ਰਾਂਝਾ ਕਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਵਿਚ

دل فکر نے گھریا بند ہویا، رانجھا جیو غوطے لکھ کھاء بیٹھا۔

ستھوں ہُونجھ دُھواں سر چا ٹُریا، کالے باغ وھیر مچا ء بیٹھا۔

اکھیں میٹ کے رب دھیان دھر کے، چاروں طرف ہی دھونڑا لاء بیٹھا۔

وٹ مار کے چاروں ہی طرف اُچی، اوتھے ولگناں خوب بنا بیٹھا۔

اساں کچ کیتا رب سچ کرسی، ایہہ آکھ کے ویل جگا ء بیٹھا۔

بھڑکی اگ جاں تاؤنی تا کیتا، عشق مُشک وسار کے جا بیٹھا۔

وچ سنگھنی چھاؤں دے گھت بھُورا، وانگ احدیاں ڈھاسنا لاء بیٹھا۔

وارثؔ شاہ اوس وقت نُوں جُھور دائی، جس ویلڑے اکھیاں لا بیٹھا۔

ਦਿਲ ਫ਼ਿਕਰ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਬੰਦ ਹੋਇਆ, ਰਾਂਝਾ ਜੀਊ ਗ਼ੋਤੇ ਲਖ ਖਾਇ ਬੈਠਾ।

ਸੱਥੋਂ ਹੂੰਝ ਧੂੰਆਂ ਸਿਰ ਚਾ ਟੁਰਿਆ, ਕਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਢੇਰ ਮਚਾਇ ਬੈਠਾ।

ਅਖੀਂ ਮੀਟ ਕੇ ਰਬ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ, ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼ ਹੈ ਧੂੰਨੜਾ ਲਾਇ ਬੈਠਾ।

ਵਟ ਮਾਰ ਕੇ ਚਾਰੋਂ ਹੀ ਤਰਫ਼ ਉੱਚੀ, ਉੱਥੇ ਵਲਗਣਾਂ ਖ਼ੂਬ ਬਣਾਇ ਬੈਠਾ।

ਅਸਾਂ ਕੱਚ ਕੀਤਾ ਰੱਬ ਸਚ ਕਰਸੀ, ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਵੈਲ ਜਗਾਇ ਬੈਠਾ।

ਭੜਕੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਤਾਉਣੀ ਤਾਉ ਕੀਤਾ, ਇਸ਼ਕ ਮੁਸ਼ਕ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਜਾਇ ਬੈਠਾ।

ਵਿੱਚ ਸੰਘਣੀ ਛਾਉਂ ਦੇ ਘਤ ਭੂਰਾ, ਵਾਂਗ ਅਹਿਦੀਆਂ ਢਾਸਣਾ ਲਾਇ ਬੈਠਾ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਉਸ ਵਕਤ ਨੂੰ ਝੂਰਦਾ ਈ, ਜਿਸ ਵੇਲੜੇ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਇ ਬੈਠਾ।

dil fikar ne gheriaa band hoiaa, ranjha jioo ghote lakh khai baitha.

satthon hunjh dhunaan sir cha turiaa, kale bagh vich dher machai baitha.

akhin mit ke rab dhiaan dhar ke, charon taraf hai dhunnarra lai baitha.

vat mar ke charon hi taraf ucchi, utthe valaganan khub banai baitha.

asan kacch kita rabb sach karasi, ih aakh ke vail jagai baitha.

bharraki agg jan tauni tau kita, ishak mushak visar ke jai baitha.

vicch sanghani chhaun de ghat bhura, vang ahidiaan dhasana lai baitha.

varis shah us vakat nun jhurada ee, jis velarre akkhiaan lai baitha.