ਸਹਿਤੀ

نُونہہ لعل جیہی اندر گھتیائی، پَرکھ باہراں لعل ونجاونی ہیں۔

تیری ایہہ پھلیلڑی پدمنی سی، واؤ لین کھونی توں گواونی ہیں۔

ایہہ پھُل گلاب دا گُھٹ اندر، پئی دُکھڑے نال سُکاونی ہیں۔

اَٹھے پہر ہی تاڑ کے وچ کوٹھے، پَتر پاناں دے پئی ونجاونی ہیں۔

وارثؔ دھی سیالاں دی مارنی ہیں، دس آپ نوں کون سداونی ہیں۔

ਨੂੰਹ ਲਾਲ ਜਹੀ ਅੰਦਰ ਘੱਤੀਆ ਈ, ਪਰਖ ਬਾਹਰਾਂ ਲਾਲ ਵਣਜਾਵਣੀ ਹੈਂ।

ਤੇਰੀ ਇਹ ਫੁਲੇਲੜੀ ਪਦਮਣੀ ਸੀ, ਵਾਉ ਲੈਣ ਖੁਣੋਂ ਤੂੰ ਗਵਾਵਣੀ ਹੈਂ।

ਇਹ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਘੁਟ ਅੰਦਰ, ਪਈ ਦੁਖੜੇ ਨਾਲ ਸੁਕਾਵਣੀ ਹੈਂ।

ਅੱਠੇ ਪਹਿਰ ਹੀ ਤਾੜ ਕੇ ਵਿੱਚ ਕੋਠੇ, ਪੱਤਰ ਪਾਨਾਂ ਦੇ ਪਈ ਵੰਜਾਵਣੀ ਹੈਂ।

ਵਾਰਿਸ ਧੀਉ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀ ਮਾਰਨੀ ਹੈਂ, ਦੱਸ ਆਪ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਦਾਵਣੀ ਹੈਂ।

nunh lal jahi andar ghattiaa ee, parakh baharan lal vanajavani hain.

teri ih phulelarri padamani si, vau lain khunon tun gavavani hain.

ih phull gulab da ghut andar, pee dukharre nal sukavani hain.

atthe pahir hi tarr ke vicch kothe, pattar panan de pee vanjavani hain.

varis dhiu siaalan di marani hain, dass aap nun kaun sadavani hain.