ਰਾਂਝਾ

جدوں خلق پیدا کیتی رب سچے، بندیاں واسطے کیتے نے ایہہ پسارے۔

رناں چھوکرے جن شیطان راول، کُتا ککڑی بکری اُٹھ سارے۔

ایہا مُول فساد دا ہوئے پیدا، جنہاں سبھ جگت دے مُول مارے۔

آدم کڈھ بہشت تھیں خوار کیتا، ایہہ ڈائیناں دُھروں ہی کرن کارے۔

ایہہ کرن فقیر چا راجیاں نُوں، اوہناں راؤ رزادڑے سِدھ مارے۔

وارثؔ شاہ جو ہُنر سبھ وچ مرداں، اَتے مہریاں وچ نیں عیب سارے۔

ਜਦੋਂ ਖ਼ਲਕ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਰੱਬ ਸੱਚੇ, ਬੰਦਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਕੀਤੇ ਨੇ ਇਹ ਪਸਾਰੇ।

ਰੰਨਾਂ ਛੋਕਰੇ ਜਿੰਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਰਾਵਲ, ਕੁੱਤਾ ਕੁੱਕੜੀ ਬਕਰੀ ਉੱਠ ਸਾਰੇ।

ਏਹਾ ਮੂਲ ਫ਼ਸਾਦ ਦਾ ਹੋਏ ਪੈਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਜਗਤ ਦੇ ਮੌਲ ਮਾਰੇ।

ਆਦਮ ਕਢ ਬਹਿਸ਼ਤ ਥੀਂ ਖ਼ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਡਾਇਣਾਂ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਕਰਨ ਕਾਰੇ।

ਇਹ ਕਰਨ ਫ਼ਕੀਰ ਚਾ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਇਹਨਾਂ ਰਾਉ ਰਜ਼ਾਦੜੇ ਸਿੱਧ ਮਾਰੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਹੁਨਰ ਸਭ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ, ਅਤੇ ਮਹਿਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੇ ਐਬ ਭਾਰੇ।

jadon khalak paida kiti rabb sacche, bandiaan vasate kite ne ih pasare.

rannan chhokare jinn shaitan raval, kutta kukkarri bakari utth sare.

eha mul fasad da hoe paida, jinhan sabh jagat de maul mare.

aadam kadh bahishat thin khavar kita, ih dainan dhuron hi karan kare.

ih karan fakir cha rajiaan nun, ihanan rau razadarre siddh mare.

varis shah jo hunar sabh vicch maradan, ate mahiriaan vicch ne aib bhare.