ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ

لوکاں پچھیا وو مِیاں کون ہُنّائیں، ان کسے نے آن کھواایا ای۔

تیری صورت تے بہت ملوک دِسے، ایڈ جفر توں کاس تے جالیا ای۔

انگ ساک کیوں چھڈ کے نس آیوں، بُڈھی ماں تے باپ نوں گالیا ای۔

اُوہلے اکھیاں دے تینوں کیویں کیتا، کنہاں دُوتیاں دا قول پالیا ای۔

ਲੋਕਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਮੀਆਂ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੁੰਦਾ, ਅੰਨ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਣ ਖਵਾਲਿਆ ਈ।

ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਲੂਕ ਦਿੱਸੇ, ਏਡ ਜਫ਼ਰ ਤੂੰ ਕਾਸ ਤੇ ਜਾਲਿਆ ਈ।

ਅੰਗ ਸਾਕ ਕਿਉਂ ਛਡ ਕੇ ਨੱਸ ਆਇਉਂ, ਬੁੱਢੀ ਮਾਂ ਤੇ ਬਾਪ ਨੂੰ ਗਾਲਿਆ ਈ।

ਓਹਲੇ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤੀਆਂ ਦਾ ਕੌਲ ਪਾਲਿਆ ਈ।

lokan pucchhiaa miaan tun kaun hunda, ann kise ne aan khavaliaa ee.

teri surat te bahut maluk disse, ed jafar tun kas te jaliaa ee.

ang sak kiun chhad ke nass aaiun, buddhi man te bap nun galiaa ee.

ohale akkhiaan de tainun kiven kita, kinhan dutiaan da kaul paliaa ee.