ਰਾਂਝਾ

جداں تیک ہے زمیں اسماں قائم، تداں تیک ایہہ واہ سبھ ویہن گے نی۔

سبھا کبر ہنکار گمان لدے آپ وچ، ایہہ انت نوں ڈیہن گے نی۔

اسرافیل جاں صور قرنا پھو کے، تدوں زمیں اسمان سبھ ڈھین گے نی۔

کُرسی عرش تے لوح قلم جنت، روح دوزخ اںست ایہہ ریہن گے نی۔

قرعہ سُٹ کے پرشن میں لاونا ہاں، دساں اوہناںجو اُٹھ کے بہن گے نی۔

نالے پتری پھول کے فال گھتاں، وارثؔ شاہ ہوری سچ کہن گے نی۔

ਜਦੋਂ ਤੀਕ ਜ਼ਿਮੀਂ ਅਸਮਾਨ ਕਾਇਮ, ਤਦੋਂ ਤੀਕ ਇਹ ਵਾਹ ਸਭ ਵਹਿਣਗੇ ਨੀ।

ਸੱਭਾ ਕਿਬਰ ਹੰਕਾਰ ਗੁਮਾਨ ਲੱਦੇ, ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਤ ਨੂੰ ਢਹਿਣਗੇ ਨੀ।

ਇਸਰਾਫ਼ੀਲ ਜਾਂ ਸੂਰ ਕਰਨਾਇ ਫੂਕੇ, ਤਦ ਜ਼ਿਮੀਂ ਅਸਮਾਨ ਸਭ ਢਹਿਣਗੇ ਨੀ।

ਕੁਰਸੀ ਅਰਸ਼ੀ ਤੇ ਲੌਹ ਕਲਮ ਜੰਨਤ, ਰੂਹ ਦੋਜ਼ਖਾਂ ਸਤ ਇਹ ਰਹਿਣਗੇ ਨੀ।

ਕੁੱਰਾ ਸੁਟ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਮੈਂ ਲਾਂਵਦਾ ਹਾਂ, ਦੱਸਾਂ ਉਹਨਾਂ ਜੋ ਉਠ ਕੇ ਬਹਿਣਗੇ ਨੀ।

ਨਾਲੇ ਪੱਤਰੀ ਫੋਲ ਕੇ ਫਾਲ ਘੱਤਾਂ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰੀਂ ਸੱਚ ਕਹਿਣਗੇ ਨੀ।

jadon tik zimin asaman kaim, tadon tik ih vah sabh vahinage ni.

sabbha kibar hankar guman ladde, aapo vicch ih ant nun dhahinage ni.

isarafil jan sur karanai phuke, tad zimin asaman sabh dhahinage ni.

kurasi arashi te lauh kalam jannat, ruh dozakhan sat ih rahinage ni.

kurra sut ke prashan main lanvada han, dassan uhanan jo uth ke bahinage ni.

nale pattari phol ke phal ghattan, varis shah horin sacch kahinage ni.