ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਸਹਿਤੀ ਨੂੰ ਕਰਾਮਾਤ ਵਿਖਾਉਣੀ

جا کھول کے ویکھ جو صدق آوی، کیہا شک دل اپنے پایو ئی۔

کیہا اساں سو رب تحقیق کرسی، کیہا آن کے مغز کھپایو ئی۔

جا ویکھ جو وسوسہ دور ہوئے، کیہاڈور روڑا آن وجایو ئی۔

شک مِٹی جو تھال نُوں کھول ویکھیں، ایتھے مکر کیہ آن پھیلایو ئی۔

ਜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖ ਜੋ ਸਿਦਕ ਆਵੀ, ਕੇਹਾ ਸ਼ੱਕ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਪਾਇਉ ਈ।

ਕਿਹਿਆ ਅਸਾਂ ਸੋ ਰੱਬ ਤਹਿਕੀਕ ਕਰਸੀ, ਕੇਹਾ ਆਣ ਕੇ ਮਗ਼ਜ਼ ਖਪਾਇਉ ਈ।

ਜਾਹ ਵੇਖ ਜੋ ਵਸਵਸਾ ਦੂਰ ਹੋਵੀ, ਕੇਹਾ ਡੌਰੂੜਾ ਆਣ ਵਜਾਇਉ ਈ।

ਸ਼ੱਕ ਮਿਟੀ ਜੋ ਥਾਲ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਵੇਖੇਂ, ਏਥੇ ਮਕਰ ਕੀ ਆਣ ਫੈਲਾਇਉ ਈ।

ja kholh ke vekh jo sidak aavi, keha shakk dil aapane paiu ee.

kihiaa asan so rabb tahikik karasi, keha aan ke maghaz khapaiu ee.

jah vekh jo vasavasa dur hovi, keha daururra aan vajaiu ee.

shakk miti jo thal nun kholh vekhen, ethe makar ki aan phailaiu ee.