ਵਾਕ ਕਵੀ

اِک جاہن بھَنے بہت نال خوشیاں، بھلا ہویا فقیراں دی آس ہوئی۔

اِک جان روندے جُوہ کھیڑ یاں دی، اَج ویکھوتاں چوڑ نخاس ہوئی۔

اِک لے ڈنڈے ننگے جان بھَنے، یارو پئی سی ہیر اُداس ہوئی۔

اِک چُتڑ وجاوندے پھرن بھوندے، جو مراد فقیراں دی راس ہوئی۔

وارثؔ شاہ کیہ مُن دیاں ڈھل لگے، جدوں اُسترے نال پٹاس ہوئی۔

ਇੱਕ ਜਾਣ ਭੰਨੇ ਬਹੁਤ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ, ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੀ ਆਸ ਹੋਈ।

ਇੱਕ ਜਾਣ ਰੋਂਦੇ ਜੂਹ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ, ਅੱਜ ਵੇਖੋ ਤਾਂ ਚੌੜ ਨਖ਼ਾਸ ਹੋਈ।

ਇੱਕ ਲੈ ਡੰਡੇ ਨੰਗੇ ਜਾਣ ਭੰਨੇ, ਯਾਰੋ ਪਈ ਸੀ ਹੀਰ ਉਦਾਸ ਹੋਈ।

ਇੱਕ ਚਿੱਤੜ ਵਜਾਂਵਦੇ ਫ਼ਿਰਨ ਭੌਂਦੇ, ਜੋ ਮੁਰਾਦ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੀ ਰਾਸ ਹੋਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਕੀ ਮੁੰਨਦਿਆਂ ਢਿਲ ਲੱਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਸਤਰੇ ਨਾਲ ਪਟਾਸ ਹੋਈ।

ikk jan bhanne bahut nal khushiaan, bhala hoiaa fakiran di aas hoee.

ikk jan ronde juh kherriaan di, ajj vekho tan chaurr nakhas hoee.

ikk lai dande nange jan bhanne, yaro pee si hir udas hoee.

ikk chittarr vajanvade firan bhaunde, jo murad fakiran di ras hoee.

varis shah ki munnadiaan dhil lagge, jadon usatare nal patas hoee.