ਹੀਰ

کڑیے ویکھ رانجھیٹڑے کچ کیتا، کھول جیو دا بھیت پساریو نیں۔

منصور نے عشق دا بھیت دِتا، اوسنوں تُرت سُولی اُتے چاڑھیو نیں۔

رسم عشق دے ملک دی چپ رہنا، مونہوں بولیا سو اوہنوں ماریو نیں۔

طوطا بول کے پنجرے قید ہویا، اینویں بولنوں اگن سنگھاریو نیں۔

یوسف ؑ بول کے باپ تے خواب دسی، اوسنوں کھوہ دے وچ اُتاریو نیں۔

وارثؔ شاہ قارون نُوں سنے دولت، ہیٹھ زمین دے چا نگھاریو نیں۔

ਕੁੜੀਏ ਵੇਖ ਰੰਝੇਟੜੇ ਕੱਚ ਕੀਤਾ, ਖੋਲ੍ਹ ਜੀਊ ਦਾ ਭੇਤ ਪਸਾਰਿਉ ਨੇ।

ਮਨਸੂਰ ਨੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਭੇਤ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰਤ ਸੂਲੀ ਉੱਤੇ ਚਾੜ੍ਹਿਉ ਨੇ।

ਰਸਮ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਮੁਲਕ ਦੀ ਚੁਪ ਰਹਿਣਾ, ਮੂੰਹੋਂ ਬੋਲਿਆ ਸੂ ਉਹਨੂੰ ਮਾਰਿਉ ਨੇ।

ਤੋਤਾ ਬੋਲ ਕੇ ਪਿੰਜਰੇ ਕੈਦ ਹੋਇਆ, ਐਵੇਂ ਬੋਲਣੋਂ ਅਗਨ ਸੰਘਾਰਿਉ ਨੇ।

ਯੂਸਫ਼ ਬੋਲ ਕੇ ਬਾਪ ਤੇ ਖ਼ਾਬ ਦੱਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੂਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਿਉ ਨੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਕਾਰੂੰ ਨੂੰ ਸਣੇ ਦੌਲਤ, ਹੇਠ ਜ਼ਿਮੀਂ ਦੇ ਚਾਇ ਨਿਘਾਰਿਉ ਨੇ।

kurrie vekh ranjhetarre kacch kita, kholh jioo da bhet pasariu ne.

manasur ne ishak da bhet ditta, us nun turat suli utte charrhiu ne.

rasam ishak de mulak di chup rahina, munhon boliaa su uhanun mariu ne.

tota bol ke pinjare kaid hoiaa, aiven bolanon agan sanghariu ne.

yusaf bol ke bap te khab dassi, us nun khuh de vicch utariu ne.

varis shah karun nun sane daulat, heth zimin de chai nighariu ne.