں، کوݨ زندگی بخشدا کٹّھیاں نوں۔

دوویں آہ فراق دی مار لئیئے، کرامات مناوسی رٹّھیاں نوں۔

میاں مار کے آہ تے شہر ساڑو، بادشاہ جاݨیں اساں مٹّھیاں نوں۔

تیری میری پریت گئی لڑھ ایویں، کوݨ ملے ہے واہراں چھٹّیاں نوں۔

باجھ سجّݨاں پیڑ-ونڈاویاں دے، نتّ کوݨ منانودا رٹّھیاں نوں۔

بناں تالیا نیک دے کوݨ موڑے، وارث شاہ دیاں دہاں اپٹّھیاں نوں۔

ਬਰ ਵਕਤ ਜੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵੱਸੇ, ਬੁਰਾ ਕੌਣ ਮਨਾਂਵਦਾ ਵੁੱਠਿਆਂ ਨੂੰ।

ਲਬ ਯਾਰ ਦੇ ਆਬਿ-ਹਯਾਤ ਬਾਝੋਂ, ਕੌਣ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਕੁੱਠਿਆਂ ਨੂੰ।

ਦੋਵੇਂ ਆਹ ਫ਼ਿਰਾਕ ਦੀ ਮਾਰ ਲਈਏ, ਕਰਾਮਾਤ ਮਨਾਵਸੀ ਰੁੱਠਿਆਂ ਨੂੰ।

ਮੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਆਹ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਾੜੋ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਾਣੇਂ ਅਸਾਂ ਮੁੱਠਿਆਂ ਨੂੰ।

ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਗਈ ਲੁੜ੍ਹ ਐਵੇਂ, ਕੌਣ ਮਿਲੈ ਹੈ ਵਾਹਰਾਂ ਛੁੱਟਿਆਂ ਨੂੰ।

ਬਾਝ ਸੱਜਣਾਂ ਪੀੜ-ਵੰਡਾਵਿਆਂ ਦੇ, ਨਿੱਤ ਕੌਣ ਮਨਾਂਵਦਾ ਰੁੱਠਿਆਂ ਨੂੰ।

ਬਿਨਾਂ ਤਾਲਿਆ ਨੇਕ ਦੇ ਕੌਣ ਮੋੜੇ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦਿਆਂ ਦਿਹਾਂ ਅਪੁੱਠਿਆਂ ਨੂੰ।

bar vakat je fazal da minh vasse, bura kaun mananvada vutthiaan nun.

lab yar de aabi-hayat bajhon, kaun zindagi bakhashada kutthiaan nun.

doven aah firak di mar leee, karamat manavasi rutthiaan nun.

miaan mar ke aah te shahir sarro, badashah janen asan mutthiaan nun.

teri meri prit gee lurrh aiven, kaun milai hai vaharan chhuttiaan nun.

bajh sajjanan pirr-vandaviaan de, nitt kaun mananvada rutthiaan nun.

binan taliaa nek de kaun morre, varis shah diaan dihan aputthiaan nun.