ਸਹਿਤੀ

گھول گھتیوں یار دے نانو اُتوں، مونہوں سنبھلیں جوگیا واریا وے۔

تیرے نال میں آکھ کیہ بُرا کیتا، ہتھ لا ناہیں تینوں ماریا وے۔

مانو سُندیاں پُنے توں یار میرا، وڈا قہر کیتو لوڑھے ماریا وے۔

رُگ آٹے دا ہورے جا ساتھوں، کویں وڈھ فساد ہریاریا وے۔

تیتھے آدمی گری دی گل ناہیں، رب چاء بُتھن اساریا وے۔

وارث کسے اساڈے نوں خبر ہووے، ایویں مُفت وچ جائیں گاماریا وے۔

ਘੋਲ ਘਤਿਉਂ ਯਾਰ ਦੇ ਨਾਉਂ ਉਤੋਂ, ਮੂੰਹੋਂ ਸੰਭਲੀਂ ਜੋਗੀਆਂ ਆਰਿਆ ਵੇ।

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਖ ਕੀ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਲਾ ਨਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਵੇ।

ਮਾਉਂ ਸੁਣਦਿਆਂ ਪੁਣੇਂ ਤੂੰ ਯਾਰ ਮੇਰਾ, ਵੱਡਾ ਕਹਿਰ ਕੀਤੋ ਲੋੜ੍ਹੇ ਮਾਰਿਆ ਵੇ।

ਰੁਗ ਆਟੇ ਦਾ ਹੋਰ ਲੈ ਜਾ ਸਾਥੋਂ, ਕਿਵੇਂ ਵੱਢ ਫ਼ਸਾਦ ਹਰਿਆਰਿਆ ਵੇ।

ਤੈਥੇ ਆਦਮੀਗਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਹੀਂ, ਰੱਬ ਚਾਇ ਬਥੁੰਨ ਉਸਾਰਿਆ ਵੇ।

ਵਾਰਿਸ ਕਿਸੇ ਅਸਾਡੇ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਹੋਵੇ, ਐਵੇਂ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਜਾਏਂਗਾ ਮਾਰਿਆ ਵੇ।

ghol ghatiun yar de naun uton, munhon sanbhalin jogiaan aariaa ve.

tere nal main aakh ki bura kita, hatth la nahin tainun mariaa ve.

maun sunadiaan punen tun yar mera, vadda kahir kito lorrhe mariaa ve.

rug aate da hor lai ja sathon, kiven vaddh fasad hariaariaa ve.

taithe aadamigari di gall nahin, rabb chai bathunn usariaa ve.

varis kise asade nun khabar hove, aiven mufat vicch jaenga mariaa ve.