ਸਹਿਤੀ ਦੀ ਅਰਜ਼

نکل کوٹھیوں تُرن نُوں تیار ہویا، سہتی آن حضُور سلام کیتا۔

بیڑ ا لا بَنے اساں عاجزاں دا، رب فضل تیرے اُتے عام کیتا۔

میرا یار ملاونا واسطہ ای، اساں کم تیرا سر انجام کیتا۔

بھابی ہتھ پھڑ ائی کے تور دِتی، کم کھیڑ یاں دا سبھو خام کیتا۔

تیرے واسطے ماپیاں نال کیتی، جو کجُھ علی ؓ دے نال غلام کیتا۔

جو کجُھ ہو ونی سیتا دے نال کیتی، اتے دہسرے نال جو رام کیتا۔

وارثؔ جس تے آپ مہربان ہو وے، اوتھے فضل نے آن مقام کیتا۔

ਨਿਕਲ ਕੋਠਿਉਂ ਤੁਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਸਹਿਤੀ ਆਣ 'ਹਜ਼ੂਰ ਸਲਾਮ' ਕੀਤਾ।

ਬੇੜਾ ਲਾ ਬੰਨੇ ਅਸਾਂ ਆਜਜ਼ਾਂ, ਦਾ ਰਬ ਫਜ਼ਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਮ ਕੀਤਾ।

ਮੇਰਾ ਯਾਰ ਮਿਲਾਵਣਾ ਵਾਸਤਾ ਈ, ਅਸਾਂ ਕੰਮ ਤੇਰਾ ਸਰੰਜਾਮ ਕੀਤਾ।

ਭਾਬੀ ਹੱਥ ਫੜਾਇਕੇ ਤੋਰ ਦਿੱਤੀ, ਕੰਮ ਖੇੜਿਆਂ ਦਾ ਸਭੋ ਖ਼ਾਮ ਕੀਤਾ।

ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕੁੱਝ ਅਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗ਼ੁਲਾਮ ਕੀਤਾ।

ਜੋ ਕੁੱਝ ਹੋਵਣੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦਹਿਸਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਰਾਮ ਕੀਤਾ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜਿਸ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਫਜ਼ਲ ਨੇ ਆਣ ਮੁਕਾਮ ਕੀਤਾ।

nikal kothiun turan nun tiaar hoiaa, sahiti aan 'hazur salam' kita.

berra la banne asan aajazan, da rab phazal tere utte aam kita.

mera yar milavana vasata ee, asan kanm tera saranjam kita.

bhabi hatth pharraike tor ditti, kanm kherriaan da sabho kham kita.

tere vasate mapiaan nal kiti, jo kujjh ali de nal ghulam kita.

jo kujjh hovani sita de nal kiti, ate dahisare nal jo ram kita.

varis shah jis te miharaban hove, othe phazal ne aan mukam kita.