ਮਲਾਹ

پیسہ کھول کے ہتھ جے دھریں، میرے گودی چاء کے پار اتارنا ہاں۔

اتے ڈھیکیا مفت جے کن کھائیں، چا بیڑیوں زمین تے مارنا ہاں۔

جیہڑا کپڑا دے تے نقد مینوں، سبھو اوس دے کم سوارنا ہاں۔

زوراوری جو آن کے چڑھے بیڑے، ادھواٹرے ڈوب کے مارنا ہاں۔

ڈوماں اتے فقیراں تے مفت خوراں، دوروں کتیاں وانگ دِھرکارنا ہاں۔

وارث شاہ جہیاں پیر زادیاں نوں، مڈھوں بیڑی دے وچ نہ واڑنا ہاں۔

ਪੈਸਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋ ਧਰੇ ਮੇਰੇ, ਗੋਦੀ ਚਾਇ ਕੇ ਪਾਰ ਉਤਾਰਨਾ ਹਾਂ।

ਅਤੇ ਢੇਕਿਆ ! ਮੁਫ਼ਤ ਜੇ ਕੰਨ ਖਾਏਂ, ਚਾਇ ਬੇੜੀਉਂ ਜ਼ਿਮੀਂ ਤੇ ਮਾਰਨਾ ਹਾਂ।

ਜਿਹੜਾ ਕੱਪੜਾ ਦਏ ਤੇ ਨਕਦ ਮੈਨੂੰ, ਸੱਭੋ ਓਸ ਦੇ ਕੰਮ ਸਵਾਰਨਾ ਹਾਂ।

ਜ਼ੋਰਾਵਰੀ ਜੋ ਆਣ ਕੇ ਚੜ੍ਹੇ ਬੇੜੀ, ਅਧਵਾਟੜੇ ਡੋਬ ਕੇ ਮਾਰਨਾ ਹਾਂ।

ਡੂਮਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਤੇ ਮੁਫ਼ਤਖ਼ੋਰਾਂ, ਦੂਰੋਂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੁਰਕਾਰਨਾ ਹਾਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜਿਹਿਆਂ ਪੀਰ ਜ਼ਾਦਿਆਂ ਨੂੰ, ਮੁੱਢੋਂ ਬੇੜੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵਾੜਨਾ ਹਾਂ।

paisa kholh ke hatth jo dhare mere, godi chai ke par utarana han.

ate dhekiaa ! mufat je kann khaen, chai berriun zimin te marana han.

jiharra kapparra de te nakad mainun, sabbho os de kanm savarana han.

zoravari jo aan ke charrhe berri, adhavatarre dob ke marana han.

duman ate fakiran te mufatakhoran, duron kuttiaan vang durakarana han.

varis shah jihiaan pir zadiaan nun, muddhon berri de vicch na varrana han.