ਸਹਿਤੀ ਨੇ ਕਰਾਮਾਤ ਵੇਖੀ

سہتی کھولھ کے تھال جاں دھیان کیتا، کھنڈ چاولاں دا تھال ہو گیا۔

چھٹا تیر فقیر دے مواجزے دا، وچّوں کفر دا جیو پرو گیا۔

جہڑا چلیا نکل یکین آہا، کرامات نوں ویکھ کھلو گیا۔

گرم غضب دی آتشو آب آہا، برف کشف دی نال سمو گیا۔

ایویں ڈاہڈیاں ماڑیاں کیہا لیکھا، اوس کھوہ لیا اوہ رو گیا۔

مرن وقت ہویا سبّھو ختم لیکھا، جو کو جمّیاں جھووݨے جھو گیا۔

وارث شاہ جو کیمیا نال چھتّھا، سوئنا تانبیوں ترت ہی ہو گیا۔

ਸਹਿਤੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਥਾਲ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਖੰਡ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਥਾਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਛੁਟਾ ਤੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਦੇ ਮੁਅਜਜ਼ੇ ਦਾ, ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਫ਼ਰ ਦਾ ਜੀਊ ਪਰੋ ਗਿਆ।

ਜਿਹੜਾ ਚਲਿਆ ਨਿਕਲ ਯਕੀਨ ਆਹਾ, ਕਰਾਮਾਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਖਲੋ ਗਿਆ।

ਗਰਮ ਗ਼ਜ਼ਬ ਦੀ ਆਤਸ਼ੋ ਆਬ ਆਹਾ, ਬਰਫ਼ ਕਸ਼ਫ਼ ਦੀ ਨਾਲ ਸਮੋ ਗਿਆ।

ਐਵੇਂ ਡਾਹਡਿਆਂ ਮਾੜਿਆਂ ਕੇਹਾ ਲੇਖਾ, ਓਸ ਖੋਹ ਲਿਆ ਉਹ ਰੋ ਗਿਆ।

ਮਰਨ ਵਕਤ ਹੋਇਆ ਸੱਭੋ ਖ਼ਤਮ ਲੇਖਾ, ਜੋ ਕੋ ਜੰਮਿਆਂ ਝੋਵਣੇ ਝੋ ਗਿਆ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਕੀਮੀਆ ਨਾਲ ਛੁੱਥਾ, ਸੋਇਨਾ ਤਾਂਬਿਉਂ ਤੁਰਤ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।

sahiti kholh ke thal jan dhiaan kita, khand chavalan da thal ho giaa.

chhuta tir fakir de muajaze da, vicchon kufar da jioo paro giaa.

jiharra chaliaa nikal yakin aaha, karamat nun vekh khalo giaa.

garam ghazab di aatasho aab aaha, baraf kashaf di nal samo giaa.

aiven dahadiaan marriaan keha lekha, os khoh liaa uh ro giaa.

maran vakat hoiaa sabbho khatam lekha, jo ko janmiaan jhovane jho giaa.

varis shah jo kimiaa nal chhuttha, soina tanbiun turat hi ho giaa.