ਤਥਾ

تیرے چنبے دے سہرے حُسن والے، اَج کسے ہوشناک نے لُٹ لَئے۔

تیرے سینے نُوں کسے ٹٹوہیائی، نافے مُشک والے دونویں پُٹ لَئے۔

جیہڑے نت نشان چھپاؤندی سیں، کسے تِیر انداز نے چُٹ لَئے۔

کسے ہک تیری نال ہک جوڑی، وچے پھُل گلاب دے گھُٹ لَئے۔

کسے ہوبے درد کشیش دِتی، بند بند کمان دے تُرٹ گئے۔

آکھ کِنہاں پھُلیلیاں پیڑئیں توں، عطر کڈھ کے پھوگ نُوں سُٹ گئے۔

ਤੇਰੇ ਚੰਬੇ ਦੇ ਸਿਹਰੇ ਹੁਸਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਉਸ਼ਨਾਕ ਨੇ ਲੁੱਟ ਲਏ।

ਤੇਰੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਟਟੋਲਿਆ ਈ, ਨਾਫੇ ਮੁਸ਼ਕ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁਟ ਲਏ।

ਜਿਹੜੇ ਨਿਤ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੁਪਾਂਵਦੀ ਸੈਂ, ਕਿਸੇ ਤੀਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਨੇ ਚੁੱਟ ਲਏ।

ਕਿਸੇ ਹਿਕ ਤੇਰੀ ਨਾਲ ਹਿਕ ਜੋੜੀ, ਵਿੱਚੇ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਘੁਟ ਲਏ।

ਕਿਸੇ ਹੋ ਬੇਦਰਦ ਕਸ਼ੀਸ਼ ਦਿੱਤੀ, ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਮਾਨ ਦੇ ਤਰੁਟ ਗਏ।

ਆਖ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਫੁਲੇਲਿਆਂ ਪੀੜੀਏਂ ਤੂੰ, ਇਤਰ ਕੱਢ ਕੇ ਫੋਗ ਨੂੰ ਸੱਟ ਗਏ।

tere chanbe de sihare husan vale, ajj kise ushanak ne lutt le.

tere sine nun kise tatoliaa ee, naphe mushak vale doven put le.

jiharre nit nishan chhupanvadi sain, kise tir andaz ne chutt le.

kise hik teri nal hik jorri, vicche phull gulab de ghut le.

kise ho bedarad kashish ditti, band band kaman de tarut ge.

aakh kinhan phuleliaan pirrien tun, itar kaddh ke phog nun satt ge.