ਰਾਂਝਾ

میں اکلڑا گل نجاننا ہاں، تسیں دونویں ننان بھرجائیاں نی۔

مالزادیاں وانگ بناتیری پا بیٹھی، ہیں سُرم سلائیاں نی۔

پیر پکڑ فقیر دے دے بچھیا، اڑیاں کیہیاں کوارئیے لائیاں نی۔

دھیان رب تے رکھ نہ ہو تتی، غصے ہون نہ بھلیاں دیاں جائیاں نی۔

تینوں شوق ہے تنہاں دا بھاگ بھرئیے، جِنہاں ڈاچیاں بارچرائیاں نی۔

جس رب دے اسیں فقیر ہوئے، ویکھ قدرتاں اوس وکھائیاں نی۔

ساڈے پیر نوں جان دی گیا مویا، تاں ہی گالیاں دینیاں لائیاں نی۔

وارث شاہ اوہ سداہی جیوندے نیں، جِنہاں کیتیاں نیک کمائیاں نی۔

ਮੈਂ ਇਕੱਲੜਾ ਗੱਲ ਨਾ ਜਾਣਨਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਿਨਾਣ ਭਰਜਾਈਆਂ ਨੀ।

ਮਾਲਜ਼ਾਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਤੇਰੀ, ਪਾਈ ਬੈਠੀ ਹੈਂ ਸੁਰਮ-ਸਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਪੈਰ ਪਕੜ ਫ਼ਕੀਰ ਦੇ ਦੇ ਭਿਛਿਆ, ਅੜੀਆਂ ਕੇਹੀਆਂ ਕਵਾਰੀਏ ਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਧਿਆਨ ਰੱਬ ਤੇ ਰੱਖ ਨਾ ਹੋ ਤੱਤੀ, ਗ਼ੁੱਸੇ ਹੋਣ ਨਾ ਭਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਈਆਂ ਨੀ।

ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੌਕ ਹੈ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਗਭਰੀਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਡਾਚੀਆਂ ਬਾਰ ਚਰਾਈਆਂ ਨੀ।

ਜਿਸ ਰੱਬ ਦੇ ਅਸੀਂ ਫ਼ਕੀਰ ਹੋਏ, ਵੇਖ ਕੁਦਰਤਾਂ ਓਸ ਵਿਖਾਈਆਂ ਨੀ।

ਸਾਡੇ ਪੀਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਗਿਆ ਮੋਇਆ, ਤਾਂਹੀ ਗਾਲ੍ਹੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਜਿਉਂਦੇ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਨੇਕ ਕਮਾਈਆਂ ਨੀ।

main ikallarra gall na janana han, tusin doven ninan bharajaeeaan ni.

malazadiaan vang bana teri, paee baithi hain suram-salaeeaan ni.

pair pakarr fakir de de bhichhiaa, arriaan kehiaan kavarie laeeaan ni.

dhiaan rabb te rakkh na ho tatti, ghusse hon na bhaliaan diaan jaeeaan ni.

tainun shauk hai tinhan da bhagabharie, jinhan dachiaan bar charaeeaan ni.

jis rabb de asin fakir hoe, vekh kudaratan os vikhaeeaan ni.

sade pir nun janadi giaa moiaa, tanhi galhiaan deniaan laeeaan ni.

varis shah uh sada hi jiunde ne, jinhan kitiaan nek kamaeeaan ni.