ਕਾਜ਼ੀ ਦਾ ਗ਼ੁੱਸਾ ਤੇ ਹੀਰ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ

قاضی کھوہ دِتی ہیر کھیڑ یاں نُوں، مارو ایہہ فقیر دغولیا جے۔

وچوں چور تے یار ہے لُچ لُنڈا، ویکھو باہروں ولی تے اولیا جے۔

دغادار تے جھاگڑ و کلاکاری، بن پھرے مشائخ مولیا جے۔

جدوں دَغے تے آوے تاں صفا گالے، اکھیں میٹ بَہے جاپے رولیا جے۔

ਕਾਜ਼ੀ ਖੋਹ ਦਿੱਤੀ ਹੀਰ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਾਰੋ ਇਹ ਫ਼ਕੀਰ ਦਗ਼ੋਲੀਆ ਜੇ।

ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਰ ਤੇ ਯਾਰ ਤੇ ਲੁੱਚ ਲੁੰਡਾ, ਵੇਖੋ ਬਾਹਰੋਂ ਵਲੀ ਤੇ ਔਲੀਆ ਜੇ।

ਦਗ਼ਾਦਾਰ ਤੇ ਝਾਗੜੂ ਕਲਾਕਾਰੀ, ਬਣ ਫ਼ਿਰੇ ਮਸ਼ਇਖ਼ ਤੇ ਔਲੀਆ ਜੇ।

ਵਾਰਿਸ ਦਗ਼ੇ ਤੇ ਆਵੇ ਤਾਂ ਸਫ਼ਾਂ ਗਾਲੇ, ਅਖੀਂ ਮੀਟ ਬਹੇ ਜਾਪੇ ਰੌਲੀਆ ਜੇ।

kazi khoh ditti hir kherriaan nun, maro ih fakir dagholiaa je.

vicchon chor te yar te lucch lunda, vekho baharon vali te auliaa je.

daghadar te jhagarru kalakari, ban fire mashikh te auliaa je.

varis daghe te aave tan safan gale, akhin mit bahe jape rauliaa je.