ਸਹਿਤੀ ਨੇ ਜੋਗੀ ਲਈ ਭੇਟਾ ਲਿਜਾਣੀ

سہتی کھنڈ ملائی دا تھال بھریا، چا کپڑے وچ لُکایا ای۔

جیہا وچ نماز وسواس غیبوں، عزازیل بنا لے آیا ای۔

اُتے پنج روپے سُو روک رکھے، جائے فقر تے پھیررڑا پایا ای۔

جدوں آوندی جوگی نے اوہ ڈِٹھی، پچھاں اپنا مُکھ بھوایا ای۔

اساں روحاں بہشتیاں بیٹھیاں نوں، تاؤ دوزخے دا کیہا آیا ای۔

طلب مینہ دی وگیا آن جھکھڑ، یارو آخری دور ہُن آیا ای۔

سہتی بَنھ کے ہتھ سلام کیتا، اگوں مُول جواب نہ آیا ای۔

عامل چورتے چودھری جٹ حاکم، وارثؔ شاہ نُوں رب وکھایا ای۔

ਸਹਿਤੀ ਖੰਡ ਮਲਾਈ ਦਾ ਥਾਲ ਭਰਿਆ, ਚਾਇ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਇਆ ਈ।

ਜੇਹਾ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਗ਼ੈਬੋਂ, ਅਜ਼ਾਜ਼ੀਲ ਬਣਾ ਲੈ ਆਇਆ ਈ।

ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਰੁਪਏ ਸੂ ਰੋਕ ਰੱਖੇ, ਜਾਇ ਫ਼ਕਰ ਥੇ ਫੇਰੜਾ ਪਾਇਆ ਈ।

ਜਦੋਂ ਆਂਵਦੀ ਜੋਗੀ ਨੇ ਉਹ ਡਿੱਠੀ, ਪਿਛਾਂ ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਭਵਾਇਆ ਈ।

ਅਸਾਂ ਰੂਹਾਂ ਬਹਿਸ਼ਤੀਆਂ ਬੈਠੀਆਂ ਨੂੰ, ਤਾਉ ਦੋਜ਼ਖ਼ੇ ਦਾ ਕੇਹਾ ਆਇਆ ਈ।

ਤਲਬ ਮੀਂਹ ਦੀ ਵਗਿਆ ਆਣ ਝੱਖੜ, ਯਾਰੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦੌਰ ਹੁਣ ਆਇਆ ਈ।

ਸਹਿਤੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਹੱਥ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ, ਅੱਗੋਂ ਮੂਲ ਜਵਾਬ ਨਾ ਆਇਆ ਈ।

ਆਮਿਲ ਚੋਰ ਤੇ ਚੌਧਰੀ ਜਟ ਹਾਕਮ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਰੱਬ ਵਿਖਾਇਆ ਈ।

sahiti khand malaee da thal bhariaa, chai kaparre vicch lukaiaa ee.

jeha vicch namaz vishavas ghaibon, azazil bana lai aaiaa ee.

utte panj rupe su rok rakkhe, jai fakar the pherarra paiaa ee.

jadon aanvadi jogi ne uh ditthi, pichhan aapana mukh bhavaiaa ee.

asan ruhan bahishatiaan baithiaan nun, tau dozakhe da keha aaiaa ee.

talab minh di vagiaa aan jhakkharr, yaro aakhari daur hun aaiaa ee.

sahiti bannh ke hatth salam kita, aggon mul javab na aaiaa ee.

aamil chor te chaudhari jat hakam, varis shah nun rabb vikhaiaa ee.