ਹੀਰ

بولی ہیر وے اڑیا جاہ ساتھوں، کوئی خوشی نا ہووے تے ہسّیئے کیوں۔

پردیسیاں جوگیاں کملیاں نوں، وچّوں جیو دا بھیت چائے دسّیئے کیوں۔

جے توں انت رنّا ول ویکھݨا سی، واہی جوترے چھڈّ کے نسّیئے کیوں۔

جے تاں آپ الاج نا جاݨیئے وے، جنّ بھوت تے جادوڑے دسّیئے کیوں۔

فقیر بھارڑے گورڑے ہوئے رہیئے، کڑی چڑی دے نال کھرکھسّیئے کیوں۔

جہڑا کنّ لپیٹ کے نسّ جائے، مگر لگّ کے اوس نوں دھسّیئے کیوں۔

وارث شاہ اجاڑ دے وسدیاں نوں، آپ خیر دے نال پھیر وسّیئے کیوں۔

ਬੋਲੀ ਹੀਰ ਵੇ ਅੜਿਆ ਜਾਹ ਸਾਥੋਂ, ਕੋਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਜੋਗੀਆਂ ਕਮਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਵਿੱਚੋਂ ਜੀਊ ਦਾ ਭੇਤ ਚਾਇ ਦੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

ਜੇ ਤੂੰ ਅੰਤ ਰੰਨਾ ਵਲ ਵੇਖਣਾ ਸੀ, ਵਾਹੀ ਜੋਤਰੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

ਜੇ ਤਾਂ ਆਪ ਇਲਾਜ ਨਾ ਜਾਣੀਏ ਵੇ, ਜਿੰਨ ਭੂਤ ਤੇ ਜਾਦੂੜੇ ਦੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

ਫ਼ਕੀਰ ਭਾਰੜੇ ਗੋਰੜੇ ਹੋਇ ਰਹੀਏ, ਕੁੜੀ ਚਿੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖਰਖੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

ਜਿਹੜਾ ਕੰਨ ਲਪੇਟ ਕੇ ਨੱਸ ਜਾਏ, ਮਗਰ ਲੱਗ ਕੇ ਓਸ ਨੂੰ ਧੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਉਜਾੜ ਦੇ ਵਸਦਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਪ ਖ਼ੈਰ ਦੇ ਨਾਲ ਫੇਰ ਵੱਸੀਏ ਕਿਉਂ।

boli hir ve arriaa jah sathon, koee khushi na hove te hassie kiun.

paradesiaan jogiaan kamaliaan nun, vicchon jioo da bhet chai dassie kiun.

je tun ant ranna val vekhana si, vahi jotare chhadd ke nassie kiun.

je tan aap ilaj na janie ve, jinn bhut te jadurre dassie kiun.

fakir bhararre gorarre hoi rahie, kurri chirri de nal kharakhassie kiun.

jiharra kann lapet ke nass jae, magar lagg ke os nun dhassie kiun.

varis shah ujarr de vasadiaan nun, aap khair de nal pher vassie kiun.