ਮਲਾਹ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਬੇਕਰਾਰੀ

بیڑی نہیں ایہ جنج دی بنی بیٹھک، جو کو آوندا سد بہاوندا اے۔

گڈا وڈا امیر فقیر بیٹھے، کون پچھدا کیہڑے تھاؤندا اے۔

جویں شمع تے ڈگن پتنگ دھڑ دھڑ، لنگھ نیئں مہانیا آوندا اے۔

خواجہ خضر دا بالکا آن لتھا،، جنا کھنا شیرینیاں لیانودا اے۔

لڈن نہ لنگھایا پار اس نوں، اوس ویلڑے نوں پچھوتاوندا اے۔

یارو جھوٹ نہ کرے خدا سچا، رناں میریاں ایہ کھسکاندا اے۔

اک سد دے نال ایہ جِند لیندا، پنچھی ڈیگدا مِرگ پھہاوندا اے۔

ٹھگ سنے تھانیسروں آوندے نیں، ایہ تاں ظاہرا ٹھگ چنہاوندا اے۔

وارث شاہ میاں ولی ظاہر ہے، ہنے ویکھ جھبیل کٹاوندا اے۔

ਬੇੜੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਜੰਞ ਦੀ ਬਣੀ ਬੈਠਕ, ਜੋ ਕੋ ਆਂਵਦਾ ਸੱਦ ਬਹਾਵੰਦਾ ਹੈ।

ਗਡਾ-ਵਡ ਅਮੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਬੈਠੇ, ਕੌਣ ਪੁਛਦਾ ਕਿਹੜੇ ਥਾਂਵ ਦਾ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਮ੍ਹਾਂ ਤੇ ਡਿਗਣ ਪਤੰਗ ਧੜ ਧੜ, ਲੰਘ ਨਈਂ ਮੁਹਾਇਣਾ ਆਵੰਦਾ ਹੈ।

ਖ਼ਵਾਜਾ ਖ਼ਿਜਰ ਦਾ ਬਾਲਕਾ ਆਣ ਲੱਥਾ, ਜਣਾ ਖਣਾ ਸ਼ਰੀਨੀਆਂ ਲਿਆਂਵਦਾ ਹੈ।

ਲੁੱਡਣ ਨਾ ਲੰਘਾਇਆ ਪਾਰ ਉਸ ਨੂੰ, ਓਸ ਵੇਲੜੇ ਨੂੰ ਪੱਛੋਤਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਯਾਰੋ ਝੂਠ ਨਾ ਕਰੇ ਖ਼ੁਦਾਇ ਸੱਚਾ, ਰੰਨਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਖਿਸਕਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸੱਦ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਜਿੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਪੰਖੀ ਡੇਗਦਾ ਮਿਰਗ ਫਹਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਠਗ ਸੁਣੇ ਥਾਨੇਸਰੋਂ ਆਂਵਦੇ ਨੇ, ਇਹ ਤਾਂ ਜ਼ਾਹਰਾ ਠਗ ਝਨਾਂਵਦਾ ਹੈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਵਲੀ ਜ਼ਾਹਰਾ ਹੈ, ਵੇਖ ਹੁਣੇ ਝਬੇਲ ਕੁਟਾਂਵਦਾ ਹੈ।

berri nahin ih jann di bani baithak, jo ko aanvada sadd bahavanda hai.

gada-vad amir fakir baithe, kaun puchhada kiharre thanv da hai.

jiven shamhan te digan patang dharr dharr, langh neen muhaina aavanda hai.

khavaja khijar da balaka aan lattha, jana khana shariniaan liaanvada hai.

luddan na langhaiaa par us nun, os velarre nun pacchhotanvada hai.

yaro jhuth na kare khudai saccha, rannan meriaan ih khisakanvada hai.

ikk sadd de nal ih jind lainda, pankhi degada mirag phahanvada hai.

thag sune thanesaron aanvade ne, ih tan zahara thag jhananvada hai.

varis shah miaan vali zahara hai, vekh hune jhabel kutanvada hai.