ਖੇੜਿਆਂ ਸੈਦੇ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ

اَجو آکھیا سیدیا جاہ بھائی، ایہہ وہٹیاں بہت پیاریاں جی۔

جا بنھ کے ہتھ سلام کرنا، تُساں تاریاں خلقتاں ساریاں جی۔

اگے نذر رکھیں سبھو حال دسیں، اگے جو گیڑ ے دے کریں زاریاں جی۔

سانوں بنی ہے ہیر نُوں سپ لڑ یا، کھول کہیں حقیقتاں ساریاں جی۔

آکھیں واسطے رب دے چلو جو گی، سانوں بنیاں مُصیبتاں بھاریاں جی۔

جو گی مار منتر سپ کرے حاضر، جا لیا ولائی کے واریاں جی۔

وارثؔ شاہ اوتھے ناہیں پھُرے منتر، جتھے عشق نے دندیاں ماریاں جی۔

ਅਜੂ ਆਖਿਆ ਸੈਦਿਆ ਜਾਹ ਭਾਈ, ਇਹ ਵਹੁਟੀਆਂ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀਆਂ ਜੀ।

ਜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਹੱਥ ਸਲਾਮ ਕਰਨਾ, ਤੁਸਾਂ ਤਾਰੀਆਂ ਖ਼ਲਕਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੀ।

ਅੱਗੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੀਂ ਸਭੋ ਹਾਲ ਦੱਸੀਂ, ਅੱਗੇ ਜੋਗੀੜੇ ਦੇ ਕਰੀਂ ਜ਼ਾਰੀਆਂ ਜੀ।

ਸਾਨੂੰ ਬਣੀ ਹੈ ਹੀਰ ਨੂੰ ਸੱਪ ਲੜਿਆ, ਖੋਲ੍ਹ ਕਹੇਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੀ।

ਆਖੀਂ ਵਾਸਤੇ ਰਬ ਦੇ ਚਲੋ ਜੋਗੀ, ਸਾਨੂੰ ਬਣੀਆਂ ਮਸੀਬਤਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਜੀ।

ਜੋਗੀ ਮਾਰ ਮੰਤਰ ਕਰੇ ਸੱਪ ਹਾਜ਼ਰ, ਜਾ ਲਿਆ ਵਿਲਾਇਕੇ ਵਾਰੀਆਂ ਜੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਓਥੇ ਨਾਹੀਂ ਫੁਰੇ ਮੰਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਦੰਦੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਜੀ।

aju aakhiaa saidiaa jah bhaee, ih vahutiaan bahut piaariaan ji.

ja bannh ke hatth salam karana, tusan tariaan khalakatan sariaan ji.

agge nazar rakkhin sabho hal dassin, agge jogirre de karin zariaan ji.

sanun bani hai hir nun sapp larriaa, kholh kahen hakikatan sariaan ji.

aakhin vasate rab de chalo jogi, sanun baniaan masibatan bhariaan ji.

jogi mar mantar kare sapp hazar, ja liaa vilaike variaan ji.

varis shah othe nahin phure mantar, jitthe ishak ne dandiaan mariaan ji.