ਜੋਗੀ

چھڈ دیس جہان اُجاڑ ملی، اجے جٹ ناہیں پچھا چھڈ دے نیں۔

اساں چھڈیا ایہہ نہ مُول چھڈن، کیڑ ے مُڈھ قدیم دے ہڈ دے نیں۔

لیہ پئی میرے اُتے جھاڑ یاں دے، پاس جان ناہیں پنج گڈ دے نیں۔

وارثؔ شاہ جہان تھوں اک پئے، اج کل فقیر ہُن لددے نیں۔

ਛਡ ਦੇਸ ਜਹਾਨ ਉਜਾੜ ਮੱਲੀ, ਅਜੇ ਜੱਟ ਨਾਹੀਂ ਪਿੱਛਾ ਛੱਡਦੇ ਨੇ।

ਅਸਾਂ ਛੱਡਿਆ ਇਹ ਨਾ ਮੂਲ ਛੱਡਣ, ਕੀੜੇ ਮੁੱਢ ਕਦੀਮ ਦੇ ਹੱਡ ਦੇ ਨੇ।

ਲੀਹ ਪਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀ, ਪਾਸ ਜਾਣ ਨਾਹੀਂ ਪਿੰਜ ਗੱਡ ਦੇ ਨੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਥੋਂ ਅੱਕ ਪਏ, ਅੱਜ ਕਲ ਫ਼ਕੀਰ ਹੁਣ ਲੱਦਦੇ ਨੇ।

chhad des jahan ujarr malli, aje jatt nahin picchha chhaddade ne.

asan chhaddiaa ih na mul chhaddan, kirre muddh kadim de hadd de ne.

lih pee mere utte jharriaan di, pas jan nahin pinj gadd de ne.

varis shah jahan thon akk pe, ajj kal fakir hun laddade ne.