ਸਹਿਤੀ

سہتی سمجھیا ایہہ رل گئے دونویں، لیاں گھت فقیر بلائیاں نی۔

ایہہ ویکھ فقیر نہال ہوئی، جڑیاں ایس نے گھول پوائیاں نی۔

سہتی آکھدی مغز کھپا ناہیں، انی بھابیے گھول گھمائیاں نی۔

ایس جوگڑے نال توں لجھ ناہیں، نی میں تیریاں لیاں بلائیاں نی۔

متاں گھت جگ ڈھوڑتے کرو کملی، کلہاں ایس دے نال کیہ لائیاں نی۔

آٹا خیر نہ بچھیالئے دانے کِتھوں، کڈھیے دُدھ ملائیاں نی۔

ڈرن آؤندا بھوتنے وانگ اس تھوں، کسے تھانو دیاں ایہہ بلائیاں نی۔

خیر گھِن کے جاہ پھر بھجیا وے، اتاں راولا کہیاں چائیاں نی۔

پھریں بہت پکھنڈ کھلاروا توں، ایتھے کہی وللّیاں پائیاں نی۔

وارثؔ شاہ غریب دی عقل گھتھی، ایہہ پٹیاں عشق پڑھائیاں نی۔

ਸਹਿਤੀ ਸਮਝਿਆ ਇਹ ਰਲ ਗਏ ਦੋਵੇਂ, ਲਈਆਂ ਘੁਟ ਫ਼ਕੀਰ ਬਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਇਹ ਵੇਖ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਹਾਲ ਹੋਈ, ਜੜੀਆਂ ਏਸ ਨੇ ਘੋਲ ਪਿਵਾਈਆਂ ਨੀ।

ਸਹਿਤੀ ਆਖਦੀ ਮਗ਼ਜ਼ ਖਪਾ ਨਾਹੀਂ, ਅਨੀ ਭਾਬੀਏ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈਆਂ ਨੀ।

ਏਸ ਜੋਗੀੜੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖੌਝ ਨਾਹੀਂ, ਨੀ ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਲਵਾਂ ਬਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਮਤਾਂ ਘੱਤ ਜਗ-ਧੂੜ ਤੇ ਕਰੂ ਕਮਲੀ, ਗੱਲਾਂ ਏਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਇਹ ਖ਼ੈਰ ਨਾ ਭਿਛਿਆ ਲਏ ਦਾਣੇ, ਕਿੱਥੋਂ ਕੱਢੀਏ ਦੁਧ ਮਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਡਰਨ ਆਂਵਦਾ ਭੂਤਨੇ ਵਾਂਗ ਇਸ ਥੋਂ, ਕਿਸੇ ਥਾਂਉਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਖ਼ੈਰ ਘਿਨ ਕੇ ਜਾ ਫ਼ਰਫ਼ੇਜੀਆ ਵੇ, ਅੱਤਾਂ ਰਾਵਲਾ ਕੇਹੀਆਂ ਚਾਈਆਂ ਨੀ।

ਫਿਰੇਂ ਬਹੁਤ ਪਖੰਡ ਖਿਲਾਰਦਾ ਤੂੰ, ਏਥੇ ਕਈ ਵਲੱਲੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਗ਼ਰੀਬ ਦੀ ਅਕਲ ਘੁੱਥੀ, ਇਹ ਪੱਟੀਆਂ ਇਸ਼ਕ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ ਨੀ।

sahiti samajhiaa ih ral ge doven, leeaan ghut fakir balaeeaan ni.

ih vekh fakir nihal hoee, jarriaan es ne ghol pivaeeaan ni.

sahiti aakhadi maghaz khapa nahin, ani bhabie ghol ghumaeeaan ni.

es jogirre nal tun khaujh nahin, ni main teriaan lavan balaeeaan ni.

matan ghatt jag-dhurr te karu kamali, gallan es de nal ki laeeaan ni.

ih khair na bhichhiaa le dane, kitthon kaddhie dudh malaeeaan ni.

daran aanvada bhutane vang is thon, kise thanun diaan ih balaeeaan ni.

khair ghin ke ja farafejiaa ve, attan ravala kehiaan chaeeaan ni.

phiren bahut pakhand khilarada tun, ethe kee valalliaan paeeaan ni.

varis shah gharib di akal ghutthi, ih pattiaan ishak parrhaeeaan ni.