ਸਹਿਤੀ ਨੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਕਿਹਾ

سہتی آکھیا بابلا جا آپے، سیدا آپ توں دور سداوندا اے۔

نال کبر ہنکار دے مست پھردا، خاطر تھلے نہ کسے نُوں لیاوندا اے۔

سانھے وانگروں سری پُتاوندا ہے، اگوں آکڑ اں پیا وکھاوندا اے۔

جا نال فقیر دے کرے آکڑ، غصے غضب نوں پیا ودھاوندا اے۔

مار نُونہہ دے دُکھ حیران کیتا، اجو گھوڑ ے تے چڑ ھ درڑ ھاوندا اے۔

یارو عمر ساری جٹی نہ لدھی رہیا، سوہنی ڈھونڈ ڈھونڈھاوندا اے۔

وارثؔ شاہ جوانی وچ مست رہیا، وقت گئے تائیں پچھوتاوندا اے۔

ਸਹਿਤੀ ਆਖਿਆ ਬਾਬਲਾ ਜਾਹ ਆਪੇ, ਸੈਦਾ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਦਾਂਵਦਾ ਏ।

ਨਾਲ ਕਿਬਰ ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਮਸਤ ਫਿਰਦਾ, ਖਾਤਰ ਥੱਲੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲਿਆਂਵਦਾ ਏ।

ਸਾਨ੍ਹੇ ਵਾਂਗਰਾਂ ਸਿਰੀ ਟਪਾਂਵਦਾ ਹੈ, ਅੱਗੋਂ ਆਕੜਾਂ ਪਿਆ ਵਿਖਾਂਵਦਾ ਏ।

ਜਾਹ ਨਾਲ ਫ਼ਕੀਰ ਦੇ ਕਰੇ ਆਕੜ, ਗ਼ੁੱਸੇ ਗ਼ਜ਼ਬ ਨੂੰ ਪਿਆ ਵਧਾਂਵਦਾ ਏ।

ਮਾਰ ਨੂੰਹ ਦੇ ਦੁਖ ਹੈਰਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਜੂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੁੜਾਂਵਦਾ ਏ।

ਯਾਰੋ ਉਮਰ ਸਾਰੀ ਜੱਟੀ ਨਾ ਲੱਧੀ, ਰਹਿਆ ਸੁਹਣੀ ਢੂੰਡ ਢੂੰਡਾਂਵਦਾ ਏ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿਆ, ਵਖ਼ਤ ਗਏ ਤਾਈਂ ਪਛੋਤਾਂਵਦਾ ਏ।

sahiti aakhiaa babala jah aape, saida aap nun vadda sadanvada e.

nal kibar hankar de masat phirada, khatar thalle na kise nun liaanvada e.

sanhe vangaran siri tapanvada hai, aggon aakarran piaa vikhanvada e.

jah nal fakir de kare aakarr, ghusse ghazab nun piaa vadhanvada e.

mar nunh de dukh hairan kita, aju ghorre te charrh durranvada e.

yaro umar sari jatti na laddhi, rahiaa suhani dhund dhundanvada e.

varis shah javani vicch masat rahiaa, vakhat ge taeen pachhotanvada e.