ਹੀਰ ਸਹਿਤੀ ਨੂੰ

ہیر آکھدی ایس فقیر نوں نی، کیہا گھتیو غیب دا واعدا ای۔

اِینھاں عاجزاں بھور نمانیاں نوں، پئی مارنی ہیں کیہا فائدہ ای۔

اللہ والیاں نال کیہ ویر پئی ہیں، بھلا کوارئیے ایہہ کیہ قاعدہ ای۔

پیر چم فقیر دے ٹہل کیجے، ایس کم وچ خیر دا زائیدہ ای۔

پچھوں پھڑیں گی کُتکا جوگڑے دا، کون جان دا کیہڑی جاء دا ای۔

وارث شاہ فقیر جے ہون غصے، خوف شہر نوں قحط وباء دا ای۔

ਹੀਰ ਆਖਦੀ ਏਸ ਫ਼ਕੀਰ ਨੂੰ ਨੀ, ਕੇਹਾ ਘਤਿਉ ਗ਼ੈਬ ਦਾ ਵਾਇਦਾ ਈ।

ਏਨ੍ਹਾਂ ਆਜਜ਼ਾਂ ਭੌਰ ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਪਈ ਮਾਰਨੀ ਹੈਂ ਕੇਹਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਈ।

ਅੱਲਾਹ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਵੈਰ ਪਈਏਂ, ਭਲਾ ਕਵਾਰੀਏ ਏਹ ਕੀ ਕਾਇਦਾ ਈ।

ਪੈਰ ਚੁੰਮ ਫ਼ਕੀਰ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕੀਚੈ, ਏਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਖ਼ੈਰ ਦਾ ਜ਼ਾਇਦਾ ਈ।

ਪਿੱਛੋਂ ਫੜੇਂਗੀ ਕੁਤਕਾ ਜੋਗੀੜੇ ਦਾ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਕਿਹੜੀ ਜਾਇ ਦਾ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਫ਼ਕੀਰ ਜੇ ਹੋਣ ਗ਼ੁੱਸੇ, ਖ਼ੌਫ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਹਿਤ ਵਬਾਇ ਦਾ ਈ।

hir aakhadi es fakir nun ni, keha ghatiu ghaib da vaida ee.

enhan aajazan bhaur nimaniaan nun, pee marani hain keha faida ee.

allah valiaan nal ki vair peeen, bhala kavarie eh ki kaida ee.

pair chunm fakir di tahil kichai, es kanm vicch khair da zaida ee.

picchhon pharrengi kutaka jogirre da, kaun janada kiharri jai da ee.

varis shah fakir je hon ghusse, khauf shahir nun kahit vabai da ee.