ਹੀਰ ਨੇ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ

تُسیں کرو جے حکم تاں گھریں جائے، نال سہتی دے ساز بنائیے جی۔

بحر عشق دا خشک غم نال ہویا، مینہ عقل دے نال بھرائیے جی۔

کویں کراں کشائش میں عقل والی، تیرے عشق دیاں پوریاں پائیے جی۔

جا تیاریاں ٹرن دیاں جھب کرئیے، سانوں سجنو حکم کرائیے جی۔

حضرت سورۃ اخلاص لکھ دیو، مینوں فال قرعہ نجوم دا پائیے جی۔

کھول فال تے کاج دیوان حافظ، وارثؔ شاہ تھوں فال کڈھائیے جی۔

ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਜੇ ਹੁਕਮ ਤਾਂ ਘਰ ਜਾਈਏ, ਨਾਲ ਸਹਿਤੀ ਦੇ ਸਾਜ਼ ਬਨਾਈਏ ਜੀ।

ਬਹਿਰ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਗ਼ਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਮੀਂਹ ਅਕਲ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਾਈਏ ਜੀ।

ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ ਕਸ਼ਾਇਸ਼ ਮੈਂ ਅਕਲ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਪਾਈਏ ਜੀ।

ਜਾ ਤਿਆਰੀਆਂ ਟੁਰਨ ਦੀਆਂ ਝਬ ਕਰੀਏ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਜਣੋਂ ਹੁਕਮ ਕਰਾਈਏ ਜੀ।

ਹਜ਼ਰਤ ਸੂਰਾ ਇਖ਼ਲਾਸ ਲਿਖ ਦੇਵੋ ਮੈਨੂੰ, ਫਾਲ ਕੁਰ੍ਹਾ ਨਜ਼ੂਮ ਦਾ ਪਾਈਏ ਜੀ।

ਖੋਲ੍ਹੋ ਫ਼ਾਲ-ਨਾਮਾ ਤੇ ਦੀਵਾਨ ਹਾਫ਼ਿਜ਼, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਥੀਂ ਫ਼ਾਲ ਕਢਾਈਏ ਜੀ।

tusin karo je hukam tan ghar jaeee, nal sahiti de saz banaeee ji.

bahir ishak da khushak gham nal hoiaa, minh akal de nal bharaeee ji.

kiven karan kashaish main akal vali, tere ishak diaan puriaan paeee ji.

ja tiaariaan turan diaan jhab karie, sanun sajjanon hukam karaeee ji.

hazarat sura ikhalas likh devo mainun, phal kurha nazum da paeee ji.

kholho fal-nama te divan hafiz, varis shah thin fal kadhaeee ji.