ਹੀਰ

ایس فقر دے نال کیہ ویر چایو، اُدّھل جاسیں تُدھ نہ وسنّا ای۔

ٹھوٹھے بھن فقیراں نُوں مارنی ہیں، اگّے رّب دے آکھ کیہ دسنّا ای۔

تیرے کوار نوں خوار سنسار کرسی، ایس جوگی دا کجھ نہ کھسنا ای۔

نال چوہڑے کھتری گھلن لگے، وارث شاہ پھیر ملک نے ہسنا ای۔

ਏਸ ਫ਼ੱਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਵੈਰ ਪਈਏਂ, ਉਧਲ ਜਾਇਸੈਂ ਤੈਂ ਨਹੀਂ ਵੱਸਣਾ ਈ।

ਠੂਠਾ ਭੰਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨੀ ਹੈਂ, ਅੱਗੇ ਰੱਬ ਦੇ ਆਖ ਕੀ ਦੱਸਣਾ ਈ।

ਤੇਰੇ ਕਵਾਰ ਨੂੰ ਖ਼ਵਾਰ ਸੰਸਾਰ ਕਰਸੀ, ਏਸ ਜੋਗੀ ਦਾ ਕੁਝ ਨਾ ਘੱਸਣਾ ਈ।

ਨਾਲ ਚੂਹੜੇ ਖੱਤਰੀ ਘੁਲਣ ਲੱਗੇ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਫਿਰ ਮੁਲਕ ਨੇ ਹੱਸਣਾ ਈ।

es fakkar de nal ki vair peeen, udhal jaisain tain nahin vassana ee.

thutha bhann fakir nun marani hain, agge rabb de aakh ki dassana ee.

tere kavar nun khavar sansar karasi, es jogi da kujh na ghassana ee.

nal chuharre khattari ghulan lagge, varis shah phir mulak ne hassana ee.