ਸਹਿਤੀ

اساں کسے دے نال کجھ نہیں مطلب، سرو پائے خوشی ہانہہ ہو رَہے۔

لوکاں مہنے مار بے پتی کیتی، مارے شرم دے اندرے رو رہے۔

غصے نال ایہہ وال پیکان وانگوں، ساڈے جیو دے نال گڈو رہے۔

نیل مٹیاں وچ ڈبو رہیے، لکھ لکھ میلے نِت دھو رہے۔

وارثؔ شاہ نہ سنگ نُوں رنگ آوے، لکھ سُوہے دے وچ سمو رہے۔

ਅਸਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਮਤਲਬ, ਸਿਰੋਪਾ ਲਏ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹਾਂ ਹੋਇ ਰਹੇ।

ਲੋਕਾਂ ਮਿਹਣੇ ਮਾਰ ਬੇਪਤੀ ਕੀਤੀ, ਮਾਰੇ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰੇ ਰੋਇ ਰਹੇ।

ਗ਼ੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਲ ਪੈਕਾਨ ਵਾਂਗੂੰ, ਸਾਡੇ ਜੀਊ ਤੇ ਵਾਲ ਗਡੋਇ ਰਹੇ।

ਨੀਲ ਮੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਇ ਰਹੇ, ਲੱਖ ਲੱਖ ਮੈਲੇ ਨਿਤ ਧੋਇ ਰਹੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਸੰਗ ਨੂੰ ਰੰਗ ਆਵੇ, ਲਖ ਸੂਹੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮੋਇ ਰਹੇ।

asan kise de nal kujjh nahin matalab, siropa le khushi han hoi rahe.

lokan mihane mar bepati kiti, mare sharam de andare roi rahe.

ghusse nal ih val paikan vangun, sade jioo te val gadoi rahe.

nil mattiaan vicch duboi rahe, lakkh lakkh maile nit dhoi rahe.

varis shah na sang nun rang aave, lakh suhe de vicch samoi rahe.