ਹੀਰ

ہیر آکھیا بیٹھ کے عُمر ساری، میں تاں اپنے آپ نُوں ساڑنی ہاں۔

متاں باغ گیاں میرا جیو کھلے، انت ایہہ بھی پاڑنا پاڑنی ہاں۔

پئی رونی ہاں کرم میں آپنے نُوں، کجھ کسے دا نہیں وگاڑنی ہاں۔

وارثؔ شاہ میاں تقدیر آکھے ویکھ، نواں میں کھیل پسارنی ہاں۔

ਹੀਰ ਆਖਿਆ ਬੈਠ ਕੇ ਉਮਰ ਸਾਰੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾੜਨੀ ਹਾਂ।

ਮਤਾਂ ਬਾਗ਼ ਗਿਆਂ ਮੇਰਾ ਜੀਊ ਖੁਲ੍ਹੇ, ਅੰਤ ਇਹ ਭੀ ਪਾੜਣਾ ਪਾੜਨੀ ਹਾਂ।

ਪਈ ਰੋਨੀ ਹਾਂ ਕਰਮ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੂੰ, ਕੁੱਝ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ ਵਿਗਾੜਨੀ ਹਾਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਤਕਦੀਰ ਆਖੇ, ਵੇਖੋ ਨਵਾਂ ਮੈਂ ਖੇਲ ਪਸਾਰਨੀ ਹਾਂ।

hir aakhiaa baith ke umar sari, main tan aapane aap nun sarrani han.

matan bagh giaan mera jioo khulhe, ant ih bhi parrana parrani han.

pee roni han karam main aapane nun, kujjh kise da nahin vigarrani han.

varis shah miaan takadir aakhe, vekho navan main khel pasarani han.