ਸੈਦਾ ਜੋਗੀ ਕੋਲ ਗਿਆ

سیدا وَٹ بُکل بَدھی پچاڑ کی، جُتی چاڑ ھ کے ڈانگ لَے کڑ کیا ای۔

وا ہو واہ چلیا کھری بنھ کھیڑ ا، وانگ کاتکو مال تے سرکیا ای۔

کالے باغ وچ جو گی تھے جاوڑ یا، جو گی ویکھ کے جٹ نُوں دڑ کیا ای۔

کھڑ ا ہو ء ماہی مُنڈیا کہاں آویں، مار پھا ہوڑ ا شور کر بھڑ کیا ای۔

سیدا سنگ کے تھر تھر کھڑ ا کنبے، اوس دا اندروں کالجا دھڑ کیا ای۔

اوتھوں کھڑ ی کر بانہہ پُکاردا ای، ایہَا خطرے دا ماریا یرکیا ای۔

چلیں واسطے رب دے جو گیا او، خار وچ کلیجے دے رڑ کیا ای۔

جو گی پُچھدا بَنی ہے کون تینوں، ایس حال آیوں جٹا بھڑ کیا ای۔

جَٹی وَڑ ی کپاہ وچ بَنھ جھولی، کالا ناگ از غیب دا کڑ کیا ای۔

وارثؔ شاہ جوں چوٹیاں کڈھ آئی، اتے سپ سروتیاں مرکیا ای۔

ਸੈਦਾ ਵੱਟ ਬੁੱਕਲ ਬੱਧੀ ਪਚਾਰਿੱਕੀ, ਜੁੱਤੀ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ ਡਾਂਗ ਲੈ ਕੜਕਿਆ ਈ।

ਵਾਹੋ ਵਾਹ ਚਲਿਆ ਖੁਰੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਖੇੜਾ, ਵਾਂਗ ਕਾਟਕੂ ਮਾਲ ਤੇ ਸਰਕਿਆ ਈ।

ਕਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਜੋਗੀ ਥੇ ਜਾ ਵੜਿਆ, ਜੋਗੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜਟ ਨੂੰ ਦੜਕਿਆ ਈ।

ਖੜਾ ਹੋ ਮਾਹੀ ਮੁੰਡਿਆ ਕਹਾਂ ਆਵੇਂ, ਮਾਰ ਫਾਹੁੜਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰ ਭੜਕਿਆ ਈ।

ਸੈਦਾ ਸੰਗ ਕੇ ਥਰ ਥਰ ਖੜਾ ਕੰਬੇ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰੋਂ ਕਾਲਜਾ ਧੜਕਿਆ ਈ।

ਓਥੋਂ ਖੜੀ ਕਰ ਬਾਂਹ ਪੁਕਾਰਦਾ ਈ, ਏਹਾ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਯਰਕਿਆ ਈ।

ਚੱਲੀਂ ਵਾਸਤੇ ਰਬ ਦੇ ਜੋਗੀਆ ਵੇ, ਖ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਕਲੇਜੇ ਦੇ ਰੜਕਿਆ ਈ।

ਜੋਗੀ ਪੁੱਛਦਾ 'ਬਣੀ ਹੈ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ, ਏਸ ਹਾਲ ਆਂਇਉ ਜੱਟਾ' ਬੜ੍ਹਕਿਆ ਈ।

ਜਟੀ ਵੜੀ ਕਪਾਹ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਝੋਲੀ, ਕਾਲਾ ਨਾਗ ਅਜ਼ਗ਼ੈਬ ਥੀਂ ਕੜਕਿਆ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜੋਂ ਚੋਟੀਆਂ ਕਢ ਆਏ, ਅਤੇ ਸੱਪ ਸਰੋਟਿਓਂ ਲੜਕਿਆ ਈ।

saida vatt bukkal baddhi pacharikki, jutti charrh ke dang lai karrakiaa ee.

vaho vah chaliaa khurin bannh kherra, vang kataku mal te sarakiaa ee.

kale bagh vicch jogi the ja varriaa, jogi vekh ke jat nun darrakiaa ee.

kharra ho mahi mundiaa kahan aaven, mar phahurra shor kar bharrakiaa ee.

saida sang ke thar thar kharra kanbe, us da andaron kalaja dharrakiaa ee.

othon kharri kar banh pukarada ee, eha khatare da mariaa yarakiaa ee.

challin vasate rab de jogiaa ve, khar vicch kaleje de rarrakiaa ee.

jogi pucchhada 'bani hai kaun tainun, es hal aaniu jatta' barrhakiaa ee.

jati varri kapah vicch bannh jholi, kala nag azaghaib thin karrakiaa ee.

varis shah jon chotiaan kadh aae, ate sapp sarotion larrakiaa ee.