ਹੀਰ

باراں برساں دی اوڑسی مینہ وٹھا، لگا رنگ پھر خشک بغیچیاں نُوں۔

فوجدار تغےیر بحال ہویا، جھاڑ تنبواں اتے غلیچیاں نُوں۔

وَلاں سُکیاں پھیر مُڑ سبز ہوئیاں، ویکھ حُسن دی زمیں دیاں پیچیاں نُوں۔

وارثؔ وانگ کشتی پریشان ساں میں، پانی پُہنچیا نُوح ؑ دیاں ٹیچیاں نُوں۔

ਬਾਰਾਂ ਬਰਸ ਦੀ ਔੜ ਸੀ ਮੀਂਹ ਵੁਠਾ, ਲੱਗਾ ਰੰਗ ਫਿਰ ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਬਗ਼ੀਚਿਆਂ ਨੂੰ।

ਫ਼ੌਜਦਾਰ ਤਗੱਈਅਰ ਬਹਾਲ ਹੋਇਆ, ਝਾੜ ਤੰਬੂਆਂ ਅਤੇ ਗਲੀਚਿਆਂ ਨੂੰ।

ਵੱਲਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਫੇਰ ਮੁੜ ਸਬਜ਼ ਹੋਈਆਂ, ਵੇਖ ਹੁਸਨ ਦੀ ਜ਼ਿਮੀਂ ਦੇ ਪੀਚਿਆਂ ਨੂੰ।

ਵਾਰਿਸ ਵਾਂਗ ਕਿਸ਼ਤੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸਾਂ ਮੈਂ, ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਨੂਹ ਦਿਆਂ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ।

baran baras di aurr si minh vutha, lagga rang phir khushak baghichiaan nun.

faujadar tagaeeear bahal hoiaa, jharr tanbuaan ate galichiaan nun.

vallan sukkiaan pher murr sabaz hoeeaan, vekh husan di zimin de pichiaan nun.

varis vang kishati pareshan san main, pani pahunchiaa nuh diaan tichiaan nun.