ਰਾਂਝਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ

کرامات جگائے کے سہر پھوکاں، جڑھ کھیڑیاں دی مڈھوں پٹّ سٹّاں۔

فوجدار ناہیں پکڑ کوارڑی نوں، ہتّھ پیر تے نکّ کنّ کٹّ سٹّاں۔

نال فوج ناہیں دیاں پھوک اگّاں، کر ملک نوں چوڑ چپٹّ سٹّاں۔

'الماترا کیفا بدو کہّار' پڑھ کے، نئیں وہندیاں پلک وچّ اٹّ سٹاں۔

سہتی ہتّھ آوے پکڑ چوڑیاں تھوں، وانگ ٹاٹ دی تپڑی چھٹّ سٹاں۔

پنج پیر جے بہڑن آݨ مینوں، دکھ درد کجیاڑے کٹّ سٹّاں۔

حکم رب دے نال میں کال جیبھا، مگر لگّ کے دوت نوں چٹّ سٹّاں۔

جٹ وٹ تے پٹ تے پھٹ بدّھے، ور دیݨ سیاݨیاں ستّ سٹاں۔

پار ہووے سموندروں ہیر بیٹھی، بکّاں نال سموندر نوں جھٹّ سٹّاں۔

وارث شاہ معشوق جے ملے خلوت، سبھ جیو دے دکھ الٹّ سٹّاں۔

ਕਰਾਮਾਤ ਜਗਾਇ ਕੇ ਸਿਹਰ ਫੂਕਾਂ, ਜੜ੍ਹ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ ਮੁਢੋਂ ਪੱਟ ਸੁੱਟਾਂ।

ਫ਼ੌਜਦਾਰ ਨਾਹੀਂ ਪਕੜ ਕਵਾਰੜੀ ਨੂੰ, ਹੱਥ ਪੈਰ ਤੇ ਨੱਕ ਕੰਨ ਕੱਟ ਸੁੱਟਾਂ।

ਨਾਲ ਫ਼ੌਜ ਨਾਹੀਂ ਦਿਆਂ ਫੂਕ ਅੱਗਾਂ, ਕਰ ਮੁਲਕ ਨੂੰ ਚੌੜ ਚੁਪੱਟ ਸੁੱਟਾਂ।

'ਅਲਮਾਤਰਾ ਕੈਫ਼ਾ ਬੁਦੂ ਕੱਹਾਰ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਈਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਅੱਟ ਸੁਟਾਂ।

ਸਹਿਤੀ ਹੱਥ ਆਵੇ ਪਕੜ ਚੂੜੀਆਂ ਥੋਂ, ਵਾਂਗ ਟਾਟ ਦੀ ਤਪੜੀ ਛੱਟ ਸੁਟਾਂ।

ਪੰਜ ਪੀਰ ਜੇ ਬਹੁੜਨ ਆਣ ਮੈਨੂੰ, ਦੁਖ ਦਰਦ ਕਜੀਅੜੇ ਕੱਟ ਸੱਟਾਂ।

ਹੁਕਮ ਰਬ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਾਲ ਜੀਭਾ, ਮਗਰ ਲੱਗ ਕੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਚੱਟ ਸੁੱਟਾਂ।

ਜਟ ਵਟ ਤੇ ਪਟ ਤੇ ਫਟ ਬੱਧੇ, ਵਰ ਦੇਣ ਸਿਆਣਿਆਂ ਸੱਤ ਸੁਟਾਂ।

ਪਾਰ ਹੋਵੇ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਹੀਰ ਬੈਠੀ, ਬੁੱਕਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਝੱਟ ਸੁੱਟਾਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮਾਸ਼ੂਕ ਜੇ ਮਿਲੇ ਖ਼ਿਲਵਤ, ਸਭ ਜੀਊ ਦੇ ਦੁਖ ਉਲੱਟ ਸੁੱਟਾਂ।

karamat jagai ke sihar phukan, jarrh kherriaan di mudhon patt suttan.

faujadar nahin pakarr kavararri nun, hatth pair te nakk kann katt suttan.

nal fauj nahin diaan phuk aggan, kar mulak nun chaurr chupatt suttan.

'alamatara kaifa budu kahhar' parrh ke, neen vahindiaan palak vicch att sutan.

sahiti hatth aave pakarr churriaan thon, vang tat di taparri chhatt sutan.

panj pir je bahurran aan mainun, dukh darad kajiarre katt sattan.

hukam rab de nal main kal jibha, magar lagg ke dut nun chatt suttan.

jat vat te pat te phat baddhe, var den siaaniaan satt sutan.

par hove samundaron hir baithi, bukkan nal samundar nun jhatt suttan.

varis shah mashuk je mile khilavat, sabh jioo de dukh ulatt suttan.