ਹੀਰ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ

ہیر کن دھریا ایہہ کون آیا، کوئی ایہہ تاں ہے داد خواہ میرا۔

مینوں بھور تازن جیہڑا آکھدا ہے، اتے گدھا بنایا سو چا کھیڑا۔

متاں چاک میرا کویں آن بھاسے، اوس نال میں اٹھ کے کراں جھیڑا۔

وارثؔ شاہ مت کن پڑا رانجھا، گھت مُندراں منیاحکم میرا۔

ਹੀਰ ਕੰਨ ਧਰਿਆ ਇਹ ਕੌਣ ਆਇਆ, ਕੋਈ ਇਹ ਤਾਂ ਹੈ ਦਰਦ ਖ਼ਾਹ ਮੇਰਾ।

ਮੈਨੂੰ ਭੌਰ ਤਾਜ਼ਣ ਜਿਹੜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਧਾ ਬਣਾਇਆ ਸੂ ਚਾ ਖੇੜਾ।

ਮਤਾਂ ਚਾਕ ਮੇਰਾ ਕਿਵੇਂ ਆਣ ਭਾਸੇ, ਏਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਠ ਕੇ ਕਰਾਂ ਝੇੜਾ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮਤ ਕੰਨ ਪੜਾਇ ਰਾਂਝਾ, ਘਤ ਮੁੰਦਰਾਂ ਮੰਨਿਆਂ ਹੁਕਮ ਮੇਰਾ।

hir kann dhariaa ih kaun aaiaa, koee ih tan hai darad khah mera.

mainun bhaur tazan jiharra aakhada hai, ate gadha banaiaa su cha kherra.

matan chak mera kiven aan bhase, ese nal main uth ke karan jherra.

varis shah mat kann parrai ranjha, ghat mundaran manniaan hukam mera.