ਸੈਦੇ ਦੇ ਬਾਪ ਅਜੂ ਦਾ ਵਾਸਤਾ

چلیں جو گیا واسطہ رب دائی، اسیں مرد نُوں مرد للکارنے ہاں۔

جو کجھ سَرے سونذرے پَیر پکڑ اں، جان مال پروار نُوں وارنے ہاں۔

پئے کل دے کوڑ مے سبھ روندے، اسی کاگ تے موراڈار نے ہاں۔

ہتھ بنھ کی بینتی جو گیا و و، اسیں عاجزی نال پکارنے ہاں۔

چور سَدیا مال دے سانبھنے نوں، تیریاں قدرتاں توں اسیں وار نے ہاں۔

وارثؔ شاہ وساہ کیہ ایس دم دا، اینویں رایگاں عمر کیوں ہارنے ہاں۔

ਚਲੀਂ ਜੋਗੀਆ ਰਬ ਦਾ ਵਾਸਤਾ ਈ, ਅਸੀਂ ਮਰਦ ਨੂੰ ਮਰਦ ਲਲਕਾਰਨੇ ਹਾਂ।

ਜੋ ਕੁੱਝ ਸਰੇ ਸੋ ਨਜ਼ਰ ਲੈ ਪੈਰ ਪਕੜਾਂ, ਜਾਨ ਮਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵਾਰਨੇ ਹਾਂ।

ਪਏ ਕੁਲ ਦੇ ਕੋੜਮੇ ਸਭ ਰੋਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਕਾਗ ਤੇ ਮੋਰ ਉਡਾਰਨੇ ਹਾਂ।

ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਜੋਗੀਆ ਵੋ, ਅਸੀਂ ਆਜਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਨੇ ਹਾਂ।

ਚੋਰ ਸੱਦਿਆ ਮਾਲ ਦੇ ਸਾਂਭਣੇ ਨੂੰ, ਤੇਰੀਆਂ ਕੁਦਰਤਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਵਾਰਨੇ ਹਾਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਵਸਾਹ ਕੀ ਏਸ ਦਮ ਦਾ, ਐਵੇਂ ਰਾਇਗਾਂ ਉਮਰ ਕਿਉ ਹਾਰਨੇ ਹਾਂ।

chalin jogiaa rab da vasata ee, asin marad nun marad lalakarane han.

jo kujjh sare so nazar lai pair pakarran, jan mal parivar nun varane han.

pe kul de korrame sabh ronde, asin kag te mor udarane han.

hatth bannh ke benati jogiaa vo, asin aajazi nal pukarane han.

chor saddiaa mal de sanbhane nun, teriaan kudaratan ton asin varane han.

varis shah vasah ki es dam da, aiven raigan umar kiu harane han.